ابر یا آفتاب، مساله این است!
فارغ از اینکه معززی نیا به عنوان یک منتقد میتواند هر نقدی که دارد به حاتمی کیا داشته باشد اما نسبت دادن بیصداقتی به کارگردانی که تمام عمر هنریاش، نمایش صداقت و خلوصاش بوده جای سوال دارد. حاتمی کیا حرفاش در مورد هنرمندان کوچ کرده از سرزمین آفتاب، همواره همین بوده که در آن نامه هم نگاشته شده است. معززی نیا میتواند به همان مصاحبهای رجوع کند که سال پیش حاتمی کیا با ۲۴ تحت سردبیری خودش انجام داد.
حاتمی کیا هیچگاه عافیت طلب نبوده و بخل و حسدی هم نسبت به رفتگان از این دیار به دل ندارد که اگر چنین بود میبایست چند سال پیش به پشتک و وارو زدنهای قبادی در آن سوی آبها میتاخت. مغز و هسته این گلایه از جنس دلخوریهای دوستانه است و ترس از به بیراهه رفتن این دوست و هنرش، آن هم در دامان اجنبی. آقای معززی نیا! خودتان به خوبی میدانید که این نوشته حاتمی کیا از جغرافیای کلامی و فکری او بیرون نرفته است و به بیصداقتی آلوده نشده است، پس چرا صداقت را زمین نهادهاید و او را بیصداقت میخوانید؟ پاسخ به این سوال در واقع تلقی از اسلوب و چارچوب نقادی را عیان میکند...
دیدگاه تان را بنویسید