الزامات به کارگیری قهرمانان ورزشی در پست های مدیریتی
امیررضا خادم
1.انتخابات هفتمین دوره مجلس تازه به پايان رسيده بود كه با برنامه ريزي تعدادي از چهره هاي با تجربه و موثر مجلس ، از یک ماه مانده به آغاز دوره جدید ، جلساتي براي منتخبان مردم به منظوربحث وتبادل نظرو نیزآشنایی پیرامون برنامه 5 ساله چهارم توسعه واحکام آن تدارک دیده شده بود. مسئله قابل اعتنا در این رابطه این بود که نمایندگان درحالی که هنوز قریب به یک سال به زمان آغاز برنامه چهارم باقی مانده بود بسیارمشتاق بودند که با توجه به تقدیم به موقع لایحه برنامه ازسوی دولت به مجلس ، درتصویب سریع ترآن همت به خرج دهند تا ازاین طریق زمینه آمادگی دستگاههای متولی برای ارائه بودجه ای برآمده از قانون برنامه ودیگرالزامات مورد نیاز برای ورود به سال اول برنامه فراهم گردد. خوشبختانه متاثر ازهمین تفکر نیز با شروع به کارمجلس هفتم ، بررسی و تصویب نهایی برنامه نیز به سرعت به انجام رسیده و برای اجراء به دولت ابلاغ شد. یادآوری این موضوع از آن حیث بود که امسال نیزسال آخر برنامه بوده واز ابتداء سال آینده نظام اجرایی کشور باید با استناد به قانون برنامه پنجم عمل نماید وازسوی دیگرباتوجه به آیین نامه داخلی مجلس ، دولت موظف است تا نیمه آذر ماه هرسال لایحه بودجه سال آینده کل کشور را جهت بررسی وتصویب تقدیم نماید. حال سوال اینست که درشرایطی که منطقا بودجه سالانه باید با درنظرگرفتن احکام قانونی برنامه های بالادستی مانند قوانین 5 ساله تنظیم شود ، چگونه دولت ومجلس محترم قادرخواهند بود درظرف 3 ماه آینده هم قانون برنامه پنجم وهم قانون بودجه سال آتی را بررسی کارشناسی وعمیق نموده وبه تصویب رسانند. درپرانتزاشاره به این نکته نیزخالی ازلطف نیست که بدانیم برنامه چهارم با همه حساسیت هایی که دربالا به یکی ازآنها اشاره شد بنا برگزارشات دستگاه های نظارتی مانند سازمان بازرسی کل کشورکمتر 50% اجرایی شده ، حال قانون برنامه ای که احتمالا یا اصلا به سال اول اجرائش نخواهد رسید ویا اگربرسد با مماشات مجلس وبررسی ضرب الاجلی جمع می شود ، درپایان سال پنجم خود چه وضعیتی را می توان برای آن پیش بینی نمود!؟ 2.هفته گذشته همزمان با سال روزپیوند آسمانی دوعزیزالهی یعنی فاطمه (س) وعلی (ع) ، سازمان ملی جوان اقدام به برگزاری مراسم متعدد ومتنوعی به منظورترویج وتشویق به امرازدواج نمود. این برنامه ها وتبلیغات وسیع پیرامونی وفراگیر آن که به همت بذرپاش ، رییس جدید سازمان ملی جوان تدارک دیده شده بود ، هرچند بار دیگر نشانی بود ازتوانایی های ذاتی جوان خواهنده وخلاقی مانند او ، اما درفضایی واقع بینانه ومنطقی باید اعتراف کرد که نباید امید گرم شدن آبی از درون چنین برنامه هایی برای جمعیت حداکثری جوان ایرانی انتظار داشت! البته به اعتقاد من این مطلب چیزی نیست که رییس تازه وارد سازمان ملی جوانان نداند ؛ چراکه او همان کسی ست که تا چند سال پیش به عنوان رییس گروه مشاوران جوان رییس جمهور، ازنزدیک ارتباط زیاد با سازمان مذکورداشته ومرز میان مسئولیت اش با مدیران سازمان جوانان آن قدر نا مشخص بود که بارها علامت سوالی بزرگ پیرامون تفاوت کارکردهای سازمان ملی جوانان وگروه مشاوران جوان در اذهان ایجاد کرده بود؛ اما همین جایگاه و به طبع آن ارتباط نزدیک با طیف جوان چه در دوران شهرداری دکتراحمدی نژاد وچه در سال های اول ریاست جمهوری ایشان زمینه ای بود برای اینکه بذرپاش جوان بهتر از هرکس نسبت به عدم کارایی و اثربخشی نازل سازمان ملی جوانان اشراف کامل داشته باشد. حتما خبرعدم تمایل بذرپاش به ترک جایگاه مدیریت عاملی شرکت خودرو سازی سایپا و قبول مسئولیت سازمان ملی جوانان را شنیده اید ؛ اگر اخبار فوق واقعیت داشته باشد که البته با توجه به وجود برخی شواهد مانند حضور با تاخیر قریب به یک ماهه اش درمحل کار جدید ویا پی گیری و خبرسازی وسیع روزنامه متعلق به خودش " وطن امروز" برتلاش نمایندگان برادغام سازمان جوانان درسازمان تربیت بدنی ، می شود باورش کرد که بذرپاش مایل بود یا به سازمان ملی جوانان نرود ویا اگرمی رود رییس سازمان ادغام شده تربیت بدنی و جوانان شود! البته غرض ازطرح این مسائل بررسی کارنامه ویا افکارشخص بذرپاش نیست بلکه آنچه مراد ازطرح این مبحث بوده ، اشاره ای گذرا به ضایعات حفظ غیراصولی وتشریفاتی سازمان بی خاصیتی مانند سازمان ملی جوانان است. سازمانی که به صراحت می توان مشاهده نمود حتی افرادی که سال ها با حوزه جوان سروکارداشته اند مانند بذرپاش ویا حجة الاسلام حاج علی اکبری رییس قبلی سازمان ملی جواناند ، یا علاقه ای به مدیریت درراس آن را نداشته و یا اگرقبول مسئولیت می کنند به علت عدم تطابق وهمخوانی میان مسئولیت های قانونی سازمان با قدرت اجرایی دراختیار، تنها مجبور به انجام برخی فعالیت های کم اثر، تبلیغاتی و درحد کارکردهای یک N.G.O مردمی بازده دارند . کارهایی مانند برگزاری جشنواره ازدواج ، نشست های مشاوره ای ویا برنامه ریزی های محدود برای پرکردن اوقات فراغت بچه ها درتابستان و... که همین موارد نیزفراگیرنبوده وفصلی واکثربرای خالی نبودن عریضه هستند! درصورتی که چه کسی ست که نداند جوانی که توان کسب درآمدی حداقلی را نداشته وتوفیقی در یافتن کاری مرتبط با دانش خود نیست با چه تضمین واعتباری می تواند ازدواج کرده و بارمسئولیت یک خانواده را نیزبه دوش بکشد. وآیا با لا رفتن درصد طلاق آنهم درهمان یکی دوسال اول زندگی دلیلی بربالا بودن ریسک ازدواج های احساسی از نوع آنچه این روزها پیرامون آن تشویق وترغیب صورت می پذیرد ، نیست؟! درنهایت یک باردیگرنظرخودم را که بارها و به طرق گوناگون درخصوص ادغام ویا انحلال سازمان ملی جوانان طرح کرده ام موکدا عنوان می کنم که اگر4 سال دیگربذرپاش نیز همانند حاج علی اکبری ودیگران نتوانسته بود اقدام بایسته ای درحوزه جوان انجام دهد را به پای ناتوانی های مدیریت او نگذاریم ومهره ها های خود را بی جهت نسوزانیم... منبع: مشق آفتاب
دیدگاه تان را بنویسید