مردم سالاری/شهادت اولين مظلوم

کد خبر: 158973

سيدرضا اکرمي

1- بيست و يکم رمضان سال چهلم هجري، شخصيتي به شهادت رسيد که از نظر نام و لقب و کنيه، پدر و مادر، ولا دت و ديانت و ولا يت و شهادت همانند نداشت و در همه ابعاد «علي» بود و برترين و با وجود همه برجستگي ها «مظلوم» بود و اين عنوان را رسول خدا در دوران حيات خود، اعلا م داشت «انت المظلوم من بعدي، فويل لمن ظلمک» و تاقيام قيامت خواهد بود «غاليان که عبد صالح»و انسان خاکي «ابوتراب» را خدا دانستند و «علي اللهي» شدند و دشمنان که سرسختانه با حضرت مبارزه کردند و معارضه نمودند و حقانيت وي را در ايمان واخلا ق و درايت و کياست و عدالت و وصايت، پذيرا نگشتند و تبليغات زنجيره اي و سراسري عليه وي به وجود آوردند»، مخفيانه مدفون شد و حدود يک قرن قبر وي مخفي بود و در زمان تبعيدي امام ششم و هارون الرشيد مکشوف گشت. 2- شناخت چنين «علي مظلوم» وظيفه اي وجداني و انساني و ديني و تاريخي و يافتن حضرت، تجلي روح و تعالي انديشه متعالي انساني است و شناساندن حضرت به ديگران نيز وظيفه اي انساني «اللهم عرفني حجتک، فانک ان لم تعرفني حجتک، ظللت عن ديني»; چون در حيات است و «ما»معين» مي باشد و ارتباط با حضرت و اقتداي به وي ضروري ولا زم است حضرت را به روز بشناسيم و به روز به ديگران بشناسانيم، چون نياز هر عصري و مردم هر عصري، شناخت بهترين ها و نکوترين ها است. شنيده و خوانده ايم که برخي گرد هم آمدند و کتابي تحت عنوان «محمد پيامبري که از نو بايد شناخت» نوشتند و به خوانندگان ارايه نمودند. اکنون نيز لا زم است کتابي بنويسيم و «علي امامي که از نو بايد شناخت» را به مردم معرفي کنيم، تا مردم بدانند علي (ع) از نظر بينش و دانش و کوشش و جوشش، چگونه بود، تا به وي عشق بورزند و او را مراد و مقتداي خود قرار دهند. 3- بهترين معرف حضرت، قرآن است و سپس سخنان رسول خدا و در مرحله بعد، نهج البلا غه و در نهايت دوستان و حتي دشمنان که هر يک زاويه اي از زواياي زندگي مکتوب امام را ارزيابي کرده و درباره حضرت سخن گفته اند. در قرآن نامي از حضرت نيامده، ولي اوصاف و اشارات و تاويلا ت و تطبيقات درباره حضرت بسيار است. آيه غدير خم «يا ايها الرسول بلغ، مائده 67» و آيه ولا يت با بخشش انگشتر به سائل «انما وليکم الله و رسوله و الذين آمنوا، مائده آيه 55» و آيه مربوطه به ليله المبيت و «و من الناس من يشري نفسه ابتغا» مرضات الله، بقره 207» و آيه گواهي به رسالت رسول خدا «قل کفي بالله شهيدا بيني و بينکم و من عنده علم الکتاب، رعد آيه 43» و آيه اکمال دين و اتمام نعمت «اليوم اکملت لکم دينکم، مائده آيه 3» و آيه ياس کفار «اليوم بئس الکفار من دينکم، مائده 3» و آيه اطعام «ويطعمون الطعام علي حبه مسکينا و يتيما و اسيرا، دهر 8»و آيه ارتداد «فسوف ياتي الله بقوم يحبهم و يحبونه، در فتح خيبر، مائده، 55 » و آيه مباهله و صدها مورد ديگر، تابلوهاي برجسته براي شناخت حضرت و تطبيق با وي هستند. 4- علي عليه السلا م در دوران قحطي در مکه به خانه «محمد و خديجه» رفت و تحت تعليم وي قرار گرفت و درغار حرا با حضرت بود و مناجات هاي حضرت را مي ديد و مي شنيد و حضرتش فرمود «ائک تسمع ما اسمع و تري ما اري الا انک لست بنبي، نهج البلا غه» آنچه من مي شنوم تو نيز مي شنوي و آنچه من مي بينم، تو نيز مي بيني، فقط پيامبر نيستي و بدين جهت نخستين بار اسلا م را بر وي عرضه نمود و حضرت نخستين پاسخگو شد و تا آخرين لحظه بر اين اعتقاد پايدار ماند. 5- حضرت را در مملکت داري از «عهدنامه به مالک اشتر» بشناسيم و در خيرخواهي و انسان سازي از نامه وي به فرزندش امام حسن عليه السلا م واز جمله خطبه 224 که فرمود به خدا سوگند، اگر برخارهاي نوک تيز بيتوته نمايم يا بر سنگ هاي تيز پيکرم کشانده شود، دوست تر مي دارم تا اين که روز قيامت خدا و پيامبر را ديدار نمايم در حالي که خدا و رسول او را عصيان نموده باشم «والله لئن ابيت علي حسک السعدان مسهدا و اجرا في الا غلا ل مصفدا، احب الي من ان القي الله و رسوله يوم القيامه ظالما لبعض العباد و غاصبالشئي من الحطام» و ظلم بر بعضي از بندگان خدا نموده و مقداري از کالا ي دنيا را غصب کرده باشم و سپس داستان عقيل برادر خود را بيان مي کند. در همين خطبه با سوگند ديگري مي فرمايد «والله لواعطيت الا قاليم السبعه بما تحت افلا کها علي ان اعصي الله في نمله اسلبها جلب شعيره ما فعلته» به خدا سوگند اگر اقاليم هفت گانه با همه آنچه در آن است، به من اعطا شود و در برابر بخواهند که در مورد مورچه اي پوست جوي را از دهان وي بگيرم، تن به چنين درخواستي نخواهم داد که اين دنيا براي من ارزشي ندارد. والنهايه در اين ايام، امام علي عليه السلا م از بين مسلمانان رفت و به محضر رسول خدا و به لقاي الله شتافت و از دست کوته انديشان و کج انديشان و دشمنان دانا و عافيت طلبان و دنيازدگان راحت شد که فرمود «فزت و رب الکعبه»، به پروردگار کعبه رستگار شدم. در آخرين جمعه ماه شعبان، وقتي از پيامبر اسلا م خبر شهادت خود را در ماه رمضان دريافت، پرسيد «وذالک في سلا مه من ديني» آيا دين من به سلا مت است و جواب شنيد «في سلا مه من دينک» آري دين تو به سلا مت است، و سپس فرمود «من قتلک فقد قتلني و من ابغضک فقدابغضني و من سبک فقد سبني ، لا نک مني کنفسي، روحک من روحي وطينتک من طينتي، عيون اخبار الرضا ج 2 ص 266 » هر که تو را بکشد مرا کشته است و هر که تو را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و هر که تو را ناسزا گويد مرا ناسزا گفته است، که تو جان و روح من هستي.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت