آسیبهای نوجوانی، وقتی نادیده گرفته میشوند
کافیست یک بار عبارت «آسیبشناسی روابط دختر و پسر» را در گوگل جستجو کنید. تمام آنچه را خواهید دید همه نوجوانان و جوانان امروز از حفظ برایتان میگویند چراکه از این آسیبشناسی علمی بارها صحبت شده اما آنچه در این میان کمتر به آن پرداخته شده است موضوع چرایی این روابط و احساسی است که ...
کافیست یک بار عبارت «آسیبشناسی روابط دختر و پسر» را در گوگل جستجو کنید. تمام آنچه را خواهید دید همه نوجوانان و جوانان امروز از حفظ برایتان میگویند چراکه از این آسیبشناسی علمی بارها صحبت شده اما آنچه در این میان کمتر به آن پرداخته شده است موضوع چرایی این روابط و احساسی است که دو جنس مخالف پس از این رابطه به دست میآورند. محسن نوجوان ۱۷ سالهای است که در این باره به خبرنگار «فردا» میگوید: وقتی به همراه سارا در خیابان قدم میزنم در مقابل همکلاسیهایم احساس غرور میکنم و دیگر در بین آنها خجالتزده نیستم. نوشین هم یک دختر ۱۹ساله است و درباره دوستیاش با آرش میگوید: در بین بچههای باشگاه ما هر کس «دوست» نداشته باشد او را عقبافتاده و سنتی فرض میکنند و از جمع طرد میشود. مهناز ۱۶ ساله به نکته بسیار قابل تاملی اشاره کرده و میگوید: در مدرسه از اینکه با پسری دوست نیستم از طرف همکلاسیها زیر فشارم چرا که زشتی این موضوع را معلممان هم از بین برده زمانی که سر کلاس گفت هرکدامتان باید همزمان با چند نفر دوست باشید تا اگر یکی از آنها سرکارتان گذاشت آسیب روحی نبینید! وقتی از آنها درباره ادامه و آینده این روابط میپرسم با بیتفاوتی ظاهری جوابم را میدهند، چراکه آنها این رابطه را صرفا برای سربلندی در بین دوستانشان میخواهند و به ظاهر آینده آن زیاد برایشان مهم نیست. اما دلهره و نگرانی از فردای این دوستیها موضوعی نیست که نتوان از چشمهای مضطربشان تشخیص داد. به عقیده بسیاری از کارشناسان بررسی علت اصلی این امر منوط به بازگشت به ریشههاست. آنجا که عقدههای فروخورده کودک و نوجوان در خانواده به علت نبودن محیطی شاد و به دور از استرس، سرباز میکند و او میخواهد تا این سرخوردگی را در ارتباط با جنس مخالف جبران کند، آنجا که نصیحتهای بدون عمل والدین باعث ایجاد تناقض رفتاری در فرزند میشود، آنجا که فرزند پاسخی برای پرسشهای اعتقادی خود در جامعه نمییابد همه و همه ریشههایی است که باید شناسایی و مورد واکاوی قرار گیرد. نگاه متهمانه پدرو مادر اما در درددلهای این سن بسیار شنیده میشود. آنها میگویند: وقتی در خانه هستیم پدر و مادر هر چیز را بهانهای قرار میدهند تا سرکرب و محکوممان کنند. چه زود سرسفره غذا حاضر شویم چه دیر، چه به دیدن تلوزیون مشغول باشیم چه کامپیوتر، چه بیدار باشیم چه خواب همیشه محکومیم و باید به خاطر این دوستی تاوان زیادی در خانه پس دهیم. یک نماینده مجلس در این ارتباط به خبرنگار ما میگوید: نباید جوانان و نوجوانانی که در این سن هستند و اشتباهاتی میکنند را طرد کرد چراکه هرکس در هر سنی مسائل خاص خوش را دارد. سید محمد موسوی در این باره تصریح میکند: کودک باید کودکی کند، نوجوان، نوجوانی و جوان، جوانی. اگر این اتفاق نیفتد خواهیم دید که آنها در سنین بالا کارهای کودکانه انجام میدهند. نماینده مبارکه میافزاید: خطای جوانان از غرور آنهاست و تنها راهکار اصلاح این خطا برخورد صحیح، سالم، محترمانه و البته بسیار عادی با اوست تا وی بدون احساس ترحم به جای عکسالعملهای انفعالی به جبران خطای خویش فکر کند. وی در ادامه میگوید: حضرت علی میفرمایند جوانی زمان مستی است. این جوانها الآن در این حالت هستند و خطاکردن آنها امری بدیهیست. لذا حرکت به سمت آگاهی دادن به عزیزانی که در این سن هستند بهترین راهکار است. چرا که آگاهی چشم اسفندیار آنهایی است که این گونه ذهن جوانان ما را به سمت مسائل پوچ و بیهوده سوق دادهاند. موسوی در پایان دوستی دختران و پسران را علاوه بر غیر اسلامی بودن، موردی مذمت شده در فرهنگ ما ایرانیان معرفی میکند و با خواندن شعری از سعدی به این گفتگو خاتمه میدهد. پسر چون زده بر گذشتش سنین / زنامحرمان گو فراتر نشین بر پنبه آتش نشاید فروخت / که تا چشم بر هم زنی خانه سوخت آنچه مشخص است این موضوع است که بسیاری از نوجوانان ما در معرض بحرانهای جدی هستند که تنها به هم پیوستگی حلقههای خانواده و مربیان میتواند آنها را از این بحرانها سالم عبور دهد. حلقههایی که هرکدام به بهانه دیگری از سهم خود چشم میپوشند و بهانهها میتراشند.
دیدگاه تان را بنویسید