مسئولان محترم! تعلل شما چه توجیهی دارد؟
معلوم نیست چرا مسئولان مملکتی تا به هنگامی که رهبر انقلاب رهنمود و تذکر خویش را علنی میکنند یادشان میافتد که کاری زمینمانده دارند؛ گویا اینان باید گوشهای بنشینند و به قفلها کاری نداشته باشند.
درحالیکه توجه به نظرات رهبر انقلاب از سوی مسئولان پس از اعلام نظر رسمی از سوی ایشان به روالی عادی تبدیل شده است؛ یکی از خواستههای اساسی ایشان پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم کماکان مغفول مانده است. به گزارش بخش تحلیل سرویس سیاسی «فردا»، مقام معظم رهبری همواره در کلیه امور کشوری نظراتی داشتهاند که به اقتضای فضای جامعه و افکار عمومی، نسبت به اعلام عمومی و رسمی آن مبادرت نمودهاند؛ نکته جالب توجه نیز آن است که مسئولان تنها پس از سخنان ایشان است که به جنب و جوش افتاده و مسئولیت جدید پیدا میکنند. گویی که انگار فراموش کردهاند که موارد بیان شده از سوی رهبر انقلاب، مسئولیت آنان است و نباید به خواست ایشان قطع یا تشدید گردد. در حالیکه بسیاری از رسانهها و طیفهای سیاسی نیز به انتخاب گزینشی سخنان رهبر انقلاب مبادرت میورزند و عدهای هم حتی تنها در اموری که میپسندند «ولایتمدار» میشوند؛ مهمترین خواسته ایشان پس از خرداد 88 هنوز بیپاسخ مانده است. حضرت آیتالله خامنهای در مراسم تنفیذ ریاست جمهوری در پی تبلیغات انتخاباتی و وقایع پس از انتخابات فرمودند:« ملت همه با يكديگر برادرند. از جملهى كارهائى كه بايد انجام بگيرد، اين است كه در اين حوادث اخير عدهاى آسيب ديدند - آسيبهاى مالى، آسيبهاى جانى، احياناً آسيبهاى آبروئى - مسئولين كشور بايد به كمك آنها بشتابند. آسيبديدگان بايد مورد حمايت قرار بگيرند. آسيبزنندگان بايد شناسائى بشوند، مورد مؤاخذه قرار بگيرند؛ هر كى باشند.»
براستی کدامیک از این انتظارات برآورده شده است؟ جز آنکه حتی میتوان گفت برخی از آنان نیز تشدید شده است؟ آیا افرادی که در طول انتخابات اخیر، آبرویی از افراد بردند، آن را جبران کردند؟ آیا افرادی که پس از انتخابات آبروی افراد و حتی نظام و ملت را بردند، آن را جبران کردند؟ آنان که مسئول بودند، به آسیبدیدگان پرداختند؟ آیا واقعا «ملت همه با یکدیگر برادرند»؟ آیا واقعا آسیبزنندگان مورد مواخذه قرار گرفتند؟ بهواقع معلوم نیست که مسئولان ما مشغول چه کاری هستند، که فجایعی همچون کهریزک تنها باید در پی اطلاع رهبر انقلاب و نارضایتی و افسوس شدید ایشان و دستور قاطع برای پیگیری، دنبال گردد و در غیراینصورت... گرچه نباید به این نکته بیتوجه بود که تذکرات رهبر انقلاب و رهنمودات ایشان باید بعنوان نیازی برای جامعه و کلید قفلهای آن محسوب شوند؛ اما تا چه وقت مسئولان میخواهند کنار بنشینند و دست به قفل نزنند تا رهبر انقلاب وارد شوند؟ گرچه شاید اساسا باز کردن قفل را بلد نباشند!
دیدگاه تان را بنویسید