کیهان: چینی‌ها به ترامپ می‌گویند چرا باید کثافت‌کاری تو را ما تمیز کنیم؟!

هفته دوازدهم جنگ دیروز در حالی آغاز شد که بنابر گزارش روزنامه واشنگتن‌پست به نقل از نظرسنجی‌ها «۱۶ درصد از رأی‌دهندگان ترامپ در ۲۰۲۴ گفته‌اند در صورت تکرار انتخابات، دیگر به او رأی نمی‌دهند». به عبارت دیگر، اگر آن انتخابات اکنون برگزار می‌شد، ترامپ قطعاً دیگر رأی نمی‌آورد.

دونالد ترامپ، دیروز در ادامه اظهارات تکراری و نخ‌نما گفت: ایران نمی‌تواند از تنگه هرمز به عنوان سلاحی علیه من استفاده کند. من آماده بودم قیمت نفت را تا ۲۰۰ دلار بپذیرم تا از دستیابی آنها به سلاح هسته‌ای جلوگیری کنم. من لطف بزرگی به اروپا کردم و افزایش قیمت سوخت موقتی است. تنگه هرمز باز خواهد ماند و ما تضمین خواهیم کرد که آنها سلاح هسته‌ای نداشته باشند و ثبات جهانی ادامه یابد. ایران نمی‌تواند از تنگه هرمز به عنوان سلاحی علیه من استفاده کند. (در پاسخ سؤال مجری فاکس نیوز که آیا ایران را دست‌کم گرفته بودید؟) من هیچ چیز را دست کم نگرفتم. می‌توانم پل‌ها و ظرفیت برق آنها را در عرض ۲ روز از کار بیندازم!

38 روز دست و پا زدن وسط باتلاق

این سخنان در حالی است که او 38 روز قبل مجبور به توقف جنگ شد؛ به دنبال انهدام 16 پایگاه و بیش از دویست جنگنده و پهپاد آمریکا و جهش قیمت نفت تا حوالی 120 دلار. او در عملیات پیاده کردن نیرو در بیابان‌های جنوب اصفهان هم دچار سرشکستگی بزرگی شد و با تاریخ‌سازی جدید خود خاطره شکست کارتر در طبس را به حاشیه راند.

ترامپ پس از اعلام آتش‌بس و بی‌اعتنایی ایران به تهدیدهایش، مدعی محاصره دریایی شد و سپس عملیات «پروژه آزادی» برای بازگشایی تنگه هرمز ر ا به اجرا گذاشت که بیش از 36 ساعت دوام نداشت و با اقدامات تلافی‌جویانه ایران و صعودی شدن دوباره قیمت نفت و سقوط بازارهای آمریکا و غرب، مجدداً تن به عقب‌نشینی داد.

خشم حماسی تمام شده؛ باید ببینیم تنگه چگونه باز می‌شود(!)

سردرگمی بیشتر را می‌توان در سخنان مایک جانسون، رئیس‌مجلس نمایندگان آمریکا و از حامیان ترامپ دید که می‌گوید: «ترامپ اعلام کرده که عملیات «خشم حماسی» تمام شده و اکنون در حال کار روی پروژه بعدی هستیم که باز کردن تنگه هرمز است. انتظار نداریم که این فعالیت، به اصطلاح، یک عملیات جنگی باشد. بنابراین باید به دولت فرصت دهیم تا این مسائل را از طریق مذاکره پیش ببرد.».

واضح است که تنگه هرمز باز بود و آورده جنگ نسنجیده ترامپ همین شده که تنگه پس از 78 روز و با همه تقلاهای آمریکا، مسدود است!

در این میان، «کلایتون موریس» روزنامه‌نگار آمریکایی تأکید کرد: ایران با وجود دهه‌ها تحریم، فشار و تهدید، نه‌تنها فرو نپاشید، بلکه به یکی از مقاوم‌ترین بازیگران منطقه تبدیل شد.

کدام بخش این افتضاح، موفقیت است؟!

جیسون کرو، نماینده کنگره آمریکا دیروز درباره نتایج جنگ نسنجیده ترامپ گفت: جنگ علیه ایران، یک فاجعه تمام‌عیار است؛ ذخایر مهمات ایالات متحده را برای رویارویی احتمالی با چین بر سر تایوان تخلیه کرده، تنگه هرمز بسته مانده و آمریکایی‌ها روزانه ۵۰۰ میلیون دلار هزینه می‌دهند، کدام بخش از این افتضاح یک «موفقیت» است؟

لئون پانِتا، وزیر دفاع پیشین و رئیس اسبق سازمان سیا هم گفته است: من شگفت‌زده شدم که ترامپ از انسداد تنگه هرمز توسط ایران غافلگیر شده است. در زمان تصدی وزارت دفاع، از وقوع قطعی این اتفاق آگاه بودیم. به دلیل انسداد تنگه هرمز، ایالات متحده در حال تحمل پیامدهایی سنگین است و اقتصاد ما آسیب جدی دیده است. باید اذعان کرد که ایران با انسداد تنگه هرمز، اهرم فشار فوق‌العاده‌ای در اختیار دارد.

کیگان: آمریکا بیش از ایران، از جنگ می‌ترسد

از طرف دیگر، رابرت کیگان، استراتژیست نومحافظه‌کار و حامی همیشگی مداخلات نظامی در گفت‌و‌گو با پی‌بی‌اس نیوز اذعان کرد: ایران به قدرتی رسیده که حتی از بمب اتم هم خطرناک‌تر است. کنترل تنگه هرمز موازنه قدرت را به سود تهران تغییر داده و آمریکا عملاً گزینه مؤثری برای شکستن این وضعیت ندارد؛ مگر ورود به یک جنگ زمینی پرهزینه که جرأت آغاز آن را ندارد. امروز این آمریکا است که بیش از ایران، از آغاز دوباره جنگ می‌ترسد. ایران با وجود خسارت‌های سنگین، نه‌تنها تضعیف نشده، بلکه احتمالاً قدرتمندتر، بانفوذتر و با دست برتر از این جنگ خارج شود.

یادآور می‌شود کیگان چند روز قبل هم ضمن تحلیلی در نشریه آتلانتیک نوشته بود: آمریکا در آستانه کیش و مات شدن است. به سختی می‌توان زمانی را به یاد آورد که ایالات متحده دچار یک شکست کامل در یک درگیری شده باشد؛ شکستی چنان قاطع که ضرر راهبردی آن نه قابل جبران باشد و نه قابل نادیده گرفتن. اما شکست در تقابل فعلی با ایران ماهیتی کاملاًً متفاوت خواهد داشت؛ نه قابل جبران است و نه قابل نادیده گرفتن. هیچ بازگشتی به وضعیت پیشین وجود نخواهد داشت. ایران با کنترل تنگه هرمز به عنوان بازیگر کلیدی در منطقه و جهان ظهور می‌کند. بستن یا کنترل جریان کشتی‌ها در تنگه هرمز، قدرتی بزرگ‌تر و فوری‌تر از برنامه هسته‌ای ایران است. ایالات متحده در خلیج‌فارس خود را به عنوان یک ببر کاغذی نشان داده است. جهان پساآمریکایی در حال شتاب گرفتن است.

نمایش چهره‌ خطرناک و غیرقابل پیش‌بینی در مقابل ایران جواب نمی‌دهد

خبرگزاری رویترز می‌گوید ترامپ عصبانی و ناراضی است اما باید در مقابل ایران احتیاط کند. در حالی که دو طرف همچنان در وضعیت بن‌بست قرار دارند، ترامپ نشانه‌هایی از نارضایتی فزاینده نسبت به بحران 

۱۱ هفته‌ای نشان داده، اما تمایل چندانی به نرم‌تر کردن رویکرد سختگیرانه دیپلماتیک در قبال ایران ندارد. این وضعیت، چشم‌انداز دستیابی به توافق را تیره می‌کند و نگرانی‌هایی ایجاد کرده که رویارویی کنونی - همراه با شوک بی‌سابقه به عرضه جهانی انرژی - ممکن است برای مدت نامحدودی ادامه یابد و هر از گاهی وارد دوره‌های خطرناک تنش و لبه پرتگاه شود. در داخل کاخ سفید هیچ تلاشی برای متقاعد کردن ترامپ به خویشتنداری بیشتر در پیام‌هایش درباره ایران صورت نگرفته است.

رویترز افزود: تحلیلگران می‌گویند ترامپ که با شعار دور نگه داشتن آمریکا از جنگ‌های خارجی به قدرت رسید، می‌خواهد در برابر ایران، چهره‌ای خطرناک و غیرقابل‌پیش‌بینی از خود نشان دهد تا تهران را وادار به عقب‌نشینی در موضوع هسته‌ای و مسائل دیگر کند. اما مقام‌های سابق آمریکایی که با ایران مذاکره کرده‌اند می‌گویند این روش احتمالاً مؤثر نخواهد بود؛ به‌ویژه با توجه به غرور تاریخی ایرانیان. سوانسون، مقام سابق وزارت خارجه آمریکا که تا ژوئیه عضو تیم مذاکره با ایران بود، گفت: «این تصور غلط وجود دارد که اگر فشار کافی وارد شود، ایران تسلیم می‌شود؛ اما ایران این‌گونه عمل نمی‌کند.» برخی تحلیلگران معتقدند اگر ترامپ واقعاً به‌دنبال راه خروج از بحران است، بهتر است به‌طور کلی لحن خود را آرام‌تر کند.

بستن تنگه حق ایران است/ خودمان را با آمریکا غرق نکنیم!

ژان-لوک ملانشون، نامزد ریاست جمهوری فرانسه درباره جنگ اخیر و موضع طرفین گفته است: آمریکا، قدرتی رو به افول است. ایران، تنگه هرمز را نبسته است، بلکه در شرایط جنگی، عبور ناوگان دشمنانش را از آب‌های ساحلی‌اش ممنوع کرده است. ایران حق دارد برای دفاع از خودش آب‌های سرزمینی‌اش را کنترل کند. تنگه هرمز، آبراه آزاد بین‌المللی نیست، بلکه آب‌ها و قلمرو ساحلی ایران است. ایران قلمرو خودش را نبسته است بلکه دیگران (آمریکا) قلمرو ساحلی آنها را تحت محاصره درآورده‌اند. هرگز این را فراموش نکنید. وقتی کشوری از خود دفاع می‌کند، از تمام وسایل دفاعی خود استفاده می‌کند؛ ما هم همین کار را می‌کنیم. تمام کانال انگلیس را مین‌گذاری می‌کنیم. ما هم اگر مورد حمله قرار بگیریم حق داریم برای دفاع از خودمان هر کاری را که لازم می‌دانیم انجام دهیم.

او اضافه کرد: آمریکا قدرتی در حال افول است که با فروپاشی سیاسی- اقتصادی خود دست‌وپنجه نرم می‌کند و چین، که بی‌سروصدا منتظر است دیگری [آمریکا] بر زمین بخورد. وقتی قایقی در حال غرق‌شدن است، کنار آن نمانید تا تماشا کنید. به سمت دیگر قایق بروید وگرنه نیروی مکش آن شما را با خود به پایین می‌کشاند و همراه با آن غرق می‌شوید.

تغییرات ژئوپلیتیک به وضعیت قبل از جنگ برنخواهد گشت

نیویورک تایمز دیروز نوشت: آمریکا و اسرائیل در حال آماده‌سازی برای احتمال ازسرگیری حملات علیه ایران هستند. این حمله ممکن است از هفته آینده آغاز شود. مقام‌های نظامی آمریکا به‌طور غیررسمی می‌گویند پیروزی در حملات جدید بسیار دشوار است، زیرا ایران بخش زیادی از توان موشکی خود را بازیابی کرده است.

این روزنامه در تحلیل دیگری می‌نویسد: به دنبال راه خروج از جنگ ایران نباشید؛ چنین چیزی وجود ندارد. درگیری با ایران تغییرات بنیادینی در نقشه ژئوپلیتیک ایجاد کرده و هیچ راه بازگشتی به وضعیت پیش از جنگ وجود ندارد. این درگیری نشان داد که ایران، بسیار تاب‌آورتر و توانمندتر از تصور مقامات آمریکاست. ایران نه تنها به دلیل ایستادگی در برابر یک ابرقدرت جسورتر شده، بلکه اهرم‌های فشار جدیدی بر اقتصاد جهانی و گلوگاه‌های حیاتی آن به دست آورده است. این جنگ علاوه ‌بر تخلیه تسلیحاتی آمریکا، موجب افزایش درآمدهای نفتی روسیه شد و جایگاه چین را نیز تقویت کرد. حتی یک توافق صوری برای حفظ ظاهر نیز نمی‌تواند آسیب‌های ایجاد شده یا ضعف‌های آشکارشده آمریکا را جبران کند. تصور اینکه تمرکز روی خروج یک استراتژی است، توهمی بیش نیست.

تایم: قدرت جهانی به شرق منتقل شده است

ناکامی در جنگ علیه ایران، کابوس بزرگی بود که بر سفر ترامپ به چین سایه انداخت. او یک بار این سفر را به تأخیر انداخته بود اما نوبت دوم نتوانست. بنابراین دست خالی (بلکه شکست خورده) به پکن رفت و دست از پا درازتر برگشت.

در این زمینه، نشریه آمریکایی تایم نوشت: سفر ترامپ به چین نشان می‌دهد که چگونه قدرت به سمت شرق منتقل شده است. در نخستین بحث‌های پشت درهای بسته، رئیس‌جمهور چین، انتقاد تندی درباره فروش تسلیحات آمریکا به تایوان صادر کرد و هشدار داد که دو ابرقدرت ممکن است بر سر این جزیره وارد درگیری شوند. با توجه به اینکه ترامپ حتی با کوچک‌ترین توهین‌های فرضی منفجر می‌شود (خارج کردن ۵۰۰۰ سرباز آمریکا از آلمان پس از آنکه صدراعظم گفت آمریکا در ایران تحقیر شده است) قابل توجه بود که «شی»، احساس قدرت می‌کرد تا از همان ابتدا، قانون وضع کند.

تایم ادامه می‌دهد: جنگ وارد سومین ماه خود شده است. چین به عنوان خریدار بخش عمده نفت ایران نفوذ قابل توجهی بر تهران دارد، اما وقتی پای موجودیت رژیم در میان باشد، این نفوذ محدودیت‌های آشکاری دارد. علاوه‌بر این، چین به دلیل ذخایر بزرگ، خطوط لوله انرژی و زیرساخت‌های انرژی سبز، اختلالات ناشی از جنگ را به خوبی پشت سر گذاشته و از مزایای قدرت نرم ناشی از لکه‌دار کردن تصویر بین‌المللی واشنگتن بهره‌مند می‌شود، به ویژه در سراسر جنوب جهان. چه پیامدهای جنگ ایران روحیه‌اش را تضعیف کرده باشد یا نه، ترامپ در تمام مدت حضور در چین در حالت دفاعی بود. او پس از دیدار اولیه با «شی» از به روزرسانی تروث سوشال غافل ماند و وقتی پست گذاشت، برای دفاع از «شی» بود، کسی که با هشدار درباره خطرات تله توسیدید، تلویحاً گفت که آمریکا در حال افول است؛ زمانی که قدرت در حال صعود و تضعیف اغلب با هم درگیر می‌شوند.

چرا باید کثافت‌کاری تو را من تمیز کنم؟!

از سوی دیگر، روزنامه صهیونیستی‌ هاآرتص تأکید کرد: «چین، قرار نیست ترامپ را از دردسرهایش درباره ایران نجات دهد شاید حتی برعکس آن عمل کند».

روزنامه انگلیسی گاردین هم با ابراز تردید درباره «مرد قدرتمند» خواندن ترامپ در جریان سفر به پکن نوشت: این سفر، «شی» را رهبر جهان نشان داد و ترامپ را تماشاگر. ترامپ، چین را بدون هیچ پیشرفتی در موضوع ایران، تایوان یا هوش مصنوعی ترک کرد. آنچه از این سفر به یاد خواهد ماند، هشدار «شی» مبنی بر «درگیری» با آمریکا در صورت عدم رسیدگی به وضعیت تایوان- و عدم واکنش ترامپ حتی به شکلی نامحسوس است. ترامپ، که قرار بود مرد قدرتمندی باشد، در حضور واقعیت فرو ریخت و در تمام مدت، محترمانه رفتار کرد و بارها و بارها از کلمه «زیبا» استفاده کرد. ترامپ اکنون به دنیایی از درد داخلی در آمریکا بازگشته است و تعطیلات کوتاهش در چین به زودی فراموش خواهد شد. اما نمادگرایی برای «شی» و جهانی که نظاره‌گر او بود، غیرقابل انکار بود: قدرتی در حال ظهور در شرق و قدرتی در حال افول در غرب.

گاردین همچنین در یادداشت دیگری خاطر نشان کرد: بسیاری در پکن بر این باورند که بحران ایران، مسئولیت چین نیست. ژو بو، سرهنگ ارشد بازنشسته ارتش و پژوهشگر ارشد در مرکز امنیت و راهبرد بین‌الملل در دانشگاه تسینگ‌هوا، گفت: «در مورد ایران، چین قطعاً می‌خواهد کمک کند، اما من صحبت‌های روبیو را خواندم؛ او در واقع به نظر می‌رسد بار مسئولیت را به دوش چین منتقل می‌کند. در چین یک ضرب‌المثل داریم که می‌گوید: «چرا باید کثافت‌کاری تو را من تمیز کنم؟!».

این سفر به نفع آمریکا شد یا به نفع ایران؟!

آشفتگی راهبردی و رفتاری دولت ترامپ به حدی رسیده که سیاوش اردلان خبرنگار بی‌بی‌سی به طعنه می‌نویسد: مثلاً رفت چین تا به اونا فشار بیاره که از ایران حمایت نکنند. اونوقت با گرفتن این اطمینان خاطر از طرف چینی‌ها که به ایران اسلحه نفروشند، می‌خواد تحریم شرکت‌های چینی رو که از ایران نفت می‌خرند لغو کنه و گفته چین میخواد بتونه نفت ایران رو‌‌ بخره. ایران هم با کمال میل اجازه داد چند کشتی چینی از تنگه هرمز عبور کنند. مثل اینکه سفر ترامپ به چین، برای ایران بهتر شد تا برای آمریکا.

قیمت نفت به زودی‌گریبان ترامپ را می‌فشارد

نشریه اکونومیست با بیان اینکه ترامپ همچنان با قیمت نفت دست و پنجه نرم می‌کند، می‌نویسد: قیمت نفت به‌زودی ممکن است به شکل تکان‌دهنده‌ای افزایش یابد. بزرگ‌ترین شوک عرضه در تاریخ نفت به‌سرعت در حال بزرگ‌تر شدن است؛ حدود ۲ میلیارد بشکه یا ۵ درصد از عرضه سالانه نفت جهان به دلیل بسته شدن تنگه هرمز از دست رفته است. به زودی ذخایر خصوصی در کشورهای ثروتمند شروع به اتمام می‌کنند و قیمت‌ها می‌توانند به شکل تکان‌دهنده‌ای افزایش یابند که ابتدا فرآورده‌های پالایش‌شده آسیب خواهند دید. در صورت اجرای ممنوعیت صادرات توسط دولت ترامپ هم قیمت‌های جهانی به سرعت افزایش خواهد یافت.

بارها گزینه نظامی را بررسی کردیم اما...

با ملاحظه مجموعه تبعات تلخ جنگ برای آمریکاست که زبان «‌آنتونی بلینکن» وزیر خارجه دولت بایدن باز شده تا بگوید: اگر به دوران دولت اوباما بازگردید، ما گزینه نظامی را در قبال ایران با دقت بسیار بررسی کردیم. اما به این نتیجه رسیدیم که به برخی از همان دلایلی که اکنون شاهد آن هستیم، آن گزینه بهترین راهکار نبود.

بلینکن می‌افزاید: اعتبار ایالات متحده در میان متحدان اروپایی خود به شدت کاهش یافته است و ۷۰ درصد از شهروندان آلمانی، آمریکا را یک دشمن یا رقیب می‌دانند.

ریچارد‌ هاس رئیس سابق شورای روابط خارجی آمریکا هم گفت: بازگشت به مذاکرات، همچنان یک گزینه است، اما فاصله مواضع دو طرف آنقدر زیاد است که چشم‌انداز پیشرفت را بسیار دور از دسترس می‌کند. بازی فعلی همچنان ادامه دارد، به این امید که طرف مقابل در پی درد ناشی از بسته بودن تنگه هرمز، درباره مسئله هسته‌ای مواضع خود را نرم‌تر کند. هیچ کدام از تحولات نشانه خوبی برای دولت ترامپ نیست. احتمالاً برای مدتی در همین وضعیت، یعنی «میان جنگ و صلح» باقی خواهیم ماند.

ترامپ و نتانیاهو باید به ایران خسارت بپردازند

جفری ساکس اقتصاددان برجسته آمریکایی درباره مشروعیت اقدام ایران در زمینه انسداد تنگه هرمز تأکید کرد: بر اساس حقوق بین‌الملل، متجاوزان به ایران باید بازنده جنگ تلقی شوند. آنها منشور سازمان ملل را نقض کرده‌اند و مسئول خسارات و پیامدهای بعدی هستند. نتانیاهو مدام ادعا کرده که ایران به ساخت بمب هسته‌ای بسیار نزدیک است. او بیش از ۳۰ سال است که این پیش‌بینی اشتباه را مطرح می‌کند. ایران از مسئله فلسطین حمایت می‌کند، در حالی که اسرائیل در تلاش است مانع تشکیل کشور فلسطین شود. مسئله در اصل به همین سادگی است. اسرائیل از نظر نظامی، مالی، اطلاعاتی و دیپلماتیک توان کافی برای جنگ با ایران را ندارد. اگر آمریکا به اسرائیل بگوید «نه»، جنگ پایان خواهد یافت. آمریکا باید محاصره را متوقف کرده، عقب‌نشینی کند و به اسرائیل نیز اعلام کند که درگیری‌ها باید پایان یابد. ایران در سال ۲۰۱۵ برجام را با آمریکا امضا کرد، اما ترامپ در سال ۲۰۱۸ از آن خارج شد. سپس آمریکا به‌جای مذاکره، ایران را بمباران کرد. رفتار اسرائیل حتی بدتر بوده است؛ اسرائیل در غزه مرتکب نسل‌کشی شده است.

جنگ دوباره علیه ایران به نتیجه متفاوت نمی‌انجامد

ژرارد آراد سفیر اسبق فرانسه در آمریکا و اسرائیل درباره ناتوانی فزاینده ترامپ اظهار کرد: او ممکن است حملات به ایران را از سر بگیرد، اما (۱) چرا باید این حملات موفق شوند در حالی که در ۳۷ روز گذشته موفق نبودند؟ و (۲) ایران ممکن است به کشورهای حوزه خلیج‌فارس پاسخ دهد. آیا عملیاتی برای گشودن تنگه هرمز انجام خواهد شد؟ موفقیت آن با توجه به مختصات میدان (جغرافیا و ابعاد تنگه) همچنان فرضی و نامطمئن است، و مشخص نیست که شرکت‌های بیمه با وجود خطر مین‌ها و پاسخ ایران، از آن راضی باشند.

کیهان