تحقق روياي كرنش خودروسازان
مرضیه صافیان
از كودكي در شعرهامان آموختيم كه پليس هميشه بيدار است براي حفظ امنيت مردم؛ از كودكي آموختيم كه فداكاري پليس، عامل احترام مردم به اين قشر از مسئولان است و يونيفرم او را مقدس كرده است. از كودكي آموختيم كه در كوچه و خيابان، در هر زمان و با هر سن و هر لباسي، ميتوانيم پليس را به بهاي يك لبخند، مامور راهنمايي خودمان كنيم؛ لبخندي كه از همان كودكي آن هنگام كه آقاي پليس، دست ما را ميگرفت تا از خيابان شلوغ ردمان كند يا براي عبور پيرزني، راه باز كند، بر حافظهمان نشست و شايد همين لبخند بود كه وقتي به خواست معلم برميخاستيم و ميخواستيم سوالش را در خصوص آينده و شغل آينده پاسخ دهيم، در فصل مشتركي از پاسخها، ميگفتيم ميخواهيم پليس شويم... خاطرات كودكي ما به همان زمان منحصر نشد و سالهاست "رابطه مردم و پليس" فارغ از هرگونه جناحبندي و شرايط خاص سياسي و روزمرگيهاي اجتماعي، يك رابطه دوطرفهي قابل احترام باقي مانده است... سالهاست كه مردم پليس را مرجع ابتدايي و اصلي رفع مشكلات خود مي دانند و همواره خود را در پناه همان يونيفرم مقدس قرار ميدهند و زندگي ميگذرانند؛ بر همين اساس هم "حق شهروندي" خود را ابتدا از پليس طلب مي كنند و معتقدند پليس بايد حافظ حقوق شهروندي شان باشد؛ چه وقتي در خيابان هستند و عابر و سوارهاند، چه زماني كه در مسافرت اند و خانهو كاشانهشان را به اميد حضور پليس رها ميكنند و چه وقتي كه در جاده ها به قصد سياحت و زيارت، امنيتي مي خواهند براي شيرين شدن اوقات فراغتشان؛ حال اين امنيت چه در جاده تامين شود و چه در خودرو، همه را از پليس طلب مي كنند. حق هم دارند اگر به حضور پليس در چند سال اخير دقت كنيد، متوجه مي شويد كه پليس جور تمام كمكاريهاي نهادها و دستگاهها را كشيده است و از قضا دستمزدي جز "توهين و بيتوجهي" از سوي همان دستگاهها دريافت نكرده است؛ به نوعي پليس مرغ عزا و عروسي در كشور ماست كه بايد همه كم كاريها را جبران كند و دست آخر هم يا توبيخ شود كه چرا دخالت كرده و يا با بي اعتنايي بگويند اگر نميآمدي هم كسي حرفي نميزد! البته لذت يك لبخند كودكانه و دعاي خير همان پيرزن، براي پليس كافي است تا در هر ماجرايي با قوت تمام كار را ادامه دهد، اما برخي اوقات دعواي فرسايشي ميان برخي نهادها با پليس، اعتماد مردم به پليس را خدشه دار مي كند و آنها را به واكنش واميدارد كه: «اي بابا! اين ها دعواي زرگري است و از دست پليس هم كاري ساخته نيست...اينها دستشون تو يه كاسهاس...كسي به فكر مردم نيست!» نمونه چنين برخوردي را مي توان در نزاع كهنه راهنمايي و رانندگي با خودروسازان مرور كرد؛ توقف توليد برخي خودروهاي غير استاندارد، بحث از رده خارج كردن خودروهاي فرسوده، داستان دوگانهسوز كردن خودرو ها و كمبود منبع ذخيره گاز، رفع مشكل پژو405، نصب ترمز ايبياس و...از اين دست بودند كه به تازگي و با نمود رفتار عملي پليس در خصوص نصب ترمز ايبياس بر روي پژو روآ و 405 شاهد عقب نشيني خودروساز بوديم. خوشحالي مردم درباره اين اتفاق _ عقبنشيني خودروساز در برابر مقاومت پليس _از اين لحاظ قابل تامل است كه مردم در عمل ديدند بیش از دو هفته مقاومت پليس در برابر فشارهاي متعدد "رسانه ملي، برخي نمايندگان مجلس، برخي نهادها و مسئولان و همچنين خودروسازان" باعث شد خودروساز كه در ابتدا با توجيهات بسيار، قصد مغالطه و جوسازي رسانهاي را داشت، بالاخره به تصميم و تاكيد پليس تن بدهد چرا كه ديدند و چشيدند راهنمايي و رانندگي در صيانت از حقوق مردم و دلسوزي در بحث حفظ جان و امنيت مردم، شماره گذاريخودروهاي مذكور را بیش از دو هفته متوقف كرد تا به نوعي اعلام كند؛ اين دفعه ديگر با دفعات قبل تفاوت دارد. در همين خصوص معاون فني مهندسي و خدمات ترافيک راهنمايي و رانندگي ناجا 5شنبهاي كه گذشت اعلام كرد: طی جلسه اي با حضور مسئولان راهنمايي و رانندگي و وزارت صنايع ومعادن قرارشد شماره گذاري خودروهاي پژو 405 ،روا و تندر 90 از سر گرفته شود. وی ادامه داد: در اين جلسه با ارايه جدول جديد زمانبندي نصب سيستم ترمز ABS بر روي خودروهاي توليد داخل، شماره گذاري خودروهاي يادشده توسط راهنمايي و رانندگي از سرگرفته می شود. وقوع اين اتفاق يك شادي و غمگيني توامان دارد؛ شادي از آن جهت كه پليس كشور بر سر جان و امنيت جاني مردم و يا بهتر بگويم رفاه اجتماعي ملت، با كسي معامله نكرد، حتي اگر خودش به عنوان يكي از مشتريان دائم همين خودروسازان وطني باشد و غمگين از آن جهت كه خودروسازان بي رقيب در كشور ما تنها با توسل به جبر و رفتار عملي "پليس كشور" حاضر به اجراي قوانين و احترام به مردم و حقوق ايشان شدند... و البته بايد گفت بعد از سالها كشمش در برخي معضلات و مشكلات ميان مردم و خودروسازان بالاخره "روياي كرنش خودروساز در برابر پليس كه خود مجاز از قانون است، به حقيقت پيوست".
دیدگاه تان را بنویسید