همت مضاعف برای فرهنگ چشم بادامیها!
پخش مجموعه تلویزیونی دیگری از کرهجنوبی با نام «سرزمین بادها» که ادامه «افسانه جومونگ»...
از شب گذشته(سه شنبه شب) پخش یک مجموعه دیگر تلویزیونی متعلق به کره جنوبی با نام «سرزمین بادها» که ادامه مجموعه «افسانه جومونگ» است، آغاز شده و با توجه به استقبال گسترده از مجموعه جومونگ، پیشبینی میشود از مجموعه جدید نیز استقبال زیادی شود. سرزمین بادها چندمین کار تولیدی کره جنوبی است که از تلویزیون ایران پخش شده و توجهات زیادی را هم به خود جلب کرده است. عموم مجموعه های تولیدی کره جنوبی که از تلویزیون کشورمان پخش شده، مجموعه های تاریخی هستند که از زوایای مختلف فرهنگ و تاریخ این کشور در جنوب شرق آسیا را به معرض دید و معرفی بینندگان می گذارند. اتفاقا مدیران تلویزیون هم که استقبال گسترده مردم از این مجموعه ها را می بینند، برای معرفی و تبلیغ هر چه بیشتر این مجموعه ها سنگ تمام می گذارند و با دعوت از بازیگران این سریال ها به ایران و یا اعزام تیمی رسانه ای از صداو سیما به کشور مذکور از پشت صحنه مجموعه ها هم فیلم می گیرند و پخش می کنند. این همه همت مضاعف مدیران رسانه ملی در شناساندن فرهنگ و تاریخ سرزمین چشم بادامی های جنوب شرق آسیا که اتفاقا در طول تاریخ چندان ارتباط و قرابت و سنخیتی هم با ما ندارند، در حالی است که کمترین آن هم اگر در مورد فرهنگ و تاریخ ایران زمین هم صورت گیرد، جای بسی خرسندی است. این البته تنها به مدیران صداو سیما بر نمی گردد که قصوری اگر هست متوجه متولیان فرهنگی کشور اعم از دستگاه های دولتی و غیر دولتی هم می شود. ادعاهای واکنشی در برابر تهاجم های گاه و بیگاه به تاریخ این سرزمین از طرف مسئولان دولتی و غیر دولتی، تنها در حد همان سخنرانی آتشین یا اظهار نظر فاضلانه و وعده و وعید مانده و از حد اینکه ما فلان بوده ایم در فلان زمانه و فلان خواهیم کرد در برابر فلان کار نسنجیده و سست و بی مایه فلان کارگردان و سینمای فلان کشور. همین چند روز پیش بود که خبر رسید فیلم ضد ایرانی « 300» در کشور دوست و همسایه افغانستان! هم به نمایش درآمده، اما از وعده های سینما گران و متولیان و مسئولان فرهنگی خبری نیست که نیست. وقتی سخن به وادی ادعا و افتخار می رسد، حرف برای گفتن بسیار است که تاریخ کهن داریم، امپراطوری بزرگ باستانی بوده ایم، منشور حقوق بشر داشته ایم، فرهنگ داشته ایم و صلح طلب بوده ایم و بر سر برگرداندن سر ستون یک اثر تاریخی از فلان موزه چه ها که نمی کنیم ...اما اینکه این همه ادعاها و افتخارات چگونه باید به معرض دید جهانیانی قرار گیرد، که امروز به غلط تصور دیگری از ایرانیان مسلمان دارند، سوالی است که پاسخ روشنی نیافته است. در میان این همه هجمه و تبلیغات سوئی که علیه تاریخ و فرهنگ کهن و حال جامعه ایرانی می شود، آیا این انتظار گران و خارج از طاقتی است که به همان میزان که به تاریخ کره جنوبی توجه می شود، فیلمی، سریالی، مجموعه ای ... درباره تاریخ و فرهنگ ایرانی هم ساخته و پخش شود. به هر روی جای تاسف است که داستان های شاهنامه، اثر عظیم حکیم طوس همچنان در کتابخانه ها خاک می خورد، و افسانه سیمرغ و زال و رستم و سیستان و جمشید و نوروز و سام ... واجد اهمیت نیست و یک صفحه تاریخ درباره کره جنوبی مجموعه ای می شود عظیم که بخش زیادی از ایرانیان را ساعت ها پای تلویزیون میخکوب می کند. البته این به معنی نادیده گرفتن برخی کارها و مجموعه ها درباره فرهنگ و تاریخ ایران نیست، اما آنچه ساخته شده جوابگوی نیاز و خواست فرهنگی جامعه و در حد نمایش در خارج از کشور نبوده تا براستی نمایشگر عظمت، شکوه، معنویت و صلح طلبی ایرانیان باشد. *ابراهیم بهشتی نامدار
دیدگاه تان را بنویسید