فراز و نشیب های تئاتر در سال 88
قبل از اینکه به اتفاقات و رویدادهای مهم تئاتر کشور بپردازیم باید فعلا یک تبریک نصف و نیمه به اهالی تئاتر گفت؛ چرا که پس از چندین سال پیگیری بالاخره قرار داد تیپ هنرمندان تئاتر به امضا رسید تا سیستم دستمزد این هنرمندان هم ساماندهی شود و وضعیت معیشتی آنها سامان بیشتری پیدا کند. هرچند تا اجرایی شدن این مصوبه راه بسیار است!
جهان: تئاتر در سال 88 فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشت و و از آنجا که تئاتر همیشه از فقدان مدیر توانا در این عرصه رنج می برد،عدم تلاش مدیران تئاتر کشور در جذب حداکثری و دفع حداقلی حوادثی را پدید آورد و البته قبل از پرداختن به این حوادث،یک اتفاق خوشایند: قبل از اینکه به اتفاقات و رویدادهای مهم تئاتر کشور بپردازیم باید فعلا یک تبریک نصف و نیمه به اهالی تئاتر گفت؛ چرا که پس از چندین سال پیگیری بالاخره قرار داد تیپ هنرمندان تئاتر به امضا رسید تا سیستم دستمزد این هنرمندان هم ساماندهی شود و وضعیت معیشتی آنها سامان بیشتری پیدا کند. هرچند تا اجرایی شدن این مصوبه راه بسیار است! استعفاهای متعدد آقای مدیر کل: اما ابتدای سال 88 و در حالی که به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می شدیم مدیر مرکز هنرهای نمایشی زمزمه استعفا از سمت خود در هر شرایطی را به گوش همگان رساند. پارسایی حتی عنوان کرده بود که به قصد ادامه تحصیل به انگلستان عزیمت خواهد کرد. اما در شرایطی که وی دبیر جشنواره تئاتر فجر نیز بود بایستی تا پایان این جشنواره در سمت خود باقی می ماند تا اینکه در کنفرانس خبری جشنواره تئاتر فجر و چند روز مانده به برگزاری این جشنواره ،برای بار دوم پارسایی اعلام کرد که فقط تا پایان جشنواره باقی خواهد ماند. ولی او سر حرف خود باقی نماند تا اینکه بعد از جشنواره اولین نفری باشد که سر کار خود ظاهر شود (!) و ... بزرگترین ضعف مدیرکل: یکی از بزرگترین نقاط ضعف این مدیر، ناموفق بودن در جذب هنرمندان سرشناس و حرفه ای برای حضور در جشنواره تئاتر فجر بود. نمی توان پذیرفت که جشنواره تئاتر فجر برگزار شود اما نشانی از بزرگان نباشد. اما در حالیکه بسیاری از رسانه ها سعی داشتند این عدم حضور را به اتفاقات بعد از انتخابات نسبت دهند پس از چندی و طی مصاحبه های برخی از همین هنرمندان مشخص شد که اعتراض به نحوه مدیریت از دلایل اصلی عدم حضور آنها بوده است. این اعتراضها به اندازه ای ریشه دار بود که علی سرابی بازیگر برگزیده دوره قبل جشنواره تئاتر فجر از تئاتر به تلویزیون اسباب کشی کرد تا همان نمایشنامه ای را که مدیریت تئاتر نپذیرفته بود در تلویزیون و بصورت تله تئاتر ساخته شود. بخش خارجی ،ضعیف ترین بخش جشنواره : در حالی که انتظار می رفت ماحصل سفرهای متعدد مدیران تئاتر کشور به دور دنیا با بودجه بیت المال خروجی مفید و موثری در عرصه تئاتر کشور داشته باشد طبق گفته بسیاری از هنرمندان و شرکت کنندگان در این دوره از جشنواره، ضعیف ترین آثار خارجی انتخاب شده بودند به شکلی که در روزهای پایانی بسیاری از سالنهای نمایشی خالی بودند. دعوت از پیتربروک: چند روز مانده به برگزاری این جشنواره مسئولان با تیتر درشت صفحه روزنامه ها خبر دادند که قرار است پیتربروک به ایران بیاید تا برای این مسئولان افتخار بیافریند! اما این بار شانس به بیت المال و متعاقب آن همین مسئولین رو آورد تا پیتر با ایفای نقش عده ای معلوم الحال از سفر به ایران منصرف شود و بعدها طی اخبار منتشره، مشخص شد که این نمایش به دلیل ضعیف و کسل کننده بودن ، در انگلستان با اعتراض مخاطبانش روبرو شده بود! بمب خبری گالیله! : اما پارسایی یک برگ برنده دیگری داشت با نام گالیله. نمایشی که با بازی امین تارخ و کارگردانی داریوش فرهنگ و نوشته برتولت برشت به روی صحنه رفت تا در غیاب دیگر بزرگان، این نمایش بتواند رکود حاکم بر تئاتر شهر را به رونق تبدیل کند. اما متاسفانه این نمایش دارای ضعفهای تکنیکی و اجرایی بسیاری بود که بیشتر آن برمی گردد به ضعف در نمایشنامه و دستکاری های ناشیانه انجام شده در متن اصلی که توسط یک کار اولی بازنویسی شده (!) و منجر شده بود به اینکه ما شاهد یک جسم بیجان از متن اصلی باشیم که شاید اگر برشت می دانست قرار است این بلا سر متن او بیاید و اینگونه اجرا شود هرگز این نمایشنامه را نمی نوشت(!) و صد البته با توجه به شبهاتی که در این نمایشنامه وجود دارد دلیل حمایت مرکز هنرهای نمایشی از اینگونه آثار نیز مشخص نشده است. سیاست دوگانه ای که در نهایت با پرداخت هزینه های هنگفت ، ضعیف ترین کارها خارج می شوند. آقای مدیر استعفا استعفا! : چند روز مانده به پایان سال 88 تعدادی از دانشجویان تحت عنوان هم اندیشی با مسئولان گرد هم آمدند تا به بررسی مشکلات خود بپردازند که مدیر مرکز هنرهای نمایشی با اعتراضات شدید دانشجویان مواجه شد که حتی برخی از همین دانشجویان با صدای بلند خواستار استعفای پارسایی شدند. همچنین در این جلسه تعدادی از دانشجویان به مدیر تالار مولوی اعتراض کردند؛ برخی از این دانشجویان اذعان می کردند که مدیر این تالار از رانت مدیریتی استفاده می کند و با اینکه خیلی از گروهها در نوبت اجرا قرار دارند ولی نمایشهای خود را خارج از نوبت به روی صحنه می برد! وعده های عملی نشده تئاتر: 1)هنوز مجموعه تئاترشهر به عنوان اصليترين محل اجراي نمايش در ايران، منتظر تكميل نهايي بازسازيهايش است. 2)پیگیری معافیت از مالیات هنرمندان تئاتر: ايرج راد ،مدیر عامل خانه تئاتر سال گذشته در یک نشست مطبوعاتی با انتقاد از سنگاندازيهاي فراوان درباره پيگيري معافيت مالياتي تئاتريها يادآور شده بود: مدتها است كه مسئله پنج درصد ماليات را دنبال كردهايم؛ در همين زمينه جلسات گوناگوني با مسؤولان ذيربط برگزار كرديم اما اين موضوع در دستاندازهاي عجيب و غريب اداري قرار گرفت تا جايي كه يك سال و نيم پيش شكايتي را به ديوان عدالت اداري ارايه كرديم و آنها نيز مرتب از ما مدارك ميخواستند و ما ارايه كرديم اما هنوز به نتيجهاي نرسيدهايم. وقتي موضوع معافيت مالياتي هنرمندان به صراحت در قوانين ما اعلام شده نميدانم چرا تئاتر همچنان مظلوم است و با وجود بودجه اندكي كه دارد ناچار به پرداخت ماليات است درحاليكه در تلويزيون و سينما اين ماليات كسر نميشود. 3)دولتی ماندن تئاتر ،عدم تقویت بخش پژوهشی تئاتر ،فردگرایی در تئاتر بجای خرد جمعی، از دست رفتن سالن هایی مانند تئاتر پارس و ... آغاز سال جدید: ... و سال 89 با هزاران هزار انتظار و خواسته از مدیران احتمالی جدید و این سؤال در اذهان هنرمندان که خواسته ها در این سال عملی می شود یا باید بگوییم هر سال دریغ از پارسال! .....
دیدگاه تان را بنویسید