از مستند هسته ای تا مذاکرات وین

کد خبر: 94265

ابراهیم بهشتی

از هفته آخر شهریور ماه که سیمای جمهوری اسلامی، مستندی درباره برنامه ها و فعالیت های هسته ای پخش کرد، تا هفته اول آبان ماه، که واکنش های متعددی به مذاکرات وین صورت گرفته است، روزهای پرکاری برای دیپلمات های هسته ای کشورمان بود. شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی در آستانه مذاکرات حساس ایران با نمایندگان کشورهای موسوم به 5+1 در ژنو مستندی را درباره فعالیت های هسته ای پخش کرد که با واکنش بسیاری از کارشناسان و مسئولان دولت های قبلی روبه رو شد. در مستند مذکور که شبکه تلویزیونی انگلیسی زبان «پرس تی وی» تهیه کرده بود، همه موفقیت های هسته ای به حساب دولت نهم و شخص احمدی نژاد گذاشته شده بود و دولت ها و تیم هسته ای پیش از دولت نهم، صریحا متهم به وادادگی و امتیاز دادن به کشورهای غرب شده بودند. کمال خرازی وزیر امور خارجه دولت اصلاح طلب و رئیس فعلی شورای راهبردی روابط خارجی که به دستور رهبر معظم انقلاب تشکیل شده، در واکنش به مستند مذکور گفته بود:«متاسفانه برنامه‌ مزبور با هدفي سوگيرانه براي تخريب دولت گذشته و هيات مذاكره كننده هسته‌يي تهيه و در آن به مطالبي استناد شده بود كه قبلا در برنامه مشابهي توسط بي.‌بي.‌سي براي القاي شبهه پخش شده بود؛ مطالبي عاري از حقيقت و نادرست كه شايسته نبود رسانه‌ ملي به آنها استناد كند.» بر اساس آنچه طی روزهای گذشته در منابع رسمی منتشر شده، مسئولان هسته ای کشور و در راس آنها رئیس دولت پیش از شروع مذاکرات ژنو تاکید داشتند که مذاکرات در خصوص بسته پیشنهادی ایران صورت خواهد گرفت. بعد از مذاکرات هم باز مسئولان یادشده از گفتگوهای انجام شده اظهار رضایت کرده و آن را پیروزی دیگری برای تیم هسته ای خواندند. اما انجام مذاکرات وین همه چیز را به هم زد و برخی ابهام ها را در خصوص عملکرد تیم هسته ای و ادعاهای رسمی در خصوص موفقیت آمیز بودن مذاکرات ژنو بوجود آورد. در نشست وین که برای بررسی پیشنهاد البرادعی مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره تامین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران انجام شد، تصمیم بر این می شود که اورانیوم با غنای کمتر از 5 درصد ایران به روسیه فرستاده شود و با غنای 20 درصد به ایران تحویل داده شود. تا روز آخر مذاکرات وین که هنوز پیشنهاد جدید ایران خبری نشده بود، رسانه های داخلی و در صدر آنها رسانه های حامی دولت به نقل از مردان هسته ای از موفقیت آمیز بودن مذاکرات خبر می دادند و به برخی انتقادات که مخالف با پیشنهاد البرادعی و ارسال سوخت به کشور دیگر بود توجهی نمی کردند. اما با اعلام خبر پیشنهاد جدید ایران به طرف های مذاکره مبنی بر تمایل خود برای خرید سوخت به جای ارسال سوخت، مشخص شد که هیات ایرانی حاضر در وین هر چند دیر هنگام، اما به اشتباه خود پی برده اند. بر این اساس در حالی که کشورهای طرف مذاکره منتظر پاسخ ایران به توافقات نشست وین درخصوص ارسال سوخت با غنای کمتر از 5 درصد به روسیه هستند، تهران هم منتظر پاسخ آنها به پیشنهاد جدید خود مبنی بر خرید سوخت به جای ارسال سوخت است. بدین ترتیب گفتگوها و مذاکراتی که از جانب مقامات رسمی دولت دهم، سازنده و موفقیت آمیز خوانده می شد، حال دوباره به نقطه اول بازگشته است. چرا که بی شک تصمیم گیرندگان اصلی سیاست های کلان در خصوص برنامه های صلح آمیز هسته ای نخواهند پذیرفت که اورانیوم موجود در کشور را بدون هیچ گونه تضمینی در اختیار طرف مقابل قرار دهند و عملا پیشنهاد البرادعی هم منتفی می شود. در این میان آنچه جای تامل دارد، رفتار و عملکرد تیم هسته ای دولت است که بی توجه به انتقادات داخلی، حاضر به گفتگو درخصوص طرح پیشنهادی البرادعی شده و بدون دست یابی به امتیازات مثبت، تصویر و افق روشنی از پیشنهاد مذکور ارائه کرده بود. دولتی که همه موفقیت های هسته ای را در انحصار خود می داند، و معتقد است در طول چهار سال گذشته به یمن تدبیر و شجاعت او دست آوردهای بزرگ نصیب کشور شده است، حال چه توجیه کارشناسی درخصوص پیشنهاد البرادعی دارد؟ مثل روز روشن است که با اعلام پاسخ منفی ایران به طرح مذکور، بار دیگر فضای تخریب علیه جمهوری اسلامی ایران از ناحیه دولت ها و رسانه های غربی به وجود خواهد آمد و باز صحبت ها و ادعاهای همیشگی درباره افزایش فشارها و تحریم های جدید علیه ایران تشدید می شود. در آن صورت ادعای موفقیت آمیز بودن گفتگوهای ژنو و وین که همواره از طرف مسئولان هسته ای در دولت تکرار می شود، چه مفهومی خواهد داشت؟ مگر غیر از این است که هم دیپلمات های هسته ای و هم شخص رئیس جمهور تاکید داشتند که گفتگوهای ژنو حول پیشنهادات ایران است؟ در این صورت گفتگوهای وین هم که پیرو مذاکرات ژنو و توافقات نشست بین ایران و 5+1 تدوین و انجام شد، به پیشنهاد ایران بوده است؟

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت