یک شب مهیج
گزارشی از نشست فوتبالی فرهنگ سرای رسانه
شب گذشته برنامه اي به همت "انجمن ورزشي نويسان جوان ايران" در فرهنگسراي رسانه تدارک ديده شد تا بزرگان عرصه فوتبال به چالشهاي اين رشته اشاره کرده و راهکارهاي خود را براي حل آنها ارائه دهند.پيش از سخنراني سخنرانان،پيش بيني مي شد برنامه اي کليشه اي،با حرفهايي تکراري که "سوت" و "کف" و"به به" و "چه چه" حضار به نشانه تاييد،ضميمه آنها شده و حوصله همه را به سر خواهد برد،به خرد کارشناسان،رجال ورزشي و خبرنگاراني که روي صندليهايشان جاخوش کرده بودند داده خواهد شد؛اما داستان بسيار مهيج تر از اين صحبتها از آب در آمده و ديالوگهايي در برنامه ردو بدل شد که مي تواند تا چندين روز به سوژه اصلي رسانه ها تبديل شود. از آنجا که در برنامه ياد شده تعداد زيادي از افراد مسئول سخنراني کردند و حرفهاي بسياري رد و بدل شد که شايد در حوصله اين مطلب نگنجد،به اشاره گزيده هايي اکتفا مي کنيم که جذاب تر به نظر مي آمدند.پيش از هر چيز بايد يادآوري کنيم که اجراي برنامه بر عهده نيما نهاونديان بود و پس از ايراد سخنراني توسط مسئولين،آيتمي 60 ثانيه اي براي آنها در نظر گرفته مي شد تا به سوال مجري برنامه پاسخ دهند؛گرچه اکثر پاسخها از مرز دايره محدوديت
زمان در نظر گرفته شده عبور مي کرد! بغض شاه حسيني ترکيد عبدالرحمان شاه حسيني رئيس مستعفي کميته انضباطي فدراسيون فوتبال به ذکر داستاني تاثر برانگيز بسنده کرد.او پناه دادن به خانواده اي مستضعف را با شاغل کردن دختر آنها در کميته انضباطي فدراسيون،يک موهبت الهي دانست؛اما در ادامه صحبتهايش وقتي به برخورد دور از جوانمردي برخي از افراد در مواجهه با اين دختر بي پناه و آبرومند اشاره کرد،بغضش ترکيد و به سخنراني کوتاهش پايان داد. ده نمکي:داستان آن دختر تخمه فروش،مهم تر از فوتبال است! مسعود ده نمکي که با ساختن فيلمهاي مستندي چون "کدام استقلال،کدام پيروزي؟"،"فقر و فحشا" و از همه مهمتر کارگرداني فيلم پر سر و صداي "اخراجي ها" نامش بيش از پيش بر سر زبانها افتاد،ميهمان ويژه و غير فوتبالي برنامه بود.او به سبک فيلمهايش،بدون کوچکترين تعارفي به انتقاد از فوتبال پرداخت و در اشاره به جريان ساخت مستند "کدام استقلال،کدام پيروزي؟" از فقر فرهنگي پرطرفدارترين ورزش ايران به عنوان فاجعه اي غير قابل انکار ياد کرد.ده نمکي اعتراف کرد که فعلاً در دنياي سياست قادر به شکستن خطوط ممنوعه نيست؛اما در فوتبال اين کار را با ساختن مستند ياد شده
انجام داده است.او در پردازش به حواشي فوتبال،صراحتاً مشکلات دخترکي که در محوطه بيروني استاديوم آزادي تخمه مي فروشد را بسيار مهمتر از نتايج فوتبال و يا بحث هاي حاشيه اي مثل منع حضور بانوان در ورزشگاهها دانست و تعجبش را از تشويق حضار ابراز کرد؛چرا که معتقد بود فوتبال را کوبيده،اما اهالي اين رشته او را تشويق مي کنند.البته ده نمکي خبر نداشت که کاظم اوليايي در سخنراني اش چه آش پر روغني براي او خواهد پخت! درودگر: "سلطان"هاي فوتبال با معصومي عکس انداختند؛ اما برايش کمپوت هم نخريدند! نفر بعدي که دل پر دردش دستور به ايراد يک سخنراني تاثر برانگيز را صادر کرد،صادق درودگر رييس پيشين کميته فوتسال فدراسيون فوتبال بود.او در بررسي مشکلات بابک معصومي،فوتساليست ملي پوش کشورمان که چند صباحي است با سرطان خون دست و پنجه نرم مي کند،به کنايه گفت:فوتبال ما کلي"سلطان"دارد.همه آنها با بابک عکس يادگاري گرفتند؛اما هيچيک از آنها حتي يک کمپوت هم در ملاقات با او به بيمارستان نياوردند.خرج آمپولهاي او روزي يک ميليون دويست هزار تومان است که برادرش را مجبور کرده تا براي پرداختن اين هزينه سنگين ماشين زير پايش را بفروشد.فدراسيون هم عليرغم
قولهايي که به خانواده معصومي داده،هنوز کمکي به اين ملي پوش نکرده است.تنها چند بازيکن تيم ملي فوتسال به همراه مربيان توانسته اند خرج مداواي سه روز درمان او را تقبل کنند.از علي کريمي هم تشکر مي کنم که هزينه تخت و بستري او را برعهده گرفته است. درودگر با اشاره به قضيه وعده هايي که به خانواده مرحوم اکبر قاسمي يکي از زحمتکشان عرصه فوتبال داده شده و هيچ وقت محقق نشد،صحبتهايش را به پايان رساند.او در اين خصوص گفت:چهره هاي سرشناس طوري براي کمک به خانواده مرحوم قاسمي براي درمان او صحبت مي کردند که مردم با خود مي گفتند که حداقل صد ميليون تومان به او و خانواده اش کمک شده است؛اما به شخصه مي دانم که هيچيک از وعده هاي آقايان در اين خصوص عملي نشد. دبير: اصلم فراموش نشود،عکسم مهم نيست! عليرضا دبير دومين ميهمان سرشناس غير فوتبالي برنامه بود.او در اشاره به داستان کنار گذاشتن عکسش در فدراسيون کشتي که منجر به ايجاد سر و صداي زيادي در رسانه ها شده بود گفت: محمد دادکان هم مدير بود و هم ورزشي.حالا هم که کنارش گذاشته اند،آنقدر در اين ورزش اعتبار داشته که هيچکس نمي تواند منکر اصالت ريشه دارش در ورزش شود.داستان من هم شايد به همين
نحو باشد.اميدوارم اصلم فراموش نشود؛وگرنه کنار گذاشتن قاب عکسم که مهم نيست! اوليايي:دوستانم در استقلال،زير آب همديگر را مي زنند ! در اواسط برنامه مسعود ده نمکي عطاي ماندن در جمع فوتبالي ها را به لقايش بخشيد و البته چه خوب شد که رفت؛چرا که اگر مي ماند،قطعاً در مقابل صحبتهاي تند و بدون ملاحظه اوليايي دستانش را به علامت تسليم بالا مي برد!حاج کاظم اوليايي مديرعامل باشگاه پاس همدان در خصوص صحبتهاي ده نمکي گفت:متاسفم که هرکس به خودش اجازه مي دهد تا در خصوص همه زواياي فوتبال اظهار نظر کند.اي کاش ده نمکي اينجا بود و اين موضوع را به عرض خودش هم مي رساندم!تشويق حضار بر حسب "عادت"آنها بود؛نه"تاييد"گفته هاي او! وي در پايان با لحني قاطعانه شايعه حضور فتح الله زاده در تيم پاس همدان را رد کرده و گفت:از همين جا به دوستم آقاي فتح الله زاده مي گويم که او هيچ جايي در تيم پاس ندارد!کلاف مديريتي اين تيم را طوري پيچانده ام که جز خودم کسي نمي تواند آنرا باز کند!متاسفانه دوستانم در تيم استقلال دائم در حال زير آب زني يکديگر هستند و سعي دارند که دعواي خانوادگي خودشان را به خانه ديگران بکشند!شايعه هايي چون حضور فتح الله زاده در
همدان هم از داخل باشگاه استقلال به بيرون درز پيدا مي کند.فتح الله زاده کار بزرگ خود در استقلال را پيگيري کند و من همک کار کوچک خودم در پاس را...! بيترديد يکي از جذابترين قسمتهاي همايش فوتبال و رسانه در فرهنگ سرای رسانه ،مناظره محمد مايلي کهن سرمربي سابق تيم ملي و مازيار ناظمي مجري مشهور صدا و سيما بود.آنجايي که اين دو پيرامون انتشار مکالمه تلفني علي دايي و مازيار ناظمي -که در آن دايي به طرز غير مودبانهاي مايلي کهن را مورد خطاب قرار داده بود- با يکديگر به مجادله پرداختند. چندي پيش مازيار ناظمي مکالمه تلفني خود با علي دايي را روي وبلاگش قرار داد.گفت و گويي که در آن علي دايي با انواع و اقسام کلمات،مايلي کهن را مورد نوازش قرار داده بود. اين موضوع،محور اصلي سخنراني مايلي کهن و ناظمي در همايش ديشب(دوشنبه) فوتبال و رسانه در فرهنگ سرای رسانه بود. مايلي کهن خطاب به دايي:آقا قلدره!يک و نيم ميليارد تومان "پول" نيست؟! مگر مي شود که محمد مايلي کهن پشت ميکروفن رفته و ادبياتي خنثي را براي سخنراني اش برگزيند؟!سرمربي اسبق تيم ملي در ابتدا به تحسين اروپاييها و فرهنگ والاي آنها در فوتبال پرداخت و مشکلات حاشيهاي فوتبال
ما را ناشي از برهنگي فرهنگي خودمان دانست،سپس اعلام کرد که برخي از صحنه هاي زيباي پايان فوتبالهاي خارجي را با کمک همسايه اش که ماهواره دارد مي بيند.پس از آن از وزارت نيرو و سازمان تربيت بدني ايراد گرفت که چرا لامپ هاي اضافي خودشان را خاموش نمي کنند! او که به حق مشکلات اجتماعي و ورزشي ما را برمي شمرد،وقتي چشمش به ده نمکي افتاد،خطاب به او گفت:آقاي ده نمکي!يادت هست که چگونه در نشريه شلمچه ات پشت من را پس از حمايت کوتاهت در مقابل انتقادهاي تند و بي رحمانه خالي کردي؟! مايلي داغ شده بود و در حاليکه اصرار داشت لحن صحبتش هيج ربطي به عصبي بودن يا نبودنش ندارد، تلنگري هم به برادران شفيع زاده که به قول او مجيد جلالي را "بيمار رواني" خطاب کرده بودند،زد و براي چندمين بار يادآور شد که آنها زمانيکه "تاتي تاتي" مي کرده اند،جلالي يک معلم آبرودار بوده است. قرباني بعدي اظهارات سرمربي سابق تيم ملي،مازيار ناظمي بود که با پخش صداي علي دايي در وبلاگش حاشيه ساز بزرگ اين روزهاي فوتبال ايران لقب گرفته است.مايلي به ناظمي گفت:اگر چه از شما دلگيرم؛اما کاري که شما کرديد،به مردم نشان داد که دايي در مورد من خود چه ادبياتي زشتي را به کار
برده است.همه مي دانند که آقا قلدره(منظورش علي دايي است) زماني در تيم ملي شاگرد من بوده است و به کار بردن اين ادبيات درباره يک معلم اصلاً صحيح نيست. مشکلات مردم مستضعف گيلان در تهيه مسکن موضوع ديگري بود که اين مربي به آن اشاره کرده و البته به سرمربي فعلي تيم ملي ربطش داد!وي در اين باره گفت:برخي از مردم محروم در شهرستانها يک وجب جا براي زندگي ندارند؛اما آقا قلدره در برنامه تلويزيوني قرارداد يک و نيم ميلياردي اش با فدراسيون را ناچيز مي داند!خلاصه پر محمد مايلي کهن به هر کسي گرفت و او به سنت هميشگي در مواضعش چند سانتي متر هم عقب نشيني نکرد. مازيار ناظمي: آقاي مايلي کهن!قبول دارم،شيطان وسوسه ام کرد! پس از مايلي کهن نوبت به مازيار ناظمي مجري توانمند سيما رسيد که براي حضار سخنراني کند.نهاونديان که سعي ميکرد فضاي نشست را روحاني جلوه دهد،اصلاً گمان نمي کرد که پيشکسوتش به بدترين شکل ممکن از او گله کرده و مواخذه اش کند!نهاونديان در تدارک اعلام پخش فايل صوتي گفت و گوي دايي با ناظمي بود که البته ناظمي به يکباره از کوره در رفته و گفت:اين رسمش نيست که به من زنگ زده و هندوانه زير بغلم بگذاريد و درخواست کنيد که به عنوان
کارشناس در برنامه حضور پيدا کنم،و حالا آن فايل صوتي را براي حضار پخش کنيد.آقاي نهاونديان!شما با يک مجري با تجربه تر از خودتان طرف هستيد و من از شما گله مندم که چرا اين مسئله را پيش از حضور در برنامه به عرض من نرسانده ايد. در اين لحظه مايلي کهن از ناظمي خواست که اجازه پخش فايل صوتي را بدهد و ناظمي هم با شنيدن اين موضوع به اعتراف تلخي تن در داد.او به مايلي گفت:آقاي مايلي کهن!من مي توانستم فايل مربوطه را به هزار طريق و بدون سر و صدا در وبلاگ هاي مختلف پخش کنم؛اما اين موضوع را قبول دارم که نبايد گفت و گوي دوستانه ام با دايي را در اختيار کاربران مي گذاشتم.شيطان وسوسه ام کرد و فقط براي مدت 10دقيقه آن را در وبلاگ خودم گذاشتم!و... البته بعد از اين بگو مگوها و به پيشنهاد ناظمي قرار بر اين شد که از حضار براي پخش يا عدم پخش صداي دايي که عليه مايلي کهن جملاتي را به زبان رانده بود،نظرسنجي شود که نهاونديان جلوي اين کار را گرفت.گمانها بر اين بود که حاضرين به اتفاق آرا با پخش آن ديالوگ جنجالي موافقت کنند!
برنا
دیدگاه تان را بنویسید