تحریم رسانهها از سوی کسانی که در «رسانه» تولدشان را جشن گرفتند!
شاید هم، تقصیر رسانههاست که بی خود و بی جهت بازیکنان بی نام و نشان را عمده میکنند و شهرتی پوشالی به آنها میدهند تا به یکباره همان بازیکنان جلوی مردم و رسانهشان در بیایند و به پشتوانههایی که همان مردم و رسانه برایشان ساختهاند، تکیه کنند و دیوار غرور خویش را بین خود و دیگران حائل سازند. آیا پولهای میلیاردی توقعات چنین افرادی را دگرگون کرده است؟
گروه ورزشی «فردا»: جایگاه رسانه نزد مردم همیشه پر رنگ بوده است و شکی در تعامل آن با آحاد جامعه نیست. هر روز ساعتهایی از زمان مردم با بدنههای مختلفی از رسانه سر و کار دارد و عملاً یک نقش از مجموعه وظایف رسانه، ایجاد رابطه بین مردم و مسئولین و سایر چهرهها و گروههای کشور است و البته یکی از این گروهها را ورزشکاران تشکیل میدهند و در میان ورزشکاران، فوتبالیستها به دلیل جذابیت خاص این رشته جایگاهی خاص نیز داشتهاند و البته جایگاهی که به همت همین رسانهها ارتقا پیدا کرده و در طول زمان عمده شده است. پس از دربی روز جمعه، خبری در رسانهها منعکس شد که حکایت از عدم مصاحبه بازیکنان سرشناس دو تیم استقلال و پرسپولیس با خبرنگاران داشت. در این اخبار آمده بود: «پس از انتقادات رسانهها از بازیکنان فوتبال و مقایسه آنها با مدالآوران المپیک، بازیکنان تیم ملی ایران در اقدامی عجیب تصمیم گرفتند با هیچ رسانهای مصاحبه نکنند. این اتفاق پس از تساوی در دربی 75 دو تیم استقلال و پرسپولیس هم رخ داد و بازیکنان ملی پوش سرخابی با هیچ
رسانهای مصاحبه نکردند». بازی روز جمعه، یک بازی فرسایشی و البته بدون باخت بود و بنابراین نمیتوان گفت که بازیکنان این دو تیم ناراحتی یا فشار خاصی را تحمل میکردند که نتوانستند مصاحبه کنند؛ آن هم بازیکنانی که چندی است نامشان به واسطه همین رسانهها بر سر زبانها افتاده است، پس از این روست که میتوان نارضایتی بازیکنان از رسانهها را دلیلی بر عدم مصاحبه آنان برشمرد. اما این کار چقدر منطقی است؟! روزنامهها، خبرگزاریها، سایتهای خبری و حتی شبکههای تلویزیونی مدتهاست که به بحث دستمزد بازیکنان و عدم تعادل آن با نوع عملکرد آنان انتقاد کردهاند و البته این انتقاد، امری نیست که پشتوانه مردمی هم نداشته باشد و یا فقط خودساخته رسانهها باشد. برای یک ملت سخت که تفاوتهایی را ببینند که کاملا یک طرفه شده است. مدالهای طلایی بزرگترین گردهمایی ورزش دنیا را ببینند که با چندین میلیون به دست بیاید و افول فوتبالی را مشاهده کنند که با چند میلیارد رو به ضعف گذاشته است. در این شرایط یک بازیکن باید از عملکرد خودش ناراضی باشد یا عملکرد رسانهها و یا از توقعات مردم؟! بازیکنی که برای پا به توپ شدن خود، چندین میلیارد درآمد کسب
میکند ولی در زمین در حد و اندازههای یک بازیکن چند میلیونی هم ظاهر نمیشود، چه توقعی باید داشته باشد؟ اتفاقا او باید حضور رسانهها را غنیمت بشمارد و دست کم از مردم عذرخواهی کند. او باید حضور رسانه را درک کند و بفهمد که رسانه آلت دست او نیست که در دوران گمنامیاش او را بر سر زبانها بیاندازد و تصاویر و مصاحبههای او را منتشر کند تا مردم ببینند و نام فلان بازیکن آبی یا قرمز بر سر زبانها بیفتد اما همین که بحث انتقاد میشود، همان رسانه تحریم گردد و مردم هم غریبه شوند! رفتار بازیکنی که در حد و اندازههای خویش ظاهر نمیشود اما چند برابر حد و اندازههایش پول میگیرد و چه بسا از بیتالمال برایش هزینه میشود، بر اساس چه رویکردی است؟ شاید مقصر مردم هستند که هر روز اخبار آنان را پیگیری میکنند و بازیهای دل نچسبشان را دنبال میکنند! شاید هم، تقصیر رسانههاست که بی خود و بی جهت بازیکنان بی نام و نشان را عمده میکنند و شهرتی پوشالی به آنها میدهند تا به یکباره همان بازیکنان جلوی مردم و رسانهشان در بیایند و به پشتوانههایی که همان مردم و رسانه برایشان ساختهاند، تکیه کنند و دیوار غرور خویش را بین خود و دیگران
حائل سازند. آیا پولهای میلیاردی توقعات چنین افرادی را دگرگون کرده است؟ شاید بهتر باشد ما نیز رویکرد خویش را تغییر دهیم. شاید بهتر باشد ستارهسازیها را کنار بگذاریم و ساقهای میلیاردی را فراموش کنیم. اگر کسی هم بخواهد طرف دیگر را تحریم کند، این رسانهها و مردم هستند که محقاند؛ نه بازیکنی که تمام اعتبار و امتیازش به این توجه و اهمیت دادنِ مردم گره خورده است. امیدواریم که برخی به خودشان بیایند و نگذارند مورد تحریم واقع شوند چراکه اگر کسی از چشم مردم بیفتد، بازگشتش دشوار است.
دیدگاه تان را بنویسید