هجرت اخلاقیون

هفته اخیر، شوک آور بود. نه از باب مسائل سیاسی و بین اللمللی، بلکه غم هجران ...

خبر کوتاه بود.... آیت الله مجتهدی تهرانی به رحمت ایزدی پیوست.... علامه سید جعفر شهیدی دعوت حق را لبیک گفت.

دو استاد حوزه و دانشگاه، یکی استاد اخلاق و دیگری استاد تاریخ اسلام از جامعه فرهنگی سیاست زده بی اخلاق رخت بستند.

هنوز چند ماهی از درگذشت «میرزا عبدالکریم حق شناس» استاد اخلاق و از اساتید حوزه علمیه تهران نگذشته که حوزه، سوگوار نماد دیگری از اخلاق شد.

آیت الله شیخ احمد مجتهدی را در زمره اخلاق گرایان حوزه و از موسسان حوزه علمیه تهران می دانند؛ فردی بود عملش و کلاسش درسی بود از اخلاق برای فیلسوفان و سیاستمدارن امروزی.

این شیخ، با اینکه همه خواهانش بودند؛ هیچ گاه پا به سیاست نگذاشت، و با رفتنش اخلاق رفت و سیاست ماند...

اما علامه سید جعفر شهیدی نیز رفت؛ مترجم بزرگ نهج البلاغه و تاریخ دان بزرگ اسلام.

سید جعفر شهیدی را بی شک می توان نوعی مجتهدی تهرانی از جنس دانشگاه دانست. بزرگمرد عرصه فرهنگ نگاری که هم حوزویان را دلسرد کرد و هم دانشگاهیان و دوستداران فرهنگ و معارف اسلامی و زبان و ادبیات فارسی. علامه شهیدی، که درجه اجتهاد را نیز داشت از شاگردان آیت الله بروجردی (ره) بوده است. وی پس از دهخدا و معین، از سال 5431 تا کنون رئیس و سرپرست علمی لغت نامه دهخدا بود.

رفتن او نیز، ورق دیگر بود از خاموشی حکیمان... حکیمان اخلاقی مسلمان واقعی فراجناحی ....