استراتژی «اروپای دوم» در دولت رئیسی موفق خواهد بود؟
فارین پالیسی، سیاست اروپایی جدید دولت سیزدهم که آن را استراتژی «اروپای دوم» نامید ، بررسی کرد و نوشت: روزنامه خراسان این ایده را برای اولین بار در سال 1393 مطرح کرده بود
هفته گذشته علی باقری، معاون وزیر امور خارجه ایران برای رایزنی جهت از سرگیری مذاکرات احیای برجام در وین راهی بروکسل شد. او که به قصد دیدار با مقامات اروپایی عازم این سفر شده بود، به رغم تمایل به دیدار با مقامات تروئیکای اروپایی عضو برجام، تنها با انریکه مورا، قائم مقام مسئول روابط خارجی اتحادیه اروپا، به رایزنی پرداخت. با این حال در این سفر او با مقامات دستگاه دیپلماسی بلژیک نیز نشستهایی را برگزار و به تبادل نظر با آن ها پرداخت. از نگاه برخی تحلیلگران دیدار او با مقامات بلژیکی می تواند نشانهای بر تغییر رویکرد در دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی باشد. به نوشته اکوایران، محمود جوادی، پژوهشگر حوزه روابط بین الملل در دانشگاه اروپایی فلورانس، با انتشار یادداشتی با عنوان «استراتژی جدید و نوظهور «اروپای دوم» ایران ممکن است ناکام بماند» در نشریه فارین پالیسی، سیاست اروپایی جدید دولت که آن را استراتژی «اروپای دوم» نامیده است بررسی کرد و در بخش هایی از این یادداشت نوشت: به نظر می رسد که دولت رئیسی، با این تصور که سیاست اروپایی دولت روحانی شکست خورده، در حال حرکت به سوی رویکردی متفاوت هستند. دولت جدید ایران با سوءظن عمیقی به سه قدرت اروپایی آلمان، فرانسه و بریتانیا نگاه می کند و تصمیم گرفته این ایده را دنبال کند که «اروپا فقط تروئیکا نیست»؛ که اشاره به سیاستی دارد که به عنوان «اروپای دوم» شناخته می شود. این سیاست اولین بار در بحبوحه مذاکرات هسته ای در اردیبهشت 1393 در کتابی 258 صفحه ای توسط گروهی از اندیشمندان نزدیک به اردوگاه محافظه کار که نسبت به آینده مذاکرات هسته ای بدبین بودند، بیان شد.{اشاره نویسنده به شماره اول نشریه خراسان دیپلماتیک است }نویسنده می افزاید : این متن شکنندگی توافق احتمالی بین ایران و قدرتهای بزرگ را پیشفرض میگرفت و از این رو از دولت روحانی میخواست که پلن B را برای سیاست آینده ایران در قبال اروپا ارائه کند. این پلن B، «سیاست اروپای دوم» نام داشت . این طرح بیش از این که یک برنامه اقدام مشخصی را ارائه کند، مشتمل بر مجموعه ای از پیشنهادها بود نظیر حساب باز کردن روی وضعیت «تجزیه شده» اتحادیه اروپا و اختلافات داخلی بر سر سیاست اروپا در قبال ایران برای ایجاد روابط اقتصادی و سیاسی با کشورهای کلیدی اروپایی خارج از تروئیکای فوق الذکر – یعنی ایتالیا، اتریش، نروژ، اسپانیا، سوئد، سوئیس و بلژیک – که به زعم نویسندگان و معماران این سیاست، میتوانند با منافع ایران همسو باشند.
دیدگاه تان را بنویسید