آن میهمان ارباب رسانه، آن عارف دلسوخته که بود سوختش دوگانه!!!

کد خبر: 163731

از او عجایب و غرایب و کرامات و اشارات بسیار نقل است. آغاز کار او این بود که فیتبال!!!، دوست بسیار داشتی و این دوستی جایی فرو نگذاشتی و تا آخر این با خود داشتی!!! این سابقت ورزشی چنان عظیم بود که همگان بر این پیشینه رشک ببردند و حتی بعضی شوکران خوردند و در جای بمردند!! و چون اکابر ورزشی این سابقت درخشان را با دو بار زمین خوردن در مسابقات حساس گل کوچیک بین المحلّی!...

آن میهمان ارباب رسانه، آن عارف دلسوخته که بود سوختش دوگانه!!!

مطلب پیش روی شما سی و سومین مطلب ستون ویژه " تذکرة الرجال " سایت فردا است. "رفیق بی کلک" و "پ.خالتور" نویسندگان این بخش هستند که در نظر دارند با نگاهی متفاوت و طنزگونه به بررسی احوالات چهره های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و .. بپردازند. در این مطلب این دو عزیز به سراغ محمد رویانیان، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس رفته‌اند. آن تازه وارد کهنه کار، آن سرآمد اوتاد در بندگی، آن رئیس اسبق راهنمائی و رانندگی، آن استقلال را مدافع و پرسپولیس را حامی، آن فرمانده نیروی انتظامی مازندران، آن مدیرعامل باشگاه پرسپولیس تهران، آن عرضه کننده سوخت با قطره چکان، آن عاشق پروین که می‌شکست سرو دست برای آن، آنکه از نظامی‌گری آمد به ورزش با سهولت، آنکه مترو می‌انداخت پشت قبالة دولت، آن دارای مقامات و کرامات عالی، آن صاحب باشگاه با جیب خالی، آن نخستین فرمانده پلیس ۱۱۰، آنکه بر رقبا نه مرده می‌خواند فاتحَه، آن فرمانده پلیس راه کشور، آنکه سر در نمی‌آورد از کار لیدر و سرمربی و داور، آن رئیس ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت، آن کونگ فو کار در دوره جوانی، آن یگانه‌ای که سیماش گوید هر آنچه باید دانی، آن کاندیدای تصدی وزارت ورزش و جوانان، آن مدیری که با شکست تیم پانصد هزار پاداش می‌داد به آن، آن میهمان همیشگی ارباب رسانه، آن عارف دلسوخته که بود سوزش دوگانه!!!، آن فوتبالی مرد صنف امیران و کیان، مولانا سردار سرتیپِ پاسدار محمد رویانیان - دامت توفیقاته -. اهل تهران بود اما زادة مازندران بود!!! و همیشه خندان بود و پروفسور همه چی‌دان بود!! و در پادگان قربان بود و بیننده سان بود!! و کار مدیریتی برایش فان بود!! و در کشمکش همیشگی با نمایندگان بهارستان بود!!! از او عجایب و غرایب و کرامات و اشارات بسیار نقل است. آغاز کار او این بود که فیتبال!!!، دوست بسیار داشتی و این دوستی جایی فرو نگذاشتی و تا آخر این با خود داشتی!!! این سابقت ورزشی چنان عظیم بود که همگان بر این پیشینه رشک ببردند و حتی بعضی شوکران خوردند و در جای بمردند!! و چون اکابر ورزشی این سابقت درخشان را با دو بار زمین خوردن در مسابقات حساس گل کوچیک بین المحلّی!! قرین یافتند، او را برای احراز مدیریت ارشد ورزشی لایق‌تر دانستند تا باشگاهی فکسنیِ چهل و پنج میلیاردی پرسپولیس!!! و همه جملگی خواستار خروج فوری او از این باشگاه شدند!! نیکان مردمی بودند که قدر بزرگان خود دانستی!! نقل است فرموده بود: «پرسپولیس را از قدیم دوست داشتم و از ابتدا عاشق رنگ آبی بودم!! و با آقای فتح الله‌زاده هم دوست هستم و در مراسم تجلیل از امیر قلعه نویی شرکت کرده‌ام، پس هیچکس نمی‌تواند اتهامی به من بزند و بگوید استقلالی‌ام!!!!» نقل است جایی مجلس کرده بود و مریدان را حکمت آموختی. پس حالی در گرفت و اسرارِ نهان، در باب وجدان عیان ساخت که: «آی سربازان سرخ پوش من! آیا می‌دانید بعضی وقت‌ها وجدان، مانع ارتکاب به جرم نمی‌شود؟ و فقط لذت آن را کوفت آدم می‌کند!! نمونه‌اش همین دو شغله شدن ما با آنکه به وجدان ما فشار همی آورد، لیک مانع ما نشود و تنها کیف ما مکدر و عیش ما منقص سازد!!!» نقل است جایی فرموده بود: «استقلال، پرسپولیس، استیل‌آذین، شیرین فراز، داماش و شموشک نوشهر تیم‌هایی هستند که مردم دوستشان دارند.» پس این سخن به گوش ژنرال امیر قلعه نویی رسید و پس گفت: «پس تراکتور چی؟؟!!» در این میان حرارت خشم او را در گرفت و با زبان طعنه فرمود: «یا رویانیان!! بدان و هوش باش که گر تو چندی است که امیری ما از‌‌ همان اول امیر بودیم!!! اگر تو سرداری؟ خوب ما هم ژنرالیم!!! اینکه دلیل نمی‌شود؟!!! پس قدر ما بزرگان بدان که: بزرگش نخوانند تبریزیان کو نیارد تراختور، بر زبان!!!» او چنانکه مدیر عامل پرسپولیس شد فرمود: «ما تصمیم گرفته‌ایم تا سه ماه مصاحبه همی نکنیم!! الی الخصوص مصاحبه با نود، عمراً نکنیم!!» پس روزی نگذشت که با پانصد نشریه و ششصد شبکه تلویزیونی و رادیویی مصاحبه نمود در نود سخن‌ها براند. رندی از اصحاب رسانه او را گفت: «یا شیخ مگر قرار نبود چون رییس کابینه که در رابطه با جریان انحرافی سکوت کرده است شما نیز سکوت اختیار کنی؟» فرمود: «در مصاحبه‌ام با برنامه و آقای پورمحمدی هم گفته‌ام من سکوت می‌کنم و مصاحبه نمی‌کنم!! و انتظارم این است که شما هم این تصمیم را درک کنید!! توبه کردم که دگر حرف نزنم در همه حال به جز از امشب و فردا شب و شب‌های دگر»

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت