داوران کاین جلوه بر میدان بازی میکنند!
قضاوت ضعیف محسن ترکی در حالی اتفاق افتاد که در سال ۱۹۹۲و ۱۹۹۶، قضاوت ضعیف داوران سوری و مصری در دیدار ایران با تیمهای ژاپن و عربستان، اصلیترین دلیل ناکامی ما در آن مسابقات بود و در مجامع مختلف نسبت به این مساله شکایت کرده بود.
از سال ۱۹۹۴ که فنایی، داور خوشنام ایرانی قضاوت فینال جام جهانی بین برزیل و ایتالیا را برعهده داشت، دیگر هیچ داوری از کشورمان موفق به حضور در دیداری مهم و بین المللی نشده است. اولین حرفی که همیشه داوران ایرانی در توجیه عدم انتخاب خود بیان میکنند، مسائل سیاسی و عدم قدرت چانه زنی مسئولین در فدراسیون آسیایی و جهانی است. اما آنچه پنج شنبه شب و در دیدار سوریه و ژاپن اتفاق افتاد، نشان داد حتی اگر گزاره اول هم درست باشد، برخی از داوران ایرانی نیز در حدی نیستند که از معدود فرصتهای به دست آمده استفاده کنند. به گزارش سرویس ورزش «فرا»؛ قضاوت ضعیف محسن ترکی در حالی اتفاق افتاد که در سال ۱۹۹۲و ۱۹۹۶، قضاوت ضعیف داوران سوری و مصری در دیدار ایران با تیمهای ژاپن و عربستان، اصلیترین دلیل ناکامی ما در آن مسابقات بود و در مجامع مختلف نسبت به این مساله شکایت کرده بود. این فاجعه داوری در حالی رخ داد که در یکی دو سال گذشته، و در مسابقات لیگ ایران شاهد جنجالهای داوری بودیم که مورد مشابه آن سالهاست در لیگهای اروپایی منسوخ شده است. از ندانستن قوانین داوری و مشورت کردن و در نهایت تصمیم اشتباه گرفتن تا اشتباه محرز داور در دربی، مهمترین بازی سال پایتخت و استفاده مجدد از همان داور در بازی بعد و آفرینش فاجعهای دیگر. متاسفانه دلیل دیگری که داوران در توجیه عملکرد ضعیف خود بیان میکنند، حقوق کم آنها در مقایسه با فوتبالیست هاست که با توجه به ارقام نجومی قراردادهای بازیکنان، هیچ کس نباید در ایران کار درست انجام دهد چون دستمزد فوتبالیستها از تمامی کارمندان و کارگران و کسبه بالاتر است و چه توقعی از این اقشار که کارشان را درست انجام دهند؟ فدراسیون فوتبال و دلسوزان جامعه داوری باید بدانند توجیه قضاوتهای غلط داوران با شعارهایی مثل «اشتباهات داوری جزیی از بازی است» یا «بسیاری کارشناسان داوری (که البته این کارشناسان عموما طرفدار تیمی بودهاند که از داوری سو برده بودند) از عملکرد داوری تمجید کردند» هیچ ثمرهای جز اپیدمی شدن اشتباهات داوران ندارد. اشتباه داوری مثل خطای یک فوتبالیست جزیی از داوری است و اگر با جریمهای مناسب روبه رو نشود تکرار خواهد شد و اگر تکرار شود، روح ورزش نابود میشود و اعتبار ورزش ما در مجامعه بین المللی لز بین خواهد رفت و اینجاست که دیگر نباید فریاد بزنیم چرا سهمی از داوری در مسابقات بین المللی نداریم.
دیدگاه تان را بنویسید