شكست علیآبادی در مبارزه با دادكان
اتهام دوم هم توهین و تخریب آقاي عليآبادي توسط موكل بنده با توجه به استفاده از لفظ واژه «کینهجو» در مورد وي دانسته شده بود. در اين مورد هم ما مداركمان را به دادگاه محترم ارائه داديم.
جهان: آخرين روزهاي حضور محمد علي آبادي در ساختمان مجلل سازمان تربيتبدني هرچه كه بود، آرام و بدون حاشيه سپري نشد. مرور خاطرات آن روزها كه به دليل حذف ايران از حضور در جامجهاني 2010 براي رئيس سابق سازمان تلخ، پرانتقاد و ملالآور بود، از ورود وي به حاشيههاي پردامنهاي خبر ميداد كه بازتاب آن حاشيهها تا امروز ادامه داشته است. ماجرا، حول محمد عليآبادي و درگيري او و همراهانش با تيم محمد دادكان كه در روزهاي آخر حضور عليآبادي در ورزش عملا رسانهاي شد. تهران امروز ، روزها گذشتهاند و حالا نه در سازمان تربيت بدني حضور دارد و نه خبري از دادكان و تيم او و دستهاش در فوتبال است. هرچند عليآبادي به واسطه حضور در راس كميته ملي المپيك به طور كامل از ورزش منفك نشده اما در شرايط فعلي كمتر كسي وجود دارد كه روي او به عنوان يك «مهره ورزشي» حساب باز كند. او اين روزها در اداره شيلات حضور فعالتري دارد و تحرك ورزشي خاصي هم از وي مشاهده نميشود. با اين حال پرونده اختلافات او با دادكان همچنان مفتوح است و البته خبرهاي تازهاي هم از چالشهاي جذاب اين دوگروه مخابره شده است. شكايت از يار غار دادكان اواخر مردادماه سال گذشته بود كه صادق درودگر، يكي از اعضاي اصلي تيم محمد دادكان در زمان مديريتش در فدراسيون فوتبال در مصاحبه با يكي از روزنامههاي ورزشي با اين جملات به نقد عملكرد سازمان تربيتبدني تحت نظارت محمد عليآبادي پرداخت:« آقاي عليآبادي تخصصي در ورزش ندارد و بيشتر تخصص او در زمينه مديريت شهري و به خصوص آسفالتكاري است ضمن آنكه وي شخصيتي كينهجو دارد. او دادكان را با كينهتوزي از رياست فدراسيون فوتبال بركنار كرد.» همين اظهارنظرها باعث شد تا محمد عليآبادي رسما از درودگر به مراجع قضايي شكايت كند. شكايتي كه البته روزگذشته خبر رسمي تبرئه شدن درودگر از دادگاه رسيدگي كننده به آن منتشر شد و معاون اتحاديه فوتبال را اينچنين شادمان كرد:« آقاي عليآبادي و همراهانش همهجا اعلام كرده بودند كه راي اين دادگاه قطعا به سوي او اعلام خواهد شد. اين موضوعي بود كه به برخي خبرنگارها هم اعلام شده بود و با اين لفظ كه « با راي دادگاه دهان اين آقايان را خواهيم بست» قصاص پيش از جنايت كرده بودند اما خداراشكر در نهايت مشخص شد كه حق با چه كسي بوده و دهان چه كساني بايد بسته شود. البته پس از آنكه دادگاه رسما راي برائت من را صادر كرد خيليها به من توصيه كردند كه در راستاي اعاده حيثيت از عليآبادي شكايت كنم اما به تمام آنها گفتم كه بنا به فرمايش حضرت امير (ع) لذتي كه در عفو وجود دارد، در انتقام نيست. آقاي عليآبادي كه ديگر در ورزش حضور ندارند و كسي هم خبري از او ندارد. در اين شرايط صلاح نيست كه بخواهم بيش از اندازه اين ماجرا را كش دهم.» در دادگاه چه گذشت؟ دادگاه سه جلسهاي شكايت عليآبادي از درودگر حواشي جالبي داشت. دانستن اينكه وكيل درودگر با چه استدلالي موفق به مبراكردن موكلش از اتهامات وارد شده، موضوعي است كه شايد براي خيليها جالب باشد. احمدرضا براتي، وكيل صادق درودگر و معاونت حقوقي اتحاديه فوتبال كه اين روزها آرامآرام در حال تبديل شدن به يكي از چهرههاي موفق حقوقي ورزش كشور است در اين باره اطلاعات كاملي را در اختيار تهرانامروز ميگذارد. او ميگويد: « خداراشكر دادگاه استدلال ما را مبني بر اينكه آقاي درودگر قصد توهين به شخص عليآبادي را نداشته، بلكه به عنوان پيشكسوت عرصه مديريت ورزشي مبادرت به تحليل عملكرد يكي از مديران عالي ورزشي كرده را پذيرفت. درودگر خودش يكي از مديران نامآشناي فوتبال كشور بوده و قطعا در جايگاهي بوده كه اجازه داشته باشد دست به نقادي مديران عاليرتبه ورزشي بزند. ضمنآنكه در اينگونه موارد، نيت و قصد افراد از حرفهايي كه ميزنند براي دادگاه فوقالعاده اهميت دارد. اين حرفها در يك روزنامه ورزشي زده شده بود و در اين شرايط مشخص است كه طرف صحبتهاي آقاي درودگر، فقط و فقط ورزشيها بودهاند و اين صحبتها به هيچ عنوان خارج از چارچوب ورزش نبوده است. ما در لايحه دفاعي خود تلاش كرديم منظور آقاي درودگر را از حرفهايي كه زده بودند به صورت واضح و روشن بيان كنيم. اولين اتهام، نشر اکاذیب به قصد تشویش افکارعمومی برای نسبت دادن تخصص آسفالت به آقاي علیآبادی بود كه توسط اداره حقوقي سازمان تربيت بدني مطرح شد. آنچه در لايحه دفاعي ما در رابطه با اين اتهام آمده، اين است:« مهندس عليآبادي در زمان مديريت آقاي احمدينژاد در شهرداري تهران در سمت معاونت فني و عمراني شهرداري تهران اشتغال داشته و در خصوص عمليات اجرايي طرحهاي ضربتي، ترميم و لكهگيري آسفالت معابر تهران مبادرت به انجام اظهارنظر تخصصي و مصاحبه و ارائه راهكار نموده كه مدارك آن تقديم دادگاه گرديده است.» ما در جستوجوهايي كه انجام داديم، توانستيم چند مقاله از ايشان پيدا كنيم كه در انجمنهاي تخصصي در مورد قير و آسفالت صحبت كردهاند. يكي از اين مقالهها مربوط به سال 82 است كه تقديم دادگاه شده است. براساس اين مستندات، آقاي درودگر با اشاره به سوابق علمي و اجرايي آقاي عليآبادي اقدام به گفتن اين جمله كرده و لذا ايراد نشر اكاذيب به موكل بنده وارد نيست. اتهام دوم هم توهین و تخریب آقاي عليآبادي توسط موكل بنده با توجه به استفاده از لفظ واژه «کینهجو» در مورد وي دانسته شده بود. در اين مورد هم ما مداركمان را به دادگاه محترم ارائه داديم. ما در ابتدا به مصاحبه آقاي عليآبادي در ارديبهشت ماه سال 85، منتشرشده در سايت رسمي سازمان تربيتبدني اشاره كرديم. ايشان در آن مصاحبه گفته بودند كه ريشه فدراسيونهاي نافرمان را خواهم زد. بلافاصله پس از اين اظهارنظر بود كه رئيس سازمان، رؤساي فدراسيونهاي دو و ميداني و ورزشهاي همگاني را بركنار كردند. اشاره دوم ما هم به بحث دكتر دادكان و سرنوشت ايشان در فدراسيون فوتبال بازميگشت. او كسي بود كه موفق به اخذ مدال لياقت از رياست جمهموري، اخذ نشان نقره لياقت از AFC و همينطور كسب جايزه بهترين مقاله از سوي فيفا شده بود. ضمنآنكه رزومه و موفقيتهاي دادكان در فوتبال كشور كاملا مشخص بوده و هست اما با توجه به ناكامي تيمملي كشورمان در رقابتهاي جامجهاني ايشان براي دلجويي از مردم پيش از هر اقدامي شخصا از سمتش استفعا داد اما آقاي عليآبادي به اين استعفا قانع نشد و در اقدامي عجيب حكم اخراج وي را صادر كرد. آقاي درودگر هم اشاره به خصلتي كرده كه در مديريت ورزشي آقاي عليآبادي در برخورد با شخص دادكان تجلي پيدا كرده و به زعم موكل بنده اشاره به نحوه عملكرد آقاي عليآبادي داشته است. خوشبختانه دادگاه اين استدلال ما راهم پذيرفت و در نهايت حكم تبرئه آقاي درودگر از اتهامات وارده صادرشد. هرچند اداره حقوقي سازمان تربيتبدني به اين حكم اعتراض كرد اما دادگاه تجديدنظر حكم صادرشده را تاييد كرد تا همهچيز ظاهرا به پايان برسد. محمد دادکان گفته که دیگر به عرصه مدیریت ورزش برنخواهد گشت و محمد عليآبادي هم ظاهرا فاصله زیادی با ترک صندلی ریاست کمیته ملی المپیک ندارد بنابراین باید گفت که پیروز آخرین راند این مبارزه چند ساله، رئیس اسبق فدراسیون فوتبال است.
دیدگاه تان را بنویسید