نهضت کربلا از ديدگاه اهل سنّت
منکراتى که يزيد انجام داد، يعنى قتل حسين(ع)وبه اسارت گرفتن زن و فرزند او و ترساندن اهل مدينه و منهدمساختن کعبه، همه اينها بر فسق و قساوت و کينه و نفاق و خروج ازايمان او دلالت مىکند.بنابراين، يزيد فاسق و ملعون است و کسى که از لعن او جلوگيرىکند، نيز ملعون است.
نهضت امام حسين(ع)از نادرترين رخدادهايى است که تفکر انسانهارا به خود معطوف داشته است و در تاريخ اسلام ارزش والايى دارد. شهادت حسين بن على(ع)حيات تازهاى به اسلام بخشيده، خونها رابه جوشش آورد و تنها را از رخوت خارج ساخت. امام حسين(ع)باحرکت قهرمانانه خود روح مردم مسلمان را زنده و احساس ذلت وزبونى و اسارت را که از اواخر حکومت عثمان بر روح جامعهاسلامى حکمفرما شده بود، تضعيف کرد. آنچه امت اسلامى از زمان وقوع اين حادثه عظيم تا امروز بر آنمتفق است، اين است که انقلاب کربلا هيبت و ابهت اسلام را که بهعلتحاکميت فرمانروايان ضعيف النفس و تحقير ارزشها و مقدساتدينى رو به افول گذارده بود، احيا کرد. حرکت امام حسين(ع)،حرکتى است مستمر براى همه نسلها و همه عصرها است. اين انقلاب تنها انقلابى است که اگر کليه صحنههايش چنان کهبوده، تصوير شود، هيچ کس نمىتواند از بروز احساسها و عواطففطرىاش جلوگيرى کند; زيرا اين فاجعه به قول شافعى دنيا رالرزانده و نزديک است قله کوهها را آب کند. حادثه کربلا در ميان اهل تسنن موجى ايجاد کرد که زبان و قلمدانشمندان آنان گاه ناخواسته و زمانى با شجاعتبه توصيف وتجزيه و تحليل آن پرداخته است. شوکانى در کتاب «نيل الاوطار»در رد بعضى از سخنوران دربارى مىگويد: به تحقيق عدهاى از اهلعلم افراط ورزيده، چنان حکم کردند که: «حسين(ع)نوه پيامبر که خداوند از او راضى باشد. نافرمانىيک آدم دائم الخمر را کرده و حرمتشريعتيزيد بن معاويه را هتککرده است.» خداوند لعنتشان کند، چه سخنان عجيبى که از شنيدنآنها مو بر بدن انسان راست مىگردد. تفتازانى در کتاب «شرح العقايد» مىنويسد:حقيقت اين است که رضايتيزيد به قتل حسين(ع)و شاد شدن اوبدان خبر و اهانت کردنش به اهلبيت پيامبر(ص)از اخبارى است کهدر معنى متواتر است; هر چند تفاصيل آن متواتر نيست. دربارهمقام يزيد بلکه درباره ايمان او که لعنتخدا بر او و يارانشباد. توافقى نداريم. جاحظ مىگويد: منکراتى که يزيد انجام داد، يعنى قتل حسين(ع)وبه اسارت گرفتن زن و فرزند او و ترساندن اهل مدينه و منهدمساختن کعبه، همه اينها بر فسق و قساوت و کينه و نفاق و خروج ازايمان او دلالت مىکند.بنابراين، يزيد فاسق و ملعون است و کسى که از لعن او جلوگيرىکند، نيز ملعون است. ابن حجر هيثمى مکى در کتاب «الصواعق المحرقه» مىنويسد: پسرامام حنبل در مورد لعن يزيد از وى پرسيد. احمد در جواب گفت: چگونه لعنت نشود کسى که خداوند او را در قرآن لعن کرده است. آنجا که مىفرمايد: «فصل عسيتم ان توليتم ان تفسدوا فى الارض و تقطعوا ارحامکماولئک الذين لعنهمالله» و چه مفاسدى و قطع رحمى از آنچه يزيدانجام داد، بالاتر است؟! منبع: وبلاگ شیعه شناسی
دیدگاه تان را بنویسید