نهضت کربلا از ديدگاه اهل سنّت

کد خبر: 71407

منکراتى که يزيد انجام داد، يعنى قتل حسين(ع)وبه اسارت گرفتن زن و فرزند او و ترساندن اهل مدينه و منهدم‏ساختن کعبه، همه اينها بر فسق و قساوت و کينه و نفاق و خروج ازايمان او دلالت مى‏کند.بنابراين، يزيد فاسق و ملعون است و کسى که از لعن او جلوگيرى‏کند، نيز ملعون است.

نهضت امام حسين(ع)از نادرترين رخدادهايى است که تفکر انسانهارا به خود معطوف داشته است و در تاريخ اسلام ارزش والايى دارد. شهادت حسين بن على(ع)حيات تازه‏اى به اسلام بخشيده، خونها رابه جوشش آورد و تنها را از رخوت خارج ساخت. امام حسين(ع)باحرکت قهرمانانه خود روح مردم مسلمان را زنده و احساس ذلت وزبونى و اسارت را که از اواخر حکومت عثمان بر روح جامعه‏اسلامى حکمفرما شده بود، تضعيف کرد. آنچه امت اسلامى از زمان وقوع اين حادثه عظيم تا امروز بر آن‏متفق است، اين است که انقلاب کربلا هيبت و ابهت اسلام را که به‏علت‏حاکميت فرمانروايان ضعيف النفس و تحقير ارزشها و مقدسات‏دينى رو به افول گذارده بود، احيا کرد. حرکت امام حسين(ع)،حرکتى است مستمر براى همه نسلها و همه عصرها است. اين انقلاب تنها انقلابى است که اگر کليه صحنه‏هايش چنان که‏بوده، تصوير شود، هيچ کس نمى‏تواند از بروز احساسها و عواطف‏فطرى‏اش جلوگيرى کند; زيرا اين فاجعه به قول شافعى دنيا رالرزانده و نزديک است قله کوهها را آب کند. حادثه کربلا در ميان اهل تسنن موجى ايجاد کرد که زبان و قلم‏دانشمندان آنان گاه ناخواسته و زمانى با شجاعت‏به توصيف وتجزيه و تحليل آن پرداخته است. شوکانى در کتاب «نيل الاوطار»در رد بعضى از سخنوران دربارى مى‏گويد: به تحقيق عده‏اى از اهل‏علم افراط ورزيده، چنان حکم کردند که: «حسين(ع)نوه پيامبر که خداوند از او راضى باشد. نافرمانى‏يک آدم دائم الخمر را کرده و حرمت‏شريعت‏يزيد بن معاويه را هتک‏کرده است.» خداوند لعنتشان کند، چه سخنان عجيبى که از شنيدن‏آنها مو بر بدن انسان راست مى‏گردد. تفتازانى در کتاب «شرح العقايد» مى‏نويسد:حقيقت اين است که رضايت‏يزيد به قتل حسين(ع)و شاد شدن اوبدان خبر و اهانت کردنش به اهل‏بيت پيامبر(ص)از اخبارى است که‏در معنى متواتر است; هر چند تفاصيل آن متواتر نيست. درباره‏مقام يزيد بلکه درباره ايمان او که لعنت‏خدا بر او و يارانش‏باد. توافقى نداريم. جاحظ مى‏گويد: منکراتى که يزيد انجام داد، يعنى قتل حسين(ع)وبه اسارت گرفتن زن و فرزند او و ترساندن اهل مدينه و منهدم‏ساختن کعبه، همه اينها بر فسق و قساوت و کينه و نفاق و خروج ازايمان او دلالت مى‏کند.بنابراين، يزيد فاسق و ملعون است و کسى که از لعن او جلوگيرى‏کند، نيز ملعون است. ابن حجر هيثمى مکى در کتاب «الصواعق المحرقه‏» مى‏نويسد: پسرامام حنبل در مورد لعن يزيد از وى پرسيد. احمد در جواب گفت: چگونه لعنت نشود کسى که خداوند او را در قرآن لعن کرده است. آنجا که مى‏فرمايد: «فصل عسيتم ان توليتم ان تفسدوا فى الارض و تقطعوا ارحامکم‏اولئک الذين لعنهم‏الله‏» و چه مفاسدى و قطع رحمى از آنچه يزيدانجام داد، بالاتر است؟! منبع: وبلاگ شیعه شناسی

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت