جشنواره انقلاب و ارزشهای انقلاب
دکتر علی حمیدیان
دکتر علی حمیدیان. جشنواره فیلم فجر به عنوان یک پدیده در جریان فرهنگی کشور هر سال خودنمایی میکند. وقتی میگوییم دهه فجر، آنچه در ذهن تداعی میشود، انقلاب و امام و شکست حکومتی سلطنتی و وقایعی که در تاریخ بی نظیر است به ذهن وارد میشود. انقلابی که زمینهساز اتفاقات بسیاری در جهان شد و ما معتقدیم زمینهساز ظهور امام زمان (علیه السلام) نیز خواهد شد. حال به مناسبت این دهه سالگرد پیروزی انقلاب که نام فجر دارد، ما برخی کارهای هنری و فرهنگی را تشکیل میدهیم و به پدیدآورندگان این محصولات فرهنگی و هنری هم جایزه میدهیم. انطباق این جشنوارهها به موضوع انقلاب و فجر انقلاب باید متناسب باشد. بحثهای مختلفی هم در این سی سال بوده است، از سینما گرفته تا تئاتر و موسیقی؛ اما تمام این مظروفها باید با ظرف متناسب باشند. یعنی تهیهکنندگان، کارگردانان، فیلمنامهنویسان باید بفهمند که اساساً فجر و فجر انقلاب به چه معناست و همچنین باید درک کنند که انقلاب اسلامی چه مفهومی دارد. حتی اگر اعتقادی ندارند نیز چون در رقابت فجر شرکت میکنند و برای مردم انقلابی فیلم میسازند، باز هم باید در عمل اینگونه رفتار کنند. وقتی امام میفرمایند
که انقلاب ما انفجار نور بود، باید دستاندرکاران سینمای ما باید این مفاهیم را درک کنند و مطالعه نمایند. اینکه فردی ذوق هنری دارد و قدری در رابطه با سینماگری مطالعه کرده یا آموزش دیده است، احساس کند که میتواند خوراک برای مردم تهیه کند و این خوراک باید سرمایهگذاری دولتی داشته باشد و هم حمایتهای دیگر صورت گیرد و هم تشویق شود و هم غیره ... که این انتظار بیانصافی است. لذا باید تعریفی اساسی بین خود تهیهکنندگان و سینماگران صورت گیرد. باید تقسیمبندی صورت گیرد و فضاها مشخص شود. اگر این خطکشیها روشن شود، تکلیف سینمای فجر مشخص خواهد شد. مسئولین ارشاد هم واقعا باید تعریف کنند که برای جشنواره فجر چه موضوعاتی برایشان قابل قبول است. یک وقتی کسی فیلم میسازد و جلویش هم گرفته نمیشود، اما این فیلم، فیلم انقلابی و فجری نیست. این باید کنار باشد و البته به صورت مستقل اکران هم بشود. اما آنچه به جشنواره فجر میآید، باید مربوط به انقلاب و در خور ارزشهای اخلاقی و اسلامی آن باشد. برای مثال، ما میتوانیم ارزشهای انقلاب را موضوعبندی کنیم و روی آنها کار کنیم. موضوعاتی نظیر نقش روحانیون، نقش معلمان انقلابی، نقش کارگران و
خانوادههای کارگری، نقش دانشجویان، نقش پزشکان و پرستاران در انقلاب، نقش متفکران و غیره که همه اینها نقشهایی است که میتوان روی آنها فعالیت انجام داد. البته بحث این نیست که همه اینها به صراحت مطرح شود بلکه باید از آنها استفاده کرد. مثلا ایثار و فداکاری در انقلاب به عنوان یک ارزش ماندگار شد و در دفاع مقدس هم تداوم یافت. در مجموع اگر بخواهیم جشنواره فیلم فجر را بررسی کنیم باید اشاره کنیم که هر جشنوارهای که برگزار شده، یک پیام اصلی داشته است. برای مثال، فیلمهایی را که در جشنواره سال 87 دیدیم، به طور مشهودی خیلی از مسائل انقلاب را مورد هدف قرار داده بود و محوریت فیلم «زادبوم» در آن کاملا روشن بود. فیلمی که صراحتاً دستور اغتشاش میدهد و مشاهده میکنیم شش ماه بعد از آن نیز اغتشاش صورت میگیرد. فیلمهایی که امسال در جشنواره مشاهده کردیم با توجه به پایان دولت دهم، دارای برخی ملاحظات هستند. فیلمها خیلی چالشزا نبودند اما رگههای سیاسی در همه فیلمها وجود داشت و کاملا هم مشهود بود. فیلمها روندی آرام داشتند و البته پیامرسان بودند. البته اینکه بتوانیم تمام فیلمها را فجر انقلاب متناسب سازیم، اینطور نیست. اما
در مجموع، تنشهای فیلمها کمتر شده بود و مانند سال گذشته خیانتهای خانوادگی را کمتر دیدیم.
دیدگاه تان را بنویسید