بزرگترین قاپباز تجریش نوچه جلال آل احمد بود
من نوشتن را از جلال یاد گرفتم. به پیشنهادش مثلا سفرنامه ناصرخسرو را ۱۰۰ بار نوشتم و یا گلستان سعدی. اصلا اگر میخواهی نثر را یاد بگیری باید از اینها یاد بگیری. من سفرنامههای جلال را بیشتر دوست دارم علل الخصوص خسی در میقات را. اصلا کار جلال همین است. اورازان و نفرین زمین. و از این حرفها. جلال کتاب مدیر مدرسه را درباره همین مدرسه ما نوشته بود. یعنی از آنجا بسیار ایده گرفت. مدرسهمان هنوز هم در تجریش پابرجاست.
من ۱۴ سال داشتم و معلمی داشتیم به اسم آقای شهیدی و جلال آل احمد جای هم او آمد. جلسه اول گفت من معلم انشای شما هستم. همین حالا یک انشا آماده کنید. کلاس انشا ۲ ساعت بود. گفت من میروم در حیاط و شما بنویسید. بچهها من را میشناختند. من صبحها سر صف قرآن میخواندم. گردن کلفت هم بودم و به بچهها زبان انگلیسی یاد میدادم. تا معلم رفت گفتند محمود تو بخوان.
جلال یک شاگردی داشت به اسم حسین جهانشاه یک لات چاقو کش شمیران بود و اسم پسرش را به خاطرش علاقه به معلمش گذاشت جلال و الان جلال زن و بچه هم دارد. حسین بزرگترین قاپباز تجریش بود. یک روز جلال به حسین جهانشاه گفت برو قاپ بازی را کتاب کن. حسین کتاب را نوشت و جلال در عرض یک ماه چاپ کرد. و همان کتاب بهترین کتاب تحقیقی در این زمینه شد و دیگر حسین جهانشاه کتاب ننوشت. او نوچه جلال بود و من جوجهاش. جلال بعد دیدن کتاب به سیمین میگفت خانم بیا حسین جهان شاه واست محقق شده. جلال به وزیر فرهنگ نامه زد که کتاب را چاپ کنند. حسین ۱۵ درصد میگرفت.
دیدگاه تان را بنویسید