پرسشهایی از انواع کمکهای گروه فرهنگی دولت
در قبال کمکهای میلیاردی و.... اعضای گروه فرهنگی دولت چه توقع و درخواستی از هنرمندان دارند؟ آیا میتوان پرسید که برخی از ایشان به دلیل برنامههایی که برای آینده دارد، نیاز به همراهی هنرمندان داشته و برای جلب همکاری ایشان، چنین اعتباراتی را میپردازد؟
در قبال کمکهای میلیاردی و... اعضای گروه فرهنگی دولت، چه توقع و درخواستی از هنرمندان دارند؟ آیا میتوان پرسید که برخی از ایشان به دلیل برنامههایی که برای آینده دارند، نیاز به همراهی هنرمندان داشته و برای جلب همکاری آنها، چنین اعتباراتی را میپردازند؟ در حالی که معاونتهای مختلف وزارت ارشاد، در پاسخ به پیگیریهای اغلب انجمنها و خانههای صنفی هنرمندان، برای دریافت بودجههای تخصیصیافته به ایشان، نبود اعتبارات را مطرح میکنند، کمکهای میلیاردی رئیس گروه (کمیته) فرهنگی دولت به برخی تشکلهای صنفی و بعضی از هنرمندان، از چه محلی تامین شده و با چه هدفی پرداخت میشود؟ به گزارش سرویس فرهنگی «فردا»؛ از آنجایی که اغلب انجمنها و خانههای صنفی از بدو تأسیس، به قصد انتفاع و بهرهبرداریهای مالی راهاندازی نشدهاند، برای تامین مخارج جاریشان از کمکهای دولتی برخوردار بودهاند و همهساله نیز مطابق روال دولت این بودجهها را دریافت کرده و چراغ این محافل را روشن نگاه داشتهاند. در واقع پرداخت بودجههای دولتی موجب مرتفع شدن برخی مشکلات مالی این نوع مراکز صنفی شده و به
عنوان مثال این امکان را برای هیئت مدیره انجمنها فراهم میکرد تا بیش از پیش به امور صنفی و حقوق اجتماعی هنرمندان عضو رسیدگی کرده و در هر موردی که برای بهبود امور، به اعتباری نیاز میبود از محل این بودجه، برداشت و هزینه میکردند. اما در سال جاری با وجود گذشت 10 ماه، هنوز اعتبارات مربوطه پرداخت نشده و حتی معاونت هنری برای پرداخت مطالبات بسیاری از گروهها، درمانده است؛ به طوری که معاون هنر وزارت ارشاد، موضوع را علنی و به رسانهها نیز اعلام کرد. اما برخلاف این سوی اعضای فرهنگی دولت، در سویی که به رئیس دولت بسیار نزدیک است، اوضاع کاملاً متفاوت است. رئیس دفتر رئیسجمهور که ریاست گروه فرهنگی دولت را - برخلاف تمام دولتهای قبل که وزیر ارشاد این سِمَت را داشت - عهده دار است، از چنان اختیار ویژهای برخوردار است که به عنوان مثال با یک بار بازدید از خانه تئاتر و آگاهی از مشکلات آنها، یک میلیارد اختصاص میدهد. از سویی دگر، در حالیکه خانه سینما برای دریافت بودجهٔ ۶۰۰ میلیون تومانی خود، از معاونت سینمایی ارشاد، راه به جایی نبرده، هنوز ناچار است کار را به جدلهای رسانهای هم بکشاند، اما رئیس گروه فرهنگی دولت، در
دیداری که به هر شکل، با برخی اعضای هیات مدیره خانه سینما داشت وعده داد که برای حل مشکلات این خانه، ۵ میلیارد تومان بپردازد. از این دست موارد که با مساعدت رئیس گروه فرهنگی دولت ختم به خیر شده، موارد دیگری را هم میتوان بر شمرد؛ از جمله پرداخت انواع وام به هنرمندان. بنابراین، بر اساس این شواهد و قرائن پرسشهایی به وجود میآید که برخی از آنها عبارتند از: ۱- بر اساس اخبار و گزارشهایی که درباره بازدیدها و دیدارهای رئیس گروه فرهنگی دولت با هنرمندان و اعضای خانهها و انجمنهای هنری منتشر شده است، به نظر میرسد این اقدامات بدون هر گونه هماهنگی با وزیر و نیز معاونتهای مربوطه در وزارت ارشاد انجام میشود؛ در این صورت باید پرسید که این نوع ارتباط گیری بیواسطه، ناشی از ناهماهنگی در گروه فرهنگی دولت است، یا اینکه هماهنگی در این گروه به حدی تنگاتنگ است که وزارت ارشاد در جریان همهٔ این اقدامات است و هر گونه مداخله یا اعلام وجودی را ضروری نمیداند؟ البته در این مورد با استناد به اینکه معاونتهای سینمایی و هنری وزارت ارشاد مکرراً اعلام کردهاند که به دلیل نداشتن اعتبار، امکان پرداخت بودجه به مراکز صنفی و نیز
حقالزحمههای هنرمندان را ندارند، بعید است هماهنگی بین وزنههای اصلی فرهنگ و هنر دولت وجود داشته باشد؛ و در این صورت آیا وزیر ارشاد این نوع بودجهها را برای پرداخت دیون وزارتخانهاش از رئیس گروه فرهنگی دولت مطالبه نمیکرد؟ ۲- در صورت بیاطلاع بودن وزارت ارشاد، آیا نمیتوان تعبیر کرد که رئیس کمیته فرهنگی دولت و همکارانش گمان میکنند که به وزارت ارشادیها - با آنکه در تعامل با هنرمندان هستند - نباید امیدی داشت و برای حل مشکلات فرهنگی و هنری و بخصوص برای دلجویی از هنرمندان باید خودشان به طور مستقیم وارد عمل شوند؟ بخصوص که چندی پیشتر شایعهای منتشر شد که از برکناری وزیر ارشاد و جایگزینی شمقدری به عنوان سرپرست این وزارتخانه خبر داد و البته وزیر ارشاد آن را تکذیب کرد، اما در سالهای اخیر تکذیبهای بسیاری بوده که به واقعیت تبدیل شده و تکذیب مسئولان را تکذیب کرده است! ۳ - در قبال کمکهای میلیاردی و.... اعضای گروه فرهنگی دولت چه توقع و درخواستی از هنرمندان دارند؟ آیا میتوان پرسید که برخی از ایشان به دلیل برنامههایی که برای آینده دارند، نیاز به همراهی هنرمندان داشته و برای جلب همکاری ایشان، چنین اعتباراتی را
میپردازند؟ ۴- از ماههای پایانی سال گذشته تا میانه بهار، همواره وزیر ارشاد و همکارانش در فرصتهای مختلف بر افزایش بودجهٔ فرهنگی و هنری تا ۱۵۰۰ میلیارد تومان تأکید میکردند، اما اکنون که 10 ماه از سال گذشته است، چرا گزارشی از کلیات نحوه هزینه کردن این بودجه را به اطلاع هنرمندان نمیرسانند؟ ۵- در ماههای آغازین و تقریباً میانی سال جاری، وزیر ارشاد علاوه بر اعلام خرسندی از بودجهٔ ۱۵۰۰ میلیاردی فرهنگ و هنر، دو خبر مسرتبخش دیگر هم به اهالی فرهنگ و هنر داد: اول اینکه مطابق مصوبهای در هیئت دولت به 1000 نفر از هنرمندان تا مبلغ ۵۰ میلیون وام مسکن میپردازند و دوم اینکه در ماههای میانی تابستان و در آستانهٔ روز، خبرنگار اعلام شد، بودجهای برای پرداخت دوهزار وام ۳۰ میلیون تومانی به خبرنگاران اختصاص مییابد. بر این اساس به نظر میرسد گروه فرهنگی دولت باید در این زمینه همه توانشان را صرف کنند تا تعهدات دولت به اهالی فرهنگ وهنر هر چه زودترعملی شود و اگر موانعی در این زمینه وجود دارد برطرف شود. البته از دیگر تعهداتی که باید توسط وزارت ارشاد عملی میشد ولی تاکنون نشده و اوضاعی مبهم دارد هدیه خبرنگاران است که شخص رئیس
جمهور در مراسم بزرگداشت روز خبرنگاروعده آن را داد. در واقع وزارتخانه هنوز نتوانسته هدیه نقدی رئیس جمهور به خبرنگاران را نیز تامین و پرداخت کند؛ و علت آن را نیز کمبود بودجه اعلام کردهاند، در حالی که اعتبار مورد نیاز برای اهدای مبلغی که شخص رئیسجمهوراعلام کرد کمی بیشتر از مبلغ (یک میلیارد و 200 میلیون تومانی برای ۳۰۰۰ خبرنگار) است که رئیس گروه فرهنگی دولت به یکی از خانههای صنفی هنرمندان پرداخت. ۶ - آنچنان که در شرح وظایف بسیاری از مجامع صنفی آمده است: به طور قطع، ساخت و ساز ساختمان، برای کارهای اداری، برگزاری جشنواره و مسابقه و...، به هیچ وجه از وظایف یک نهاد صنفی هنری نیست؛ در واقع این مراکز باید حافظ منافع و تأمینکنندهٔ زمینه برای دریافت حقوق صنفی اعضا باشند. بنابراین دولت باید زمینههای فعالیت و نیز امکانات مورد نیاز ایشان را تامین کند؛ نه اینکه بودجهای میلیاردی به ایشان بپردازد که با آن برخلاف ضوابط این نوع انجمنها و خانههای صنفی عمل شود. چون در حالیکه صدها هنرمند هنوز بیمه نشدهاند یا پیشکسوتان متعددی با مشکلات عدیده معیشتی دست به گریبانند، ساختن یک ساختمان مهمتر است یا تلاش برای یاری
رساندن به همکاران و رفع مشکلات آنها؟
دیدگاه تان را بنویسید