بیست و چهار

هر وقت کیفیتِ فیلم هایِ رویِ پرده مثلِ الان چنگی به دل نزده مجله هم رونقِ زیادی نداشته است...

کد خبر : 128215
تجربه های آزاد

: یک دوره‏ای درباره‏ی مجله‏ی فیلم می‏گفتند و احتمالا هنوز هم خواهند گفت که خواندنی بودنِ مجله تا حدِ زیادی به حال و روزِ سینمایِ ایران بستگی دارد؛ یعنی هر وقت کیفیتِ فیلم هایِ رویِ پرده مثلِ الان چنگی به دل نزده مجله هم رونقِ زیادی نداشته است، نمونه‏اش همین چند شماره‏ی آخر که جز چند مطلبِ خاص بقیه‏ی مطالب و صفحه‏ها را اگر فقط نگاهی بکنی و ورق بزنی و بگذری هم چیزِ زیادی از دست نداده‏ای. حالا این همه مقدمه چینی کردم که اصلا درباره‏ یک مجله‏ی سینمایی دیگر حرف بزنم که می‏تواند تویِ بی رونقیِ مجله‏ی فیلم که عنوانِ قدیمی ترین مجله‏ی سینمایی بعد از انقلاب را دنبالِ خودش دارد جورِ فیلم را بکشد و حتی جریان ساز باشد؛ بیست و چهار که زیر مجموعه‏ی گروهِ مجلاتِ همشهری است و ماهِ آینده یک سالی از انتشارش به سردبیری حسین معززی نیا می‏گذرد و شماره به شماره خواندنی ‏تر هم شده است. شماره‏ی جدید بیست و چهار یک پرونده دارد با عنوانِ تصویر شهر در سینما که اساسا دنبالِ جوابِ این سوال است که وقتی شهرهایِ دنیا را با قصه‏هایی که درباره‏شان خوانده‏ایم یا فیلم هایی که ازشان دیده‏ایم به یاد می‏آوریم، چرا تصویرِ مشخصی از شهر در سینمایِ ایران نداریم و چرا تهران شهری نیست که با سینما به یادش بیاوریم؟ یک گفتگو دارد با حمید فرخ‏نژاد درباره‏ی حال و روزِ عمومی سینمایِ ایران، فرخ‏نژاد اتفاقا نگاه آسیب شناسانه‏ای به سینمایِ ایران دارد و اعتقاد دارد که سینمایِ امروزِ ایران در یک جور خلا به سر می‏برد، خلا یک جریان جدید و تا زمانی که فیلمسازهایِ جریان‏سازی مثلِ تقوایی و بیضایی تویِ خانه بیکار نشسته باشند این بی‏برنامگی همچنان وجود خواهد داشت. بازنگریِ فیلمِ کلاسیکِ بانی و کلاید از داستانِ تولید و نمایش تا روایتِ آرتور پن از ساختِ فیلم و عواملِ تاثیرگذار در ساخته شدنِ فیلم که حالا دیگر یکی از کالت مووی‏های چند دهه‏ی اخیر محسوب می‏شود. و راهنمایِ زندگی و آثار یک فیلمساز؛ بهروز افخمی به بهانه‏ی نمایشِ سن پترزبورگ که تقریبا هرکسی که یادداشتی تویِ این پرونده نوشته از تنبلی و بازیگوشی افخمی نالیده که شاید اگر افخمی این ویژگی ها را نداشت الان فیلم‏هایِ ماندگارِ بیشتری تویِ کارنامه‏اش داشت و البته یک یادداشتِ خواندنی از جعفر مدرس صادقی نویسنده‏ی گاوخونی هم انتهای این پرونده هست که آن‏جا مدرس صادقی از علاقه‏ی بی حد و حصر افخمی به داستان نوشته است: «وسوسه‏ی داستان یک لحظه هم او را رها نمی‏کند. هنوز درگیر و دار این داستان است که داستان بعدی به سراغش می‏آید. از این داستان به آن داستان. هر روز که می‏بینیش، چند تا کتاب تازه چاپ زیر بغلش زده است و دارد دوتا دوتا و سه تا سه تا می‏خواند و دست کم یکی از آنها بدجوری دارد وسوسه‏اش می‏کند. درست از همان لحظه‏ای که این وسوسه‏ی جدید جدی می‏شود، دست و دلش به کار نمی‏رود و دلش می‏خواهد هرچه زودتر از شر کاری که هنوز در چنبره‏اش گرفتار است خلاص شود و برود به سراغ کار بعدی.» همین، بیست و چهار بخوانید.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: