درخشش سه گوهر ایرانی در لندن
دکتر علیرضا مخبر دزفولی
فکر نمیکنم لازم باشد برای خوانندگان فرهیخته نوشته های ناچیزم تأکید کنم که این اوّلین بار است که از حوزه فرهنگ و سیاست خارج شده ام و میخواهم در مورد سه هنرمند بزرگ سینما و تلویزیون چیزی بنویسم . گو اینکه هنر بخشی از فرهنگ و قوام بخش و نمایانگر آن است.نمیدانم خبر دار شدید یا نه؟ بمناسبت دهه فجر به همّت رایزنی فرهنگی سفارت ایران در بریتانیا هفته فرهنگی بنام "نگاهی به هنر سینما در ایران" در قلب اروپا و در شهر لندن برگزار گردید که علیرغم کارشکنی های متعدد مدعیان آزادی و دموکراسی در شکوه کامل ،هنر اصیل و فاخر ایرانی را به رخ غرب کشید وخوشبختانه مورد استقبال کم نظیر ایرانیان و غیر ایرانیان علاقمند به هنر ناب پارسی قرار گرفت. سه هنرمند بزرگ سینمای ایران ،علی نصیریان ،گلشیفته فراهانی و حسین یاری میهمانان این هفته فرهنگی بودند.دو برنامه از پنج برنامه اجرا شده دربریتانیا،در دانشگاه کمبریج( کهنترین دانشگاه انگلستان که سال آینده هشتصدمین سالروز تأسیس آن خواهد بود) برگزار شد که فضای حاکم بر این جلسات که با حضور فرهیخته ترین اساتید و دانشجویان ایرانی و غیر ایرانی آذین بسته شده بود بسیار صمیمانه و صریح بود.سئوالات حاضرین در نهایت صراحت طرح می شد و پاسخ های هنرمندان بزرگ ایرانی نیز بسیار روشنگرانه و صادقانه بود.اما آنچه باعث شد من این متن را بنویسم نه استقبال عمومی از این برنامه ها بود ونه ارائه گزارشی از این مراسم ها .حقیر بدلیل همراهی و همگامی با این سه هنرمند بزرگ درطی یکهفته ای که در لندن حضور داشتند ارزش هائی را در هرکدام از آنها یافتم که صادقانه می گویم گمان نمی کردم تا بدین حد ّ واجد آنها باشند. من استاد علی نصیریان ، چهره ماندگار هنر ایران در عرصه های گوناگون هنر نمایش را یک انسان کامل در نهایت پاکیزگی روح و فکر و در اوج دلبستگی به ایران اسلامی یافتم.در کلام او عشق صادقانه به وطن و آب و خاک و تقِیّد عملی به ارزشها و آموزه های دینی موج میزد همچنانکه کمتر کسی را تا بدین حد متین و باوقار یافته ام. در جریان نمایش فیلم ارزشمند "بوی پیراهن یوسف" در لحظه ای که مادر آزاده ای تازه ازبند رسته، فرزند خود را در میان کدورت غبار ناشی از حرکت اتوبوس های حامل آزادگان در آغوش گرفت در تاریکی سالن محل نمایش فیلم، به چشمهای او نگاه کردم ، ساغر چشمان نافذش لبریز از اشک بود.او صادقانه خوبی های غرب را هم تکذیب نکرد و گفت که چند سالی به آمریکا رفته وحتی گروه تئاتری هم در آنجا تشکیل داده و مدّتی هم کار کرده ولی نتوانسته( با اینکه از نظر عاطفی هم فرزندان او در کنارش بوده اند) دوام بیاورد.می گفت آنجا (آمریکا) همه امکانات برایم فراهم بود ولی وطن من نبود.من هر چه تلاش کردم دیدم هیچ تعلّقی به آن ندارم.من با درختان شمال ایران با صدای دلنشین خزر و ماسه ها و رمل ها و شن های کویر دلم پیوند خورده است.دیدم باید برای ملّت خودم کار کنم و هنرم را به پای آنها بریزم.این حرفهای استاد برای ایرانیان در غربت بسیار پر جاذبه و تأثیر گذار بود. حسین یاری بازیگری که بنظر من شاهکارهای بازیگری اش در فیلم سینمائی" نغمه "و سریال" شب دهم" و نیز سریال ارزشمند و غنی "ملّا صدر"بود جوانی است بسیار شوخ طبع و شیرین و بسیار افتاده .انسان از مصاحبت او سیر نمی شود.در تمام مدّت حضور، علیرغم جّوی که بر بخشی از فضای هنری ما در ایران ، متأسّفانه حاکم است در نهایت استحکام تقیّد خود به آداب اسلامی را به نمایش گذاشت.در دانشگاه کمبریج وقتی به طبقه بالای دانشکده ای که درآن فیلم "بوی پیراهن یوسف" به نمایش درآمده بود رفتم او را دیدم که در گوشه ای از تالار نماز میخواند.در دفاع از دستاوردهای انقلاب خصوصا در عرصه هنرسینما، کاملا مصمّم و بی ملاحظه بود و اینهمه به هنر و مهارت بازیگری او جذّابیت بیشتری بخشیده بود. گلشیفته فراهانی ستاره جوان و درخشان سینما ی ایران که نمی دانم چرا انگار جشنواره فجر با او سر ناسازگاری دارد( و گوئی کسانی سوگند خورده اند که هنر او را نادیده بگیرند) د ر صورت و سیرت خانمی است آراسته به همه صفاتی که در داستانها و افسانه ها در خصوص یک دختر شرقی آورده اند.مهربان ،صادق ،فروتن و مثل آب چشمه زلال و پاک. باور کنید ایرانیها وقتی رفتار های او را میدیدند که با چه گرمی و محبّتی ساعتها با همه ایرانیان مشتاق عکس می انداخت و یادگاری می نوشت و برای دلخوشی کودکی، دوزانو روی زمین می نشست و برای او نقاشی یادگاری می کشید به صفای او غبطه میخوردند.سادگی و صفای این هنر مند محبوب ،حیرت انگیز و بنظر من برای جوانان هم روزگار و هم نسل او یک درس بود.این سه دُرّ درخشان صدف پر گوهر هنر ایران تنها جلوه هائی از ارزش هائی هستند که ملّت شرافتمند ایران در طول تاریخ حامل و منادی آنها بوده است. یقین داشته باشید که آینده ایران عزیز با وجود پیوستگی مبارک نسل های پاک انقلاب درخشانتر از گذشته خواهد بود.جا دارد که مروّجان و مبلّغان ایران اسلامی در برنامه های فرهنگی خود خصوصا در کشورهای اروپائی برگزاری چنین جلسات سودمند و بسیار تأثیر گذاری را پیش بینی کنند.پیام های انقلاب با زبان هنر رساتر به گوش جهان خواهد رسید.یاد استاد خط نستعلیقم سیّد محمود سیادت بخیر چقدر این جمله پر مغز رهبرخردمند انقلاب را زیبا بر کتیبه ای دیدنی نگاشته بود که:"هیچ تفکّری تا زمانیکه با هنر درنیامیزد در تاریخ ثبت نمی شود." یاعلی (ص)
دیدگاه تان را بنویسید