ديپلماسی حلقه مفقود مقابله با تروريست‌ها

کد خبر: 93799

حمله تروريستي اخير به نشست مشترك فرماندهان سپاه و رئيس سفيران و معتمدان محلي در جنوب شرق كشور گرچه اولين اقدام تروريستي نيست اما پس از چند سال برنامه‌ريزي و سرمايه‌گذاري نظامي و اقتصادي در سيستان‌وبلوچستان تامل جدي را نسبت به آسيب‌شناسي مبارزه با ريشه‌ها و عوامل ناامني در منطقه جنوب‌شرقي كشور مي‌طلبد. شهادت سردار شوشتري و همراهان نظامي و غيرنظامي او پس از فجايعي مانند تاسوكي و به اسارت گرفتن شماري از نيروهاي انتظامي كشور از سوي يك گروه شناخته‌شده تروريستي به سركردگي عبدالمالك ريگي و برخي حوادث مشابه ديگر، بايد پرسيد به‌رغم حساسيت مسئولان امنيتي و حفاظتي كشور به تامين امنيت در همه نقاط كشور، به‌خصوص منطقه بلوچستان، چرا چنين حوادث ناگواري بيشتر مي‌شود. بايد توجه داشت كه عمليات تروريستي بدون برنامه‌ريزي، آموزش نيروهاي نظامي، تامين امكانات مالي و پشتيباني و بهره‌گيري از فضاي امن طراحي و اجرا نمي‌شود. متاسفانه در سال‌هاي اخير بخشي از سرزمين همسايه شرقي ما (پاكستان) در نبود يك دولت مقتدر و مسلط به حياط‌‌خلوت گروه‌هاي مخالف و تروريست از جمله گروه ريگي تبديل شده است. حتي بنا بر اطلاعات موجود از حمايت نهادهايي چون آي‌اس‌آي (سازمان اطلاعات ارتش پاكستان) حمايت اطلاعاتي و از سوي دولت عربستان مورد پشتيباني مالي قرار مي‌گيرند. قطعا چنين حمايت‌هايي در توانايي طراحي عملياتي، اجرا و توسعه آن نقش موثري دارد. اما مساله بعدي در اين زمينه آن است كه ماموريت چنين گروه‌هايي از سوي چه دولت يا دولت‌هايي تعيين مي‌شود. در اين‌باره دو ديدگاه وجود دارد؛ گروهي از كارشناسان سياسي و امنيتي معتقدند برخي از دولت‌هاي منطقه كه با ايران مشكلي دارند يا احساس رقابت با نفوذ منطقه‌اي ايران مي‌كنند در پشت‌صحنه تعيين ماموريت‌هاي تروريستي گروهي ملقب به جندالله قرار دارند يا اينكه برخي دولت‌هاي فرامنطقه‌اي كه در افغانستان و در ماموريت نابودي القاعده با ناكامي مواجه شده‌اند، تمايل دارند به ايران پيام بدهند كه ممكن است در اثر ناكامي آنها، ناامني به داخل ايران سرزير شود. گروهي ديگر از ناظران و تحليلگران معتقدند اين گروه با انگيزه‌هاي دروني خود كه ناشي از رويكردهاي ستيزه‌گرايانه قومي و ديني است نسبت به طراحي و اجراي عمليات تروريستي اقدام مي‌كند، اما در اين مسير از امكانات پشتيباني پاكستان و مالي عربستان بهره مي‌گيرد. در هرحال هر تحليلي كه قرين به صحت باشد، نشان مي‌دهد درپيش گرفتن مقابله يكجانبه و درون‌گرايانه نسبت به تهديدات تروريستي اين گروه‌ها، كفايت نمي‌كند و بايد از ابزارهاي لازم ديگري مثل فشار ديپلماتيك بر پاكستان و عربستان نيز بهره برد. به‌عنوان مثال با توجه به اطلاع ايران از مسيرهاي رفت‌وآمد گروه جندالله در داخل پاكستان و حتي برخي اماكن محل اختفا و برنامه‌ريزي‌هاي تروريستي آنها، دستگاه ديپلماسي كشور بايد پاكستان را نسبت به مقابله جدي با اين گروه و گروه‌هاي مشابه اقناع كند يا مجوز لازم براي اقدام امنيتي و نظامي ايران عليه آنها را كسب كند. اهميت اين نكته در آن است كه معمولا نيروهاي كم‌تعدادي براي اجراي يك عمليات تروريستي استفاده مي‌شوند درحالي كه طراحي چنين عمليات‌هايي به سازمان، تداركات مالي، نظامي و پشتيباني وسيع‌تري نياز دارد. بنابراين در برابر هر نيروي عاملي كه به داخل ايران نفوذ مي‌كند و عملياتي تروريستي و خرابكارانه انجام مي‌دهد ده‌ها نفر در آن‌سوي مرزها و در محيطي امن به طراحي و فعاليت و تامين امكانات اين گروه‌‌هامشغول هستند. منبع: تهران امروز

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت