"این دیگی نیست که در آن برای کسی آشی پخته شود"
گسترش خشونت هواداران جناح سياسي عليه رقبا در راهپيمايي 13 آبان زنگ خطري براي تمام جناحهاي سياسي رقيب است تا با پايين كشيدن فتيله منازعات و بازگشت به نص صريح قانون ولو اينكه احكام قانوني به تامين نظر آنان منجر نشود، به آرام كردن اوضاع سياسي و حل مسالمتآميز منازعات پس از انتخابات كمك كنند. مطمئنا افزايش ميل به خشونت در اجتماعات سياسي ديگي نيست كه در آن براي كسي آشي پخته شود و همگان اعم از هر رنگ و جناحي متضرر خواهند شد.
تهرانامروز: افزايش حملات فيزيكي هواداران جريانهاي مختلف سياسي به شخصيتهاي سياسي رقيب، اين نگراني را به وجود آورده است كه با تشديد چنين وضعيتي امنيت افراد سرشناس كشور اعم از مقامات رسمي يا شخصيتهاي سياسي براي حضور در اجتماعات قانوني را به مخاطره بيندازد يا احيانا حوادث ناگواري رخ بدهد كه تبعات بعدي آن براي هيچكس قابل پيشبيني نيست. ماجرا از آن قرار است كه از روزهاي پس از انتخابات در اجتماعات قانوني اعم از سمينارها، سخنرانيها، مراسمهاي سياسي، گفتوگوهاي دانشگاهي و مناسبتهاي انقلابي و مذهبي به تعدادي از مقامات رسمي يا سياسي كشور حمله كلامي يا فيزيكي شده است كه در مواردي شخصيتهاي مورد حمله قرار گرفته جراحاتي را نيز برداشتهاند يا دستكم به آنان اهانت شده است. نگاهي به تركيب شخصيتهاي مورد حمله قرار گرفته شده نشاندهنده وضعيت نگرانكنندهاي است. تقريبا هيچ شخصي و مقام دولتي يا سياسي نيست كه از سوي هواداران رقيب مورد حمله قرار نگرفته باشد. در اينباره طيفي از شخصيتهاي سياسي كه حامي دولت هستند تا شخصيتهاي رقيب دولتي را ميتوان ديد. از يكسو مقامات دولتي يا شخصيتهاي حامي دولت چون كامران دانشجو وزير علوم، حسين صفارهرندي وزير سابق ارشاد، محمدجواد لاريجاني رئيس مركز تحقيقات فيزيك نظري، غلامعلي حداد عادل رئيس كميسيون فرهنگي، حميد رسايي نماينده حامي دولت در مجلس با برخوردهاي تند دانشجويان هوادار جناح رقيب مواجه شدهاند و البته اين در حالي است كه هواداران دولت هم به شخصيتهاي جناح رقيب مانند مهدي كروبي و ميرحسين موسوي حملات فيزيكي و كلامي را به انجام رساندهاند كه نمونه بارز آن در جريان بازديد مهدي كروبي از نمايشگاه مطبوعات و حضور او در مراسم 13 آبان ديده شد. طي چند هفته اخير ميل به خشونتهاي فيزيكي و كلامي عليه شخصيتهاي سياسي بيشتر شده است به گونهاي كه برخي نمايندگان مجلس و فعالان سياسي درباره پايين آمدن آستانه خويشتنداري هواداران جناحهاي مختلف سياسي هشدار دادهاند. براي روشن شدن موضوع ميبايستي بين دو موضوع تفكيك قائل شد. چرا كه هر كدام از هواداران جناحهاي سياسي خود را بر حق و احياناً رهبران جناح رقيب را گناهكاراني ميبينند كه مستحق مجازات هستند. نتيجه چنين تفكري به آنجا ختم شده است كه هر آن اين احتمال ميرود كه در اجتماعات قانوني اشخاص سياسي سرشناس در چنين تجمعاتي مورد حمله قرار بگيرند. مثلا هواداران جنبش سبز به شخصيتهايي چون صفارهرندي در محيط دانشگاهي لنگه كفش پرتاب ميكنند و شعارهاي تندي را عليه محمدجواد لاريجاني سر ميدهند و در عوض هواداران دولت هم در نمايشگاه مطبوعات يا راهپيمايي 13 آبان به مهدي كروبي حملهور ميشوند يا در روز قدس هم ميرحسين موسوي مورد حمله قرار ميگيرد. در اينجا بحث بر سر ماهيت افكار يا نوع رفتار سياسي شخصيتهاي سياسي كشور و اينكه كدام گناهكار و كدام بيگناهاست، نميباشد. چرا كه از نظر قانوني مراجع مسئول براي شناسايي شهرونداني كه مرتكب خطا يا جرم ميشوند، كاملا روشن است و از قضا مشكل از آنجا آغاز ميشود كه هواداران جناحهاي سياسي با ناديده گرفتن قانون و باور به اينكه آنان حق مطلق و جناح رقيب باطل مطلق است، براي خود مجوز حملات فيزيكي و كلامي به هركسي كه احساس كنند باطل است، صادر ميكنند. به هم خوردن تجمعات قانوني يا سخنرانيهاي دانشگاهي از فرداي پس از انتخابات در نتيجه تعميق چنين تفكري است كه در راهپيمايي 13 آبان تشديد يافت و بيم آن ميرود اگر هواداران جناحهاي سياسي نسبت به تحمل رقيب از خود خويشتنداري نشان ندهند به بروز حوادث ناگوار و گاه خونين منجر شود و اوضاع را دچار پيچيدگيهاي بيشتري كند. گسترش خشونت هواداران جناح سياسي عليه رقبا در راهپيمايي 13 آبان زنگ خطري براي تمام جناحهاي سياسي رقيب است تا با پايين كشيدن فتيله منازعات و بازگشت به نص صريح قانون ولو اينكه احكام قانوني به تامين نظر آنان منجر نشود، به آرام كردن اوضاع سياسي و حل مسالمتآميز منازعات پس از انتخابات كمك كنند. مطمئنا افزايش ميل به خشونت در اجتماعات سياسي ديگي نيست كه در آن براي كسي آشي پخته شود و همگان اعم از هر رنگ و جناحي متضرر خواهند شد.
دیدگاه تان را بنویسید