علايم سندرم منير
علايم اين بيماري ناشنوايي حسي- عصبي متغير و پيش رونده، وزوز گوش يا احساس صداي بلند در گوش، احساس پري يا سنگيني در گوش، احساس سرگيجه شديد همراه با استفراغ يا تهوع است.
فارس: عضو انجمن گوش گلو و بيني ايران گفت: نشانههاي سه گانه سرگيجه شديد، وزوز گوش و ناشنوايي حسي- عصبي از مهمترين علائم ابتلا به سندرم منير است. ابراهيم رزمپا اظهار داشت: سندرم منير يك بيماري مرتبط با اختلالات گوش و داراي نشانههاي سه گانه سر گيجه شديد، وزوز گوش و ناشنوايي حسي- عصبي متغير است و سن شيوع آن معمولاً 20 تا 60 سالگي است و ميزان شيوع آن در هر دو جنس يكسان است. وي افزود: ابتلاي هر دو گوش به اين عارضه يكسان است اما بيماري در 20 درصد موارد دو طرفه است. علت بيماري هنوز ناشناخته است اما احتمالاً عواملي مانند اثرات هورموني و مواد عصبي- شيميايي غير طبيعي بر جريان خون لابيرنتي، اختلالات الكتروليتي در مايعات لابيرنتي، واكنشهاي آلرژيك، بيماريهاي خود ايمن و سابقه خانوادگي مثبت در بروز اين بيماري موثر هستند. اين متخصص گوش، گلو و بيني تصريح كرد: علايم اين بيماري ناشنوايي حسي- عصبي متغير و پيش رونده، وزوز گوش يا احساس صداي بلند در گوش، احساس پري يا سنگيني در گوش، احساس سرگيجه شديد همراه با استفراغ يا تهوع است. سرگيجه معمولاً مشكل اصلي بيماران است با اين حال تا به حال هيچ آزمون تشخيصي قطعي براي اين بيماري يافت نشده است. وي گفت: درمان در بيماري منير ابتدا به صورت درمان طبي و دارويي و نهايتاً درمان جراحي است كه در درمان طبي نشانههاي بيماران را با محدودكردن سديم رژيم غذايي (2 گرم در روز) كنترل مي كنند. وي اضافه كرد: رژيم غذايي در اين زمينه توصيه ميشود كه در آن مايعات، محدود نيست اما از آشاميدن آب به مقدار زياد خودداري شود، پروتئين محدود نيست اما كلسيم در موارد نياز و سديم خوراكي بسيار كم مصرف شود، تمام غذاها بدون نمك مصرف شوند و از تخم مرغ، گوشت و نان بي نمك ميتوان به طور دائم در رژيم غذايي استفاده كرد. رزمپا يادآور شد: در صورتي كه به درمانهاي محافظتي پاسخ منفي داده شود و حملات ناتوان كننده سرگيجه ادامه يابد از درمان جراحي استفاده ميشود. اين متخصص گوش، گلو و بيني اضافه كرد: هنگام سرگيجه فرد بنشيند يا هنگام درازكشيدن چشمها را باز نگه دارد و به يك نقطه خيره شود.همچنين تشويق بيمار به نوشيدن مايعات و پرهيز از مواد كافئيندار مانند نوشابهها، چاي پررنگ و نهايتاً بهبود وضعيت رواني و اجتماعي در اين بيماران با انجام اقدامات موثر توصيه ميشود.
دیدگاه تان را بنویسید