انتظارات مسلمانان از اوباما
یک نظرسنجی توسط گروه مسلمانان آمریکایی فعال در حقوق اجتماعی و انتخابات (AMT) نشان میدهد 89 درصد مسلمانانی که در انتخابات شرکت کردهاند به اوباما رای داده و تعداد شرکتکنندگان مسلمان در انتخابات آمریکا به 95 درصد رسیده است؛ بیشترین آمار شرکتکنندگان مسلمان در تاریخ آمریکا.
اوایل ماه میلادی جاری، مسلمانان آمریکایی در جریان انتخابات ریاست جمهوری این کشور، یک صدا از اوباما و وعده وی برای ایجاد آمریکایی فراگیر حمایت کردند. اما اکنون که شادی و هیجانات اولیه آنان تا اندازهای فروکش کرده است، براستی مسلمانان داخل و خارج از رئیس جمهور منتخب آمریکا با نام میانی حسین چه انتظاری دارند. به گزارش سرویس بینالملل «فردا»، سایت اینترنتی تلفیقی واشنگتن پست و نیوزویک که به اهتمام فرید زکریا و دیوید ایگناتیوس شکل گرفته است، در مقالهای به نقل از مسلمانان آمریکایی و به قلم وجاهت علی، نوشت: مسلمانان داخل و خارج از کشور همگی از اوباما انتظار دارند که همچون یک قهرمان سیاسی مدرن، سیاستهای خارجی آمریکا را از ایدئولوژی خشن بوش یعنی "مخالفت با مسلمانان" به گفتگویی جذاب و سازنده مبدل سازد. اما آیا در ایامی که اوباما کابینه خود را شکل میدهد، مسلمانان انتظار بیش از حدی از وی برای ایجاد تغییر دارند؟ یقینا مسلمانان آمریکایی یک صدا به این سوال پاسخ مثبت میدهند. به ویژه آنکه یک نظرسنجی توسط گروه مسلمانان آمریکایی فعال در حقوق اجتماعی و انتخابات (AMT)
نشان میدهد 89 درصد مسلمانانی که در انتخابات شرکت کردهاند به اوباما رای داده و تعداد شرکتکنندگان مسلمان در انتخابات آمریکا به 95 درصد رسیده است؛ بیشترین آمار شرکتکنندگان مسلمان در تاریخ آمریکا. وجاهت علی معتقد است رای مسلمانان آمریکایی به اوباما، بیانگر مخالفت آنان با سیاستهای کلیشهای ریاست جمهوری بوش و دولت بیرحم اوست که همواره مسلمانان را در قالب تروریست و تندرو میخوانند. صحبتهای اوباما در رابطه با فراگیری و تعدد فرهنگها، اگرچه مستقیما به مسلمانان آمریکایی اشاره نداشت، اما آرزوی دیرین آنها برای به رسمیت شناخته شدن در فضای سیاسی و فرهنگی را تحقق میبخشد؛ وی به نقل از سهیلا الجده، روزنامهنگار برنده جایزه پیبادی و دستیار تهیه کننده برنامه «موزاییک: اخبار جهان از خاورمیانه»، مینویسد، "از رسانههای عرب اینگونه پیداست که عربها انتظار بروز تغییرات چندانی در سیاستهای آمریکا در قبال خاورمیانه، به ویژه در مورد مناقشه فلسطین و اسراییل، ندارند. برخی نگرانیها در خصوص مسئله حساس اسراییل وجود دارد که اوباما جا پای پیشینیان طرفدار آن رژیم خواهد گذاشت. انتصاب اخیر رحم ایمانوئل بعنوان فرمانده ستاد ارتش،
انتظارات خوشبینانه به اصلاحات در سیاستهای مدیریت جدید را ناامید کرد. ایمانوئل، یک شهروند دو ملیتی اسرائیلی- آمریکایی، دموکرات طرفدار جنگ با عراق و فرزند عضو حزب راستگرای ایرگان، سازمان جنگطلب صهیونیستی که از سال 1931 تا 1948 فعالیت کرده و مسئول فعالیتهای تروریستی علیه انگلستان و فلسطین است، میباشد. البته پیش از این، انتخاب سناتور جوزف بایدن بعنوان معاون رئیس جمهور موجب افزایش این نگرانی شده بود، چرا که او زمانی با افتخار ادعا کرد «من صهیونیست هستم،» و مکررا از سوی AIPAC (انجمن فعالیتهای سیاسی آمریکا- اسرائیل) به عنوان طرفدار جدی رژیم صهیونیستی شناخته شده است. با این حال، بسیاری دیگر از جمله زیباخان، موسس گروه مسلمانان آمریکایی طرفدار اوباما، معتقدند این انتصابات تاثیری بر نگرش مثبت مسلمانان از اوباما نخواهد داشت. اوباما، برخلاف بوش و مککین، رابطهای متفاوت و واقعگرایانه را با رژیم صهیونیستی پیش گرفته است؛ رابطهای که به طور خودکار افراطیون و ایدئولوژی طرفدار حزب حاکم لیکود را پس زده و دنبال نمیکند. او همچنین مینویسد: "ایمانوئل به سمت فرمانده ستاد گمارده شده، نه وزیر امور خارجه. او مهره بازی
اوباما در صحنه سیاست خارجی وی نخواهد بود." با این حال، در نظر مسلمانان جهان، آخرین محک اوباما بر حول فشار - یا عدم فشار- بر رژیم صهیونیستی برای توقف شهرک سازی در سرزمینهای اشغالی کرانه باختری و غزه و پایان دادن به رفتارهای تبعیضآمیز متعصبانه علیه فلسطینیان، خواهد بود. به گفته ویل دالریمپل، مورخ و نویسنده، "مهمترین مشکل آمریکا با مسلمانان جهان، رفتار خودخواهانه این دولت در عدم تقابل با تلاش اسراییل برای مستعمره سازی و تجزیهسازی کرانه باختری میباشد. با این حال، فوریترین و حساسترین دیپلماسی اوباما بر حول دو جنگ آمریکا در کشورهای مسلمان است. اوباما در جبهه افغانستان بایستی به سراغ مرداب فلج کننده «استان جبهه شمال غربی» در مرز پاکستان برود. به عقیده اکثر کارشناسان سیاسی و امنیتی، این ناحیه ژئوپلیتیک، حیاتیترین نقطه اتکا در مبارزه با تروریسم است: منطقهای که نیازمند بیشترین توجه و منابع میباشد. باید دید که آیا اویاما سیاستهای خودخواهانه و فاقد آیندهنگری دولتهای پیشین را که نابخردانه از دیکتاتورهای پاکستان، همچون ژنرال ضیا الحق و اخیرا ژنرال پرویز مشرف، حمایت کرده و ساختار متعادل انتخاباتی این کشور
را به سمت دموکراسی میراندند، ادامه خواهد داد؟ از اینها گذشته، موضعگیری خشونتآمیز اوباما در مقابل پاکستان - مبنی بر حمله هوایی و یورش نظامی یکطرفه به این کشور و تهدید علیه استقلال پاکستان - با انتقادات و تردیدهای زیادی مواجه شد. دارلیمپل میگوید: "پیشبینی اینکه اوباما چطور میخواهد به گفته خود به سراغ مردم پاکستان برود، کار دشواری است؛ چرا که وی در عین حال میخواهد رهبران منتخب مردم را نادیده گرفته و به بمباران مناطق قبیلهای FATA که بیشتر جان شهروندان را گرفته است ادامه دهد و بیش از پیش مردم منطقه را از آمریکا و متحدانش بیزار کند. در عین حال، اظهارات اوباما در خصوص جستجو برای یک هیئت دیپلماسی با ایران- البته با محدودیتهای زیاد- حاکی از تفاوتهای آشکار وی با سیاستهای دولت بوش است. وعده «مذاکره» اوباما دقیقا همان تضادی است که او را به روشنی از روال یک سویه "آزار و اذیت" بوش، که به شکل مصیبت باری در عراق مشاهده میشد، متمایز میکند. مسئله اینجاست که آمریکا چه نقشهای برای قدرت دارد- خواه رفتار خودخواهانه، در قبال رژیم صهیونیستی، یا رفتار خشونتآمیز در عراق، پاکستان و افغانستان. وعده اوباما در خصوص
خروج تدریجی سربازان آمریکایی از خاک عراق و کمک به تسهیل انتقال قدرت به دولت عراق، مقاصد اوباما را در نزد مسلمانان جهان به عنوان سیاست جدید آمریکا در خاورمیانه محک خواهد زد. و بدین ترتیب دنیا در انتظار دیدن چهره اوباما در روابط آمریکا و مسلمانان خواهد ماند. آیا سیاستها و تصمیمات او نماینگر گفتمان سیاسی و چندفرهنگی او خواهد بود و یا آن دیدگاه ایدهآلیستی، و به زعم برخی سادهلوحانه و غیرمحتمل، به سرعت تسلیم «سیاست ماکیاولی» خواهد شد؟! فارغ از اینکه این رابطه در نهایت چگونه خواهد بود، برای اولین بار پس از مدتهاست که هر دو طرف، لااقل در مقطع زمانی فعلی، دلیل روشنی برای امید به آیندهای بهتر دارند.
دیدگاه تان را بنویسید