نخستین جشنواره کوچولوهای ایرانی
بزرگ کوچولوهای ایرانی یا همان کوتاه قامتان بلند همت حرفها و تعبیرهای قشنگی از زندگی دارند هرچند که با جسمی غیرعادی روزگار می گذرانند.
مهر: کوتاه قامتان ایرانی با برپایی نخستین جشنواره بزرگ کوچولوهای ایرانی خواستند بگویند ما هم حق داریم بزرگ زندگی کنیم اگر فرصتهای زندگی برایمان مهیا شود. نخستین جشنواره بزرگ کوچولوهای ایرانی عنوان نامه ارسالی است به دفتر خبرگزاری مهر که توجهم را جلب می کند. به راستی چه احساسی است زندگی کردن کنار همنوعانی که به لحاظ ظاهری با تو فرق دارند؟ وقتی مجبوری به اقتضای طبیعت کنار دیگر انسانها حضور داشته باشی، کنارشان راه بروی و در شرایط گوناگون هم صحبتشان شوی در صورتی که ذهن و دلت با احساس عجیب نقص جسمانی همراه است؟ آیا آنها بر این جسم مادی هدیه شده از جانب خداوند خرده می گیرند؟ شاید بارها پیش آمده باشد که در جمع اجتماعی با نگاهی پر امتداد بدرقه شان کرده باشیم بی تصور اینکه حسشان را از زاویه نگاهمان درک کرده باشیم. اما زندگی در این زمین خاکی با بزرگی خداوندی که انسانهایش را با عشق و حکمت آفریده چیزی بیش از توجه صرف به جسم مادی و رسیدن به جاودانگی و حقیقت معنای انسان بودن هم بسیار فراتر از گلایه کردن از وضعیت جسمانی است. "انسانها یکسانند و هیچکدام بر دیگری برتری ندارند" جمله ای است که علی یکی از بزرگ کوچولوهای ایرانی در گفتگو با خبرنگار مهر می گوید و به قول خودش با این جمله به چنان آرامشی می رسد که که لذتی وصف ناشدنی دارد. زندگی به چشم علی تنها داشتن زیباییهای جسمانی نیست بلکه نگرش ژرف و زیبا به دنیاست که آن را قشنگ و رنگین می کند. وی زندگی را زنجیر محکمی از حضور انسانها در کنار هم تعریف می کند و معتقد است در این زنجیر، کوتاه و بلند، زشت و زیبا یکسانند و آمده اند تا در کنار هم زندگی این هدیه خداوندی را تجربه کنند. این گفتگو گرچه کوتاه بود اما معنایش به دلم نشست. بزرگ کوچولوهای ایرانی یا همان کوتاه قامتان بلند همت حرفها و تعبیرهای قشنگی از زندگی دارند هرچند که با جسمی غیرعادی روزگار می گذرانند. فلسفه به دنیا آمدنشان گرچه ممکن است برای ذهنمان دنیایی علامت سئوال به همراه داشته باشد اما هرچه هست آنها به دنیا آمده اند تا زندگی را با همین نقص جسمانی پیش ببرند و نشان دهند که دل به رضای خداوند سپرده اند و با تکیه بر امید چشم بر هرچه ما نامش را نقص می گذاریم بسته اند و در عرصه های مختلف موفقیت را به نام خود ثبت می کنند. آری آنها هم توانسته اند. توانستند درس بخوانند حتی اگر نگاه تمسخر آمیز دیگران بدرقه راهشان بوده باشد، توانستند در اجتماع حضور یابند و حتی در رسانه ملی هم ایفای نقش کردند و اجازه ندادند کوتاهی قدشان باعث شود خود را از دید جامعه پنهان کنند و با بودن کنار همنوعانشان شوق حضور را تجربه کنند. نخستین جشنواره بزرگ کوچولوهای ایرانی تنها عنوان نامه ای نیست که فکر کنم چه تیتر و لیدی می خواهد تا جذابتر شود بلکه متنی است پر محتوا از حضور انسانهایی کوتاه قد اما بلند همت که در کنارمان زندگی می کنند آن هم با ظاهری متفاوت از ما که همگی ما و حتی خودشان هم آنرا نقص عضو تلقی می کنند. در نخستین جشنواره بزرگ کوچولوهای ایرانی از این قشر با عنوان "کوتاه قامتان بلند همت" نام برده شده است و این انتخاب نیز حکایت از وجود توانمندیهای بیشمار آنان در عرصه های مختلف است. برپایی این جشنواره که با حضور خانواده های کوتاه قامتان بلند همت ایرانی از یکم الی هشتم مرداد ماه جاری در ورزشگاه شهید حیدرنیا تهران برگزار می شوند، پیامی دارد و آنهم این است: شاید ما انسانهای عادی اعم از مسئولان و مردمان عادی زمینه حضور و فعالیت این قشر در جامعه ای که معتقد است برابری اصل رابطه انسانی است را کمی فراموش کرده باشیم. فرصت مناسبی است که در این جشنواره نیازها و توانمندیهای کوتاه قامتان بلند همت شناسایی شود و نتیجه آن نیز در جهت بهبود وضعیت این قشر جامعه معنا یابد. برقراری ارتباط متقابل و سازنده بین کوتاه قامتان و افراد جامعه، همچنین ایجاد بستری مناسب به منظور حضور آنها در عرصه های علمی، فرهنگی، هنری، ورزشی، کارآفرینی و دیگر زمینه های اجتماعی از نتایج مثبتی است که در صورت جدی تلقی کردن جشواره می توان به آن رسید. نخستین جشواره کوچولوهای ایرانی با مشارکت دبیرخانه کمیسیون اجتماعی و فرهنگی کلانشهرهای ایران برپا می شود.
دیدگاه تان را بنویسید