سرویس فرهنگی «فردا» : ماه رمضان، تجلی رحمت الهی است تا جایی که نشان «شهر الله» بر آن جلوه میکند. این ماه زمانی است برای غوطهور شدن در دریای مغفرت پرورگار و زمانی است برای تحقق وعده دیدار خدا. باید بکوشیم تا در این ضیافت الهی، از کسب معرفت بازنمانیم و همت خویش را بر جاری ساختن توفیقات بیشتر سازیم. برای غنیمت شمردن لحظه لحظه چنین اوقات مبارکی و رقم زدن فردایی نیکوتر برای خود، هر روز در قالب چند بخش به استقبال این روزهای پرنشاط میرویم. همراهمان باشید. :: دعای روز اللهمّ حَبّبْ الیّ فیهِ الإحْسانَ و کَرّهْ الیّ فیهِ الفُسوقَ والعِصْیانَ و حَرّمْ علیّ فیهِ السّخَطَ و النّیرانَ، بِعَوْنِکَ یا غیاثَ المُسْتغیثین. خدایا در این روز مرا با نیکى دوست گردان و فسق و نافرمانى را در نظرم ناپسند دار و در آن خشم و سوزندگى ات را بر من حرام کن به حق یاریت اى دادرس داد خواهان.
دعای روز یازدهم ماه مبارک رمضان
:: کلام روز آیت الله العظمی جوادی آملی: چون ماه مبارك رمضان از عظمت خاصي برخوردار است، حضرت در ماه شعبان ميفرمايد: خودتان را آماده كرده و از خدا بخواهيد تا ماه رمضان را با بركت و رحمت و مغفرتي كه مي آيد، ادراك كنيد: «فاسئلوا الله ربّكم بنيّاتٍ صادقةٍ وقلوبٍ طاهرةٍ أن يُوَّفقكم لصيامه وتلاوة كتابه. فإنّ الشقىّ مَن حرم غفران الله عزّ وجلّ فى هذا الشهر العظيم. واذْكروا بجوعكمْ وعَطَشكم فيه جوعَ يوْم القيامة وعطشه» با نيّتها و دلهايي پاك از خداوند طلب توفيق براي روزه و تلاوت قرآن نماييد. كسي كه از مغفرت خداوند محروم بماند،در حقيقت شقاوتش كامل است.به یاد تشنگي و گرسنگي قيامت باشيد. در بعضي از روايات فضيلت روزه، آمده است: «روزه بگيريد، تا گرسنه شويد و درد گرسنگان را بچشيد». اين به زبان ما سخن گفتن، و از قدمهاي اوليه است وگرنه چرا بايد بگذاريم كسي گرسنه باشد وخودمان هميشه سير باشيم؟ در قيامت عدّه اي واقعاً گرسنه هستند، غذا ميخورند ولي هرگز سير نميشوند، همان طور كه در دنيا هرگز سير نميشدند. چون حسّ آز و طمع تمام شدني نيست، در آخرت هم به صورت ﴿هلْ مِن مزيد﴾ ظهور ميكند. فرمود: شما به فكر گرسنگي و
تشنگي قيامت باشيد نه به فكر گرسنگي و تشنگي ديگران، آن را كه بايد در قدمهاي اوليه تأمين كرد. :: تفسیر روز آیه 126 سوره مبارکه توبه: أَ وَ لَا یَرَوْنَ أَنَّهُمْ یُفْتَنُونَ فیِ کُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَینِْ ثمَُّ لَا یَتُوبُونَ وَ لَا هُمْ یَذَّکَّرُونَ. معنا آیه چنین است: چرا ایشان تفکر نمیکنند و عبرت نمیگیرند، با اینکه میبینند در هر سال، یک یا دو بار مورد امتحان قرار میگیرند و در همه نوبتها از امتحان مردود گشته و نمیتوانند از امتحان خدایی سربلند بیرون آیند و توبه نمیکنند و متذکر نمیشوند که اگر در این باره فکر میکردند قطعاً بیدار میشدند و وظیفه واجب و حیاتی خود را تشخیص میدادند. مفسران در بیان منظور از این آزمایش سالانه که یک یا دو بار برگزار میشود اظهار نظرهایی کردهاند: بعضی آن را بیماریها و بعضی گرسنگی و شدائد دیگر و برخی مشاهده آثار عظمت اسلام و حقانیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در میدانهای جهاد که منافقان به حکم اجبار محیط در آن شرکت داشتند و بعضی پرده بر داشتن از اسرار آنها، میدانند. اما منظور هر چه باشد یک چیز مسلم و یقینی است و آن این است که هر انسان جدای از
آزمونهای روزانه که مرتب برگزار میشود در یک یا دو آزمون نیز شرکت میکند که به صورت سالانه از شخص او گرفته میشود. با یک مقایسه ساده میتوان به اهمیت، ارزش و تأثیرگذاری امتحانات سالانه در سرنوشت آدمی نسبت به آزمونهای روزانه پی برد. :: مرثیه خوانی محمود کریمی
دیدگاه تان را بنویسید