قالیباف به محله محروم هرندی رسیدگی کرد / عضو هیات مدیره نخواهم شد / حقوقم ۸ میلیون تومان است / هنرمندان و وکلا باید مالیات دهند
تمام اتباع ایرانی که در کشور زندگی میکنند و از منافع عمومی جامعه بهره مند میشوند باید مالیات بپردازند. این اصل است و در تمام جهان وجود دارد. ولی اینکه مقدارش چقدر است باتوجه به درآمدها باید تصاعدی باشند . اینکه مایه تعجب است که برخی هنرمندان در جامعه هنرمندان ابراز میکنند که ما باید مالیات دهیم، این حرف گفته میشود که چرا باید معاف شوند؟
کمتر از دو هفته به انتخابات مجلس باقی مانده است. اصولگرایان تاکنون به فهرستی 90 نفره رسیده اند که نام الهام امین زاده نیز جزو آنهاست. گفتگوی فردا با نماینده اسبق مجلس و کاندیدای مجلس پیشرو را در ادامه بخوانید.
به نظر شما مجلس شورای اسلامی چه عملکردی داشته است؟
اول باید ببینیم معیاری که برای مجلس خوب و نمونه مطرح است کجاست و بعد مجلس فعلی را مورد ارزیابی قرار دهیم. قاعدتا مجلسی مانند مجلس ایران که از طریق انتخاب مستقیم مردم انتخاب میشود قرار بر این است که قانونگذاری در سطح کلان و ملی با نگاهی که به سطح جامعه وجود داردو با توجه به آمیختگی توجه نمایندگان به مطالبات واقعی مردم و کار کارشناسی برای اینکه به قانونگذاری برسند.. البته اتفاقاتی در سطح جامعه میافتد و نیاز به قانونگذاری دارد و این مهم است که قانونگذاران، جامعه را ببینند چون از آنجا برخاسته اند و اینکه بعد از ورود به مجلس، از جامعه فاصله بگیرند، این اصلا پسندیده نیست. از طرف دیگر با قانونگذاری پوپولیستی و هیجانی هم موافق نیستم چون قانونی که بیش از 80 میلیون ایرانی را بخواهد حقوقی درنظر بگیرد با روند غیر کارشناسی میتواند برای جامعه مضر باشد و مشکلاتی را برای مردم کشور ایجاد کند چون قانون فی نقسه ایجاد محدودیت میکند وقتی قانون میگذاریم برای هدفی یک سری چهارچوبی تعیین کرده ایم که میتواند محدودیت هایی ایجاد کند. هدف باید خیلی ارزشمند و مقدس باشد که بخواهیم قانونی بگذاریم و بر اساس سیاست های کلی قانونگذاری که مقام معظم رهبری اخیرا ابلاغ کردند که یکی از آخرین سیاست های کلی بود که مجمع تشخیص مصلحت نظام بعد از بررسی و تحلیل هایی که ایشان داشتند ابلاغ شد قانون گذاری باید حتما با ذینفعان مشارکت داشته باشد. یعنی اگر قانون راجع به اصناف و گروهها است نظرشان باید گرفته شود در غیر این صورت نمیتوانیم انتظار داشته باشیم قانونی خوب اجرا شود. اگر مجلسی که الان حضور دارد با مطالبات واقعی مردم درگیر نباشد و دغدغه مردم نباشد و حتی در برخی موارد که دیده میشود در کمیسیون های تخصصی، افرادی که متخصص باشند وجود ندارند، نمیخواهیم بگوییم سطح تحصیلات پایین است ولی چه در مجلس فعلی و چه انتخاباتی که در پیش است صرفا دکترا داشتن را نمیتوان گفت آن فرد شخص کارامدی است بلکه باید به سوابق افراد رجوع کنیم که چقدر کارامد هستند و چقدر در آن حوضهرتخصصی کار کرده اند و توانسته اند مثمر ثمر برای جامعه باشند. چنین فردی اگر وارد هر یک از کمیسیون های تخصصی باشد اگر کارامد و توانمند باشد و تعهد لازم را داشته باشد و منافع شخصی و خانوادگی خود را مد نظر قرار ندهد و حتی منافع ملی را فدای منافع بخشی منطقه خود نکند این فرد میتواند مناسب برای انتخابات آتی باشد
در مجلس فعلی شاهد بودیم که برای استیضاح، وزیری دو سه بار میآمد و رای بیشتری میگرفت. در بحث نظارت که یکی از کارکردهای مجلس شورای اسلامی است و ابزارهای قانونی هم در این زمینه قرار داده شده. ارزیابی شما چیست؟
وقتی میگوییم نظارت فکر میکنیم فقط یک شکل نظارت بر اعمال قوه مجریه است ولی 13 مورد نظارت است که وقت بخواهیم نمره ای به مجلس بدهیم باید ببینیم چقدر در این 13 مورد کار کرده و موفق بوده. از جمله نظارت بر ابلاغ و انتشار قوانین، نظارت بر اجرای قوانین و عملکرد مسئولان و دستگاه اجرایی، تذکر به وزرا و رئیس جمهور، سوال از وزرا و رئیس جمهور، تحقیق و تفحص، رای اعتماد به وزرا، حضور وزرا و مسئولان اجرایی در صحن علنی برای ارائه گزارش، تطبیق مصوبات دولت با قوانین، انتخابات نمایندگان ناظر در مجامع و شوراها ، نظارت بر شوراها و مجامع و هیئت ها، رسیدگی به شکایات مردم در کمیسیون اصل نود، نظارت بر مسائل اجرایی توسط رئیس و یا هیئت رئیسه مجلس، نظارت بر انتخابات شوراهای اسلامیف نظارت دیوان محاسبات به عملکرد مالی دولت. این 14 مورد است که مجلس وظیفه دارد که در راستای خواست عمومی و اینکه تمام امور جاریه کشور در مسیر و ریل خود بر اساس قانون اساسی کشور است، این نظارتها اتفاق بیافتد، ما باید این 4 سالی که مجلس مستقر و فعالی سر کار است، باید ببینیم با این معیارها هرکدام چقدر موفق بوده اند. آیا حتی سوالها و درخواست استیضاح برای هر وزیر در جهت منافع عمومی بوده یا باز هم منافع خاصی را دنبال میکرده. این هم خیلی فسادآور است که اگر ما دولت را تحت فشار قرار دهیم، خوشبینانه بخشی و خیلی خطرناک و بد است و اینکه از جایگاه مجلس برای منافع شخصی و ابزار فشار نظارت بر وزرا و دولت بخواهند این امیال را برآورده کنند. اینها همه نیاز به بررسی دارد
ارزیابی کلی شما درباره مجلس شورای اسلامی در حوزه قانونگذاری چیست؟
خیلی بهتر از این میتوانست عمل کند و در خیلی مواضعی که ملت انتظار داشتند که حداقل اگر در حوزه بنزین، اطلاعات و توجیه و اقناع روحی که باید پیدا میکردند که چرا بنزینی که باید قیمتش پلکانی رشد میکرد و این فشار شدید به مردم و جامعه وارد نمیشد که به اتفاقاتی منجر شود و ابزار و بستری برای بدخواهان کشور شود که روی این موج سوار شوند، نماینده های مجلس میتوانستند با مردم حوزه انتخابیه ارتباط برقرار کنند و با شوراهای شهر، اینها نمایندگان مردم هستند. چرا بعد از اینکه انتخاب میشوند تا چهار سال بعد آثاری از آنها نیست؟ نمایندگی اقتضا میکند که در دفاتر انتخابیه بین مردم باشند توضیح بدهند و راهکار بخواهند. مردم خیلی هوشمند هستند و مردم را نباید دست کم بگیریم. بنابراین باز مردم در یک مرحله انتخاب هستند. انتخابشان علاوه بر پرشور بودن باید آگاهانه باشد و باید تشخیص دهند که یک نفر چقدر میتواند کارامد باشد که هم مسائل داخلی را بتواند حل کند و هم حلال مسائل بین المللی باشد. با تجربه ای که از مجلس هفتم دارم، میگویم مجلس میتواند در بسیار موارد، حتی دیپلماسی بین المللی اثر گذار باشد. در حوزه داخلی، فرض کنید اصناف و گروه ها، فرهنگ و حوزه های اجتماعی، مجلس میتواند ورود کند. چرا کمیسیون فرهنگی در رابطه با تهاجم فرهنگی ورود پیدا نمیکند؟ چرا کمیسیون اقتصاد در خصوص اصناف و حرف و جواز کسب و کارهایی که مزاحم تولید ملی است، شعار سال که رهبری فرمودند چرا هیچ اتفاقی هنوز نیافتاده راجع به قانون گذاری معکوس، یعنی قوانین مزاحم کسب و کار را از جلوی مردم برداریم؟ یکی از اهداف ما در مجلس کارامد اتی این است که بتوانیم این اهداف را جامه عمل بپوشانیم.
یکی از مواردی که در مجلس فعلی مطرح شد و محدود به جریان خاصی نبود و جریانات مختلف مطرح کردند این بود که مجلس شورای اسلامی از جایگاه خودش تنزل پیدا کرده. شما این مسئله را قبول دارید؟
گاهی عده ای این تحلیل را دارند که اگر منویات سیاسی مجلس و دولت در یک راستا شود آنجا مجلس به صورت خنثی عمل میکند. ولی در طول تاریخ بعد از انقلاب نمونه مجلسی داریم که همان دولتی که تقریبا نزدیک به منویات سیاسی مجلس بود، اتفاقا مجلسی بود که بیشترین عدم رای اعتماد را به آن دولت داشت. این مجلس همان مجلس هفتم بود که دولتی سر کار آمده بود و وزیر معرفی میشد رای اعتماد نمیدادند. منافاتی ندارد که همسو باشد ولی ما منافع ملی را درنظر بگیریم؛ نه همسو بودن سیاسی و اینکه سکوت مطلق باشد. مجلس جایی برای مطالبات مردم است ولی متاسفانه هیاهوهایی که میشنویم، گاهی اوقات بحث های جناحی و یا سیاسی است و گاهی اوقات، حتی سیاه نمایی هایی است که آدرس غلط میدهیم به خارج از کشورمان. نباید از مجلس ما چنین چیزهایی بیرون برود.
مسئله ای که در همین بحث تضعیف مجلس شورای اسلامی مطرح شد بحث قانونگذاری بود. یک عده مطرح میکنند که تخصص قانون گذاری در خیلی از نماینده های ما وجود ندارد و الزامات قانونی رعایت نمیشود که منابع مالی به آن طرح شود، پشتوانه کارشناسی داشته باشد.
بله با همان پوپولیستی قانونگذاری کردن، یا قانون اجرا نمیشود یا بلافاصله اصلاحیه میخورد. چون کمتر از یکسال اگر اصلاحیه روی قانون بگذاریم معلوم میشود که قانون خیلی با عجله تصویب شده. همین قانون مربوط به کنار گذاشتن بازنشستهها که کمتر از یک ماه اصلاحیه روی آن خورد. این چه وضعی است که افراد تازه زمان بهره وری آنها هست، باید در کنار جوانان باشند نه اینکه مجلسی را بسازیم که افرادی که نه کارامدی و نه تجربه دارند، روی کار باشند. مجلس جای آزمون و خطا نیست. تازه آخر چهار سال یاد بگیرند؟ پس این چهار سال ملت چه کار کنند و مطالباتشان را به چه کسی بگویند؟ ما افرادی را میخواهیم که در حوزه قانونگذاری، سیاست گذاری، ریل گذاری برای کشور اگاه باشند و مطالعاتشان را کرده باشند و تجربه ای داشته باشند که وارد مجلس شوند. قانونی که با عجله بدون کارشناسی باشد یا محکوم به عدم اجراست یا محکوم به اصلاحیه های پی در پی است. قانون ازدواج و تسهیل ازدواج که در مجلس هفتم تصویب کردیم اگر نظارتی در مجالس بعدی بود پیش میرفت. چون خیلی بحث مالی نبود و شاید در اختیار گذاشتن فرهنگسراها برای مراسم ازدواج بود. یا اختصاص برخی بخش های کشور برای اینکه یک زندگی مختصر شکل بگیرد و ای بسا این قانون از سال 86 اجرا شده بود چقدر الان این معضلات سن بالا و خانه های مجردی را نداشتیم. ولی متاسفانه قانون خوب هم تصویب شود به علت عدم نظارت، محکوم به عدم اجراست.
در بخشی از جامعه این تصور وجود دارد که مجلس شورای اسلامی تبدیل به محل رانت و فساد شده. در همین مجلس فعلی هم میدیدیم. که نماینده ای رجوع کرد به اداره مورد نظر که اعمال نظر کند. به نظرتان این اتفاق شکل گرفته؟ اگر شکل گرفته چرا از مجلس شورای اسلامی که محل نمایندگی ملت است و قرار است قانونگذاری و نظارت کند؟
اینها نیاز به آسیب شناسی دارد و خوب نیست. مجلسی که عصاره ملت است... ما در حوزه قانونگذاری اگر قائل به دمکراسی و مردم سالاری هستیم باید یا خود 85 میلیون مردم قانون تصویب کنند که امکان ندارد، یا نماینده هایشان را بفرستند و آنها نظارت کنند و قانونگذاری کنند و جلوی فساد و رانت را بگیرند. ولی اگر این برعکس شود و به جای اینکه جلوی فساد و رانت گرفته شود آنجا منشا فساد شود، نمیخواهم قضاوت کنم و حکم صادر کنم و باید مستند حرف بزنیم ولی اگر این اتفاق افتاده لابد دلیلی داشته و باید نگاه و نظر مردم ترمیم شود. خود من تصمیم نداشتم کاندیدا برای مجلس شوم چون حس خوبی از مجلس شورای اسلامی نداشتم. ولی فکر کردم شاید بسیاری از کاندیداها سبقه حقوقی و قانونگذاری نداشته باشند گفتم شاید بتوانم در این زمینه مثمر ثمر باشم ولی با تردید آمدم چون فرد اول مکانی را که میخواهد خدمت کند انتخاب میکند و اگر آن مکان خوشنام باشد و مقبولیت اجتماعی داشته باشد به آنجا میرود ولی اگر اشتهار به فساد و رانت داشته باشد فرد انتخاب نمیکند. این حرکت انتحاری بود.
شما در لیست 90 نفره شورای اصولگرایان هستید. چه راهبرد مشخصی دارید برای حضور در مجلس شورای اسلامی؟ میخواهید چه کار کنید؟ همینطور سه وعده مشخص شما و کاری که میخواهید بکنید چیست ؟
یک سری کارها بود که در مجلس هفتم نیمه تمام ماند و احساس میکنم مجالس دیگر نپرداختند و برای تکمیل آن کارها اقدام میکنم. همچنین یک سری کارها که در دولت بودیم، آنها هم نیمه کاره ماند چون چهارسال نشده از دولت بیرون آمدم. سر سال چهارم با دولت یازدهم خداحافظی کردم. یک سری سبقه اقتصادی دارد و در رابطه با شعارهای اقتصادی است که مقام معظم رهبری سالهاست میگویند ولی متاسفانه جدی گرفته نمیشود. بحث بهبود فضای کسب و کار و رفع موانع تولید است و من به عنوان حقوقدان میبینم بسیاری از قوانین ما دست و پا گیر تولید کنندگان ما میباشد. بسیاری از قوانین ما برای حرفهها و شغل هایی که وجود دارد و جوانان ما که بخواهند از صفر کاری را شروع کنند، قوانین مزاحم اند. پروانهها و مجوزها و جوازهایی که باید بگیرند، در صورتی که میتوان با یک مرحله ، خیلی راحت جوانانمان را تشویق کنیم که هرکس با هر آورده و خلاقیتی که دارد به مرحله تولید و خودکفایی برسیم. ولی متاسفانه الان این قوانین مزاحم کسب و کار است. در رابطه با بحث ازدواج که قانونی را تصویب کرده ایم باید برویم و آن را اجرایی کنیم و نظارت کنیم . هرکدام از دستگاه های اجرایی بر اساس آن قانون وظیفه ای برایشان تعریف شده. چرا به وظیفه شان عمل نکردند؟ سوم بحث منطقه گرایی در عرصه بین المللی بود. چون در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی حضور داشتیم کاری که در مجلس هفتم شروع کردیم، یک جمع آسیایی بین کشورهای آسیایی 44 کشور بودند که به پارلمان آسیایی تبدیل کردیم. چون ایده ای که از تدریس داشتیم که اتحادیه اروپا چطور دور هم جمع میشوند و حتی کشورهای امریکایی و افریقایی، اینها جمع های خیلی متشکلی دارند. منسجم اند. ما در آسیا نداریم. در حالی که اگر به کشورهای آسیایی مانند تایلند، پاکستان، فیلیپین و کامبوج و ویتنام سفر کنند و کشورهای غرب آسیا که در خاور میانه است میبینیم خیلی اشتراکات داریم ولی متفرق هستیم. بسیاری از منافع ملی ما که متاسفانه گاهی با نگاه صرف به غرب اقناع و براورده نمیشود با سرمایه گذاری روی آسیا میتوانیم کار کنیم. فعال کردن مجدد مجالس آسیایی است که الان به مرحله ای رسانده ایم که مانند پارلمان اروپا، 5 نماینده از مجلس ایران انتخاب میشوند و به مجالس آسیایی میروند. ما در آنجا 13 سند پیش بینی کرده بودیم از جمله جلوگیری از فساد در منطقه آسیا، در حوزه انرژی و یک معاهده طراحی کردیم که عظیم ترین معاهده صلح جهان بین 44 کشور بود که این معاهدهها دو جانبه هستند. این در عرصه بین الملل است که منطقه گرایی است و اینکه در سبد دیپلماسی پارلمانی ما غیر از اروپا بتوانیم تنوع بخشی کنیم.
برای ازدواج دقیقا میخواهید چه کار کنید؟
من این قانون را خیلی کارامد میدانم . خیلی قانون خوبی است. یک هزینه سنگینی که بر دوش جوانان است بحث تهیه یک مکان مناسب است که برای یک شب هم خیلی سخت و سنگین است ولی خانوادهها انتظار دارند بخصوص خانواده دختران که یک شب را میخواهند انجام دهند. خیلی راحت است. چقدر سالن های بدون استفاده داریم؟ اینها در اختیار جواننا قرار گیرد و با شرایطی می توانیم انجام دهیم. برای تهیه کالاها و هزینه های جهیزیه که وسایل خوب و باکیفیت ایرانی باید در اختیار قرار گیرد همه دیده شده و هر بخش اجرایی وظایفی داشته اند. چون جدی گرفته نشده اختصاص بودجه بر آنها هم نادیده گرفته شد. به نظرم میشود اینها را عملی کرد. یکی از مسائل مهم، این است که مردم وقتی رایشان را میدهند، با نمایندهها خداحافظی میکنند. باید از نماینده هایشان بخواهند. شما بپرسید و یاد نمایندهها بیندازید که این قول را داده اید. متاسفانه برخی افراد شعارهایی میدهند که عملیاتی نیست. کذب محض است. با دروغ نباید وارد مجلس شد
عده ای مخصوصا جریان اصلاح طلب میگویند به دلیل عملکرد شورای نگهبان انتخابات رقابتی شکل نگرفته و مشارکت پایین خواهد بود
جواب که نمیتوانیم بدهیم ولی مردم باید از طریق رسانهها و شما که متولی رسانه هستید قانع شوند که اگر مجلس توانمند میمیخواهند حضور پرشور اگاهانه و خردمند شان را میطلبند. یعنی ببینند پرونده و گذشته هر یک از این کاندیداها که چقدر کارامد بوده اند و درچه حوزه هایی توانسته اند مشکلاتی از کشور حل کنند. در حوزه های تخصصی خودشان. این نیاز به مقداری تلاش دارد. مردم نمیتوانند فقط سر صندوق های رای بروند و فقط رنگ های مختلف و لیست جلویشان باشد و بر اساس رنگ رای دهند. نیاز به مطالعه دارد . از معتمدین محل و مساجد و ائمه جمعه و کسانی که این افراد را میشناسند کمک بگیرند چون فردی مثلا در شهرهای کوچک خرج میکند، لزوما خرجی که میکنند افرادی که کاندیدا هستند نمیتوانند کسانی که به آنها رای میدهند انتظار داشته باشند طرح بزرگی راجع به اقتصاد رقم بزنند. برای همین مطالعه میطلبد و پر شور بودنشان. اعتقاد دارم که اگر واقعا مردم، نماینده های قادر و توانا و متعهد و متخصص و انقلابی و ولایتمدار را انتخاب کنند آن زمان میتوانند انتظار داشته باشند که مجلسی رقم بزنند که تاکنون شاید در این 40 سال سابقه نداشته.
دولت آقای روحانی مستقر است و تا 1400 هم هستند. مجلس شورای اسلامی به نظر شما در دوره آتی چه تعاملی را میتواند با دولت داشته باشد. رابطه مجلس فعلی را با دولت چطور میبینید؟
من تعامل و همکاری و نظارت را سه چیز مختلف و گاهی کنار هم میدانم. ولی باتوجه به اینکه دولت دوازدهم سالهای آخر را تجربه میکند شاید بسیاری از امور کشور حتی در بخش اجرایی را مجلس باید خلاهایی را پر کند. به نظرم مجلس بسیار بنیادین است و البته همکاری با دولت باید داشته باشد و قاعدتا بدون همکاری، این تعارضات دودش در چشم مردم میرود. ولی در یک تعامل ساختارمند و هدفمند و رو به جلو. نه اینکه تعاملی که خنثی باشد یا صرفا بخواهند در مقابل هر مسئله ای سکوت کنند. اگر راهی به نظرشان میرسد باید راه پیش رویش بگذارند و هشدار دهند. به نظرم همکاری مفید باید باشد نه همکاری خنثی
به نظر شما تعامل شکل خواهد گرفت یا تقابل؟
به تدبیر مجلس جدید است که تقابلش را به همکاری بدل کند. ممکن است این همکاری وجود نداشته باشد ولی از دل هر همکاری یا تقابل باید نفع مردم بیرون بیاید
چه کار باید کرد که مجلس شورای اسلامی ما کارامد شود و هم به وظایف خود عمل کند؟
می خواهم توجهتان را به مشابه کمیسیون اصل نود اشاره کنم که در کشورهای خارجی وجود دارد. نهادی به نام آنبوتمان در کشورهای خارجی است که ترکیبی از نماینده های مردم است ولی این نمایندگان در این نهاد، به نوعی صرفا وارد قانونگذاری نمیشوند. رسیدگی به شکایات است. کار قضایی نمیکنند ولی رسیدگی میکند و مستنداتشان که کامل شد به قوه قضاییه برای اجرا و رسیدگی میدهند. فکر میکنم آیین نامه داخلی مجلس را باید اصلاح کنیم ؛ ضعف قانونگذاری و بروکراسی و بحث تطویل این رسیدگی هاست. یکی طولانی بودن و یکی عدم دسترسی به سندها و دیگری ضمانت اجرایی، این سه مورد را اگر بتوانیم از کمیسیون اصل نود برداریم... نمونه های مشابه در سراسر جهان است. وقتی خیلی از هیئت های خارجی میگویند نهادهای حقوق بشری در کشورتان دارید که مستقیم افراد میتوانند مراجعه کنند و مشکلاتشان را مطرح کنند اصل نود را معرفی میکنیم ولی باید اثرگذار باشد.
درباره شفافیت آرای نمایندگان مجلس شورای اسلامی نظرتان چیست؟ اینکه رای به طرحها و لوایح مشخص باشد
خوب است به نظرم مناسب است این اتفاق بیافتد. مقداری از بحث سیاسی بودن رای دادنها شاید جلوگیری شود ولی از طرفی گاهی اوقات برای منافعی رایها داده میشود یا نمیشود. البته ظاهر و متن آن خوب است. به نظرم شفافیت همه جا خوب است ولی حربه ای نشود که به ریاکاری تبدیل شود. نگرانم از اینکه فردی نظر کارشناسی داشته باشد و به خاطر جو عمومی نگوید. این مقداری درست شود. چون آن هم آسیب خود را دارد.
قول میدهید در صورت حضور در مجلس شورای اسلامی عضو هیچ هیئت مدیره در زمان نمایندگی نشوید؟
انشالله - حتما
با مالیات پزشکان و وکلا و هنرمندان و سلبریتیها موافق هستید؟ با همین نوعی که هست؟ نظرتان چیست؟
تمام اتباع ایرانی که در کشور زندگی میکنند و از منافع عمومی جامعه بهره مند میشوند باید مالیات بپردازند. این اصل است و در تمام جهان وجود دارد. ولی اینکه مقدارش چقدر است باتوجه به درآمدها باید تصاعدی باشند . اینکه مایه تعجب است که برخی هنرمندان در جامعه هنرمندان ابراز میکنند که ما باید مالیات دهیم، این حرف گفته میشود که چرا باید معاف شوند؟ در حوزه وکلا و پزشکان درامدهای متفاوتی داریم. گاهی برخی وکلا هستند سالها ممکن است پرونده ای را نتوانند داشته باشند یا پزشکانی هستند که خدوم هستند و خیلی به فکر درآمد نیستند ولی برعکس آن هم هست. این باید رصد شدن این افراد باید اصلاح شود. اما از کجا باید احراز کنیم؟ یکی خود اظهاری است و یکی هم کراس چک و نظارت موازی تکمیلی است که از جای دیگر تکمیل شود. اگر خوداظهاری و بررسیها یکی بود مالیات تعیین شود. در غیر این صورت خوداظهاری ممکن است اثری نداشته باشد
مردم هم مطرح میکنند که من کارمند که شغل عادی دارم مالیاتم را میدهم ولی میبینیم یکی از نمایندگان مجلس مطرح میکرد که فرد 10 خانه خالی دارد یا برخی درامدهای میلیاردی دارند، به نظر قانون مالیاتی ما به شدت ناکارامد و تبعیض آمیز است. این را میشود اصلاح کرد یا خلا جدی داریم؟ چه کار برای این موضوع باید کرد؟
قانون مالیات ما مشکل دارد. در زمانی که در دولت بودم و کارهای حقوقی انجام میدادیم، متوجه این شده بودم که قانون مالیات نیاز به اصلاح دارد و تا زمانی که قانونی اصلاح نشود نمیتوانیم قدم مثبتی برداریم. امیدوارم اگر بتوانیم در کمیسیون اقتصادی و حقوقی مجلس این مسئله را فعالی کنیم و صرفا قانون مالیات نیست...قانون تجارت ما هنوز سرگردان است که صد سال است بخش هایی از آن تصویب نشده . بحثهایی مانند تجارت الکترونیک باید وارد آن شود. خیلی کارها وجود دارد. همین اصلاح قوانین کسب و کار. زمانی مالیات را به فردی میبندیم که تولید میکند. تولید اگر فایده نداشته باشد و بهره وری و سود نداشته باشد تولید کننده نمیتواند انگیزه داشته باشد. ناگهان به یک تولید کننده جزء مالیات سنگین میبندیم و برخی افراد کلان فرار مالیاتی دارند. اینها باید مشخص شود. واقعا در مجلس کار میبرد که به نظرم بخش اقتصادی مرکز پژوهش های مجلس باید ورود پیدا کند و میدانید این مرکز معمولا یا خودش یا با درخواست نمایندگان مجلس کار تحقیقاتی شروع میکند و گاهی اوقات کار انقدر کلان است که اساتید و اصناف همه دعوت میشوند. اساتید دانشگاه باید بیایند. صرفا به مقامات اجرایی نباید بسنده کنیم
امیدوار به مجلس آتی هستید که این مسئله به سرانجام برسد؟
امیدوار هستم. شاید صرفا یک حقوق دان لازم است ولی لازم به حضور همه افراد است. بر میگردد به انتخاب مردم. خواهش میکنیم از مردم که انتخاب هایی کنند که در زمان کلان مملکت مردم بتوانند اثرگذار باشند.
وارد مجلس شورای اسلامی که شدید، بحث دریافتیها و امتیازاتی که مجلس شورای اسلامی در اختیار نمایندگان قرار میدهد را به طرو شفاف اعلام خواهید کرد؟ چه قانون بود چه نبود؟
بله حتما - موقعی هم که به دولت رفتیم قوه قضاییه اموالمان را آمار گرفت و بعد هم سر سه سال از دولت بیرون آمدم پرسیدند این تغییرات چه بوده؟ حق مردم و قوه قضاییه است که ما را رصد کند
الان چقدر درآمد دارید و کجا زندگی میکنید؟
درآمد من که همین حقوق دانشگاه است - حکم ما روی 8 میلیون میآید و بعد مالیات و بمیه و بیمه تکمیلی کسر میشود. منطقه 1 و تجریش زندگی میکنم.
سوالی که درباره شما مطرح است، این است که خانم دکتر در دولت روحانی بود اما مجلس هفتم اصولگرا بودند الان هم اصولگرا هستند. قضیه چیست؟
قضیه خدمت است. نمیتوانیم با عرصه خدمت خداحافظی کنیم .در دولت هم که حضور داشتم همه میدانستند منویات سیاسی من چه است. ثبات سیاسی بود و همه میدانستند و من بر اساس همان حرفه حقوقی ام را انجام میدادم. بعد از سه سال هم از دولت بیرون آمدم .
شما حقوقدان هستید و در انتخابات ریاست جمهوری بحث پایان نامه آقای روحانی مطرح شد. البته عده ای مطرح میکنند که شما این را نوشته اید. در جریان هستید و ربط این چیست ؟
بعد از اینکه امتحان اعزام برای خارج از کشور قبول شدم، میان همه دانشگاه هایی که ارزیابی کردم، دانشگاه ناتینگهام، لندن، گلاسکو پذیرش هایی گرفتم و به دانشگاه گلاسکو رفتم و آنجا استاد معروفی هم بود. تا سالها بعد هم که برگشته بودم نمیدانستم آقای روحانی آنجا بودند و یا هستند. نهایتا دانشگاه گلاسکو درسم را خواندم و به ایران آمدم. دانشگاه گلاسکو یک دانشگاه قدیمی است و از قرن 18 بوده. دانشگاهی که آقای رئیس جمهور درس خوانده اند دانشگاه کالدونین -دانشگاهی دیگر در جای دیگر در گلاسکو- بود و ایشان شاید 8 سال قبل از من فارغ التحصیل شده بودند و به ایران آمده بودند. من ارتباط در پایان نامه ایشان را تکذیب میکنم.
نکته ای اگر دارید بفرمایید
در مناطق محروم تهران که یکی از برنامه های ما همین است که این مناطق باید تعیین تکلیف شود. یک منطقه بسیار آسیب زا در مرکز تهران به نام دروازه غار و هرندی داریم که زمان شهردار اسبق تهران، رسیدگی هایی شد و به آنجا رفته بودم میگفتند تمام اینها زمان آقای قالیباف ساخته شد و آسفالت شده بود. شاید هفته ای یکبار آنجا را باید بشویند و اگر نشود برخی مناطق آلودگی فراوان است. این در مرکز تهران و در جایی که اقتصاد تهران در جریان است، نزدیک بازار تهران و میدان شوش است، باید فکری شود که این منطقه آسیب زا سکنه ای باشد که به آنجا هدایت شود. اینها کارهایی است که به عنوان نمایندگان تهران باید انجام دهیم و شما رسانهها برای کل ایران معیار و ابزار به مردم دهید که موظف هستند انتخاب صحیح کنند. تخصص و تعهد باشد و نمایندگان باید صداقت داشته باشند. اینکه یک طرف حرفی بزنند و طرف دیگر حرف دیگری بزنند بی صداقتی است. امیدوارم مجلس متعالی و فاخر در آینده داشته باشیم
دیدگاه تان را بنویسید