«ميراث» چه چيزي را پنهان ميكند؟
سياست عدم ارتباط با رسانهها از سوي سازمان ميراث فرهنگي اين شبهه را در ذهن ايجاد مي كند كه در اين سازمان چه اتفاقي در شرف وقوع است كه خبرنگاران و كارشناسان حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري نبايد از آن اطلاع داشته باشند؟
اگرچه سازمان ميراث فرهنگي در روزهاي اخير به تشكيل شوراي راهبردي رسانه دست زده است اما خبرنگاران اين حوزه بر اين باورند كه اقدام به تشكيل چنين شورايي با عملكرد سازمان ميراث فرهنگي در زمينه اطلاعرساني و ارائه آمار و اخبار تناقض دارد، چرا كه خبرنگاران مدتهاست براي كسب اطلاعات و آمار در حوزه گردشگري و ميراث فرهنگي به در بسته سازمان مي خورند و با مشكلاتي چون ممنوع المصاحبه بودن مديران گردشگري، باستان شناسان و معاونان اين سازمان مواجهند. به گزارش خبرنگار اجتماعي «فردا»، در اين ميان سياست بيخبري و عدم ارتباط با رسانهها از سوي سازمان ميراث فرهنگي اين شبهه را در ذهن ايجاد مي كند كه در اين سازمان چه اتفاقي در شرف وقوع است كه خبرنگاران و كارشناسان حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري نبايد از آن اطلاع داشته باشند؟! عملكرد نامناسب سازمان ميراث فرهنگي در زمينه ارائه اطلاعات و فشرده كردن فضاي خبري در اين حوزه در حالي از سوي صاحب نظران و كارشناسان مورد انتقاد قرار گرفته كه آنها در مقابل چنين عملكردي اين پرسش را مطرح مي كنند كه آيا اين برخورد از فقدان اعتماد به نفس در مديران سازمان ميراث فرهنگي نشات نمي گيرد؟ چرا كه اگر مديران و مسولان سازماني نسبت به عملکرد خود اطمينان داشته باشند، از اطلاع رساني و انتقاد رسانه ها و جامعه نبايد نگران باشند . اما انتقاد به عملكرد سازمان در شفاف سازي و ارائه اطلاعات و اخبار به رسانه ها از سوي كارشناسان و خبرنگاران اين حوزه تا حدي است كه حتي رسانه هاي حامي دولت نيز از اين مساله روي برنتافته و اخيرا به انتقادي تند دراينباره پرداخته است. چنانچه علاوه بر ايرنا ، خبرگزاري فارس چندي پيش با درج خبري، اقدام سازمان ميراث فرهنگي را براي تشكيل شوراي راهبردي رسانه را شگرد جديد رئيس اين سازمان براي درج اخبار مثبت از گردشگري در رسانهها دانست و نوشت: رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري به منظور تسلط بر فضاي رسانهاي كشور متوسل به اعمال روشهايي خارج از عرف معمول در رسانهها شده است كه استقلال رسانهها را زير سؤال خواهد برد. اين در حالي است كه اعتراض به ايجاد بن بست خبري از سوي سازمان ميراث فرهنگي از چندي پيش مورد اعتراض خبرنگاران قرار گرفته است . چرا كه سازمان ميراث فرهنگي مدتهاست با کاناليزه و فيلتر کردن اخبار مربوط به ميراث فرهنگي، خبرنگاران و کارشناسان اين حوزه را به سمت محدوديت هاي متعدد براي كسب اطلاعات و آمار سوق داده است. به تازگي نيز جمعي از روزنامهنگاران حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري با ارسال نامهاي سرگشاده به روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري ضمن اعتراض به بسته شدن حوزههاي خبري، خواستار رسيدگي به وضعيت موجود شده و آن را كارشكني در حوزه خبري كشور دانستند. با اينهمه فضاي خبري سازمان ميراث فرهنگي هنوز به گشايشي تازه دست نيافته و حتي روزنه اي در آن ايجاد نشده است تا در پي آن خبرنگاران بتوانند با كارشناسان اين سازمان و حتي مديران جزء استاني به تبادل اطلاعات بپردازند. بنبست خبري سازمان ميراث فرهنگي تا كي ادامه دارد؟ استمرار و استحكام بن بست خبري سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري از زمان ورود رضا موسوي، مديركل سابق روابط عمومي معاون گردشگري فعلي به سازمان آغاز شد و به گزينشي شدن رسانه ها براي پوشش خبري اخبار اين سازمان انجاميد. بازتاب اين اتفاق حتي رانت خواري در عرصه خبري را نيز در پي داشت تا جايي كه تنها رسانه هاي خاص و حامي سازمان ميراث فرهنگي اجازه كسب اطلاعات و آمار و ارقام از اين حوزه را داشتند. ممنوع المصاحبه شدن مديران حوزه گردشگري و جلوگيري از اعلام هرگونه آمار گردشگري به مطبوعات و خبرگزاريها توسط آنها نيز اقدامي ديگر از سوي سازمان ميراث فرهنگي براي هرچه فشرده كردن فضاي خبري اين حوزه به شمار مي رود. اتفاقي كه حتي گفته هاي اخير سيفي، مسئول روابط عمومي معاونت گردشگري نيز بر آن صحه مي گذارد چراكه به گفته وي معاونت گردشگري به منظور انتشار آمارهاي غلط و غيركارشناسي، سازمانهاي استاني را از اعلام آمارهاي گردشگري منع كرده است. از سوي ديگر چندي پيش مرتضي عربي، معاون گردشگري سازمان خراسان جنوبي در پاسخ به سوال خبرگزاري ها مبني بر اعلام آخرين آمار گردشگران استان در چهار ماه گذشته، گفت: « بر اساس دستوري كه از سوي سازمان مركزي ابلاغ شده است، اجازه اعلام آمارهاي گردشگري را نداريم. همچنين هرگونه مصاحبه رسانهاي به غير از رسانههاي محلي و استاني بايد با هماهنگي روابط عمومي صورت گيرد.» اگرچه هر سازماني خط و مشي مشخصي در ارائه سياستهاي خود دارد اما اظهار نظر کارشناسي حق مسلم کارشناسان هر حوزه است.در اين شرايط حضور دست كم يك نفر به عنوان سخنگوي سازمان ضروري به نظر مي رسد تا با رسانه ها گفتگو كرده و به ارائه اطلاعات بپردازد. اين در حالي است كه خبرنگاران حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري حتي از امكان مصاحبه و گفتگو با مديران استاني هم برخوردار نيستند و از كسب اطلاعات در فضايي خوش بينانه و مورد اعتماد محروم شده اند. به تازگي نيز از سوي سازمان ميراث فرهنگي نامه اي به كارشناسان باستان شناسي و مديران استاني سازمان ارسال شده است مبني بر اينكه حق مصاحبه با خبرنگاران بدون هماهنگي با روابط عمومي ها ممنوعيت دارد و پس از مشاهده اين نامه در صورت انجام مصاحبه، عواقب اين امر برعهده خود كارشناسان و مديران خواهد بود. در چنين شرايطي كه ممنوع المصاحبه کردن کارشناسان يک عمل "ضد رسانهاي" به شمار مي رود و نه تنها حقوق رسانهها که حق آزادي بيان متعلق به کارشناسان ميراث فرهنگي و گردشگري نيز به اين ترتيب ناديده گرفته مي شود، و اين سؤال را در ذهن تداعي مي كند كه آيا سازمان ميراث فرهنگي به سمت شبه امنيتي_ اطلاعاتي شدن پيش مي رود؟ از سوي ديگر انجام همه گفتگوها با كسب اجازه و هماهنگي از روابط عمومي هاي سازمان ميراث فرهنگي و جريان نشر اطلاعات و اخبار تنها از كانال روابط عمومي، آيا از وجود ديوار بلند بي اعتمادي سازمان ميراث فرهنگي حكايت نمي كند ؟ آن هم در شرايطي كه مسئولان اين سازمان به تشكيل شوراي راهبردي رسانه دست زده اند هرچند كه اين عملكرد حتي از سوي رسانه هاي دولتي و حامي سازمان ميراث فرهنگي مورد انتقاد قرار گرفته است.
دیدگاه تان را بنویسید