كفاشيان: فدراسيون من از فدراسيون دادكان بهتر است
كفاشيان/ درآمدزايي فدراسيون ما چندين برابرگذشته بود
« لجبازي عليآبادي و دادكان فدراسيون ما را دچار تعليقي كرد كه لطمات آن هنوز روي سينه فوتبال سنگيني ميكند. آن روزها من دبيركل كميته ملي المپيك بودم و وقتي اساسنامه جديد را خواندم به خودم گفتم واي به حال كسي كه ميخواهد طبق اين اساسنامه مديريت كند، غافل از اينكه چند ماه بعد خودم رئيس فدراسيون ميشوم و بايد آن را اجرا كنم.» مهمترين خروجي آخرين گفتوگو تفصيلي علي كفاشيان با رسانهها اين باشد كه او در دوره سهساله مديريتش در فدراسيون فوتبال بالاخره راه برخورد با فوتباليها را ياد گرفته و حرفهايي ميزند كه تابهحال به زبان نياورده بود. توجه به تيمهاي پايه، اجراي قانونهايي براي بالا بردن كيفيت مسابقات ليگ و حرفهايي از اين دست هيچگاه با اين قاطعيت از زبان كفاشيان خارج نشده بود: «اگر پاي زحماتم در ميان نبود، همين امروز جانم را برميداشتم و از فوتبال ميرفتم ولي ترديد نكنيد با رفتن من مشكلات فوتبال حل نميشود.» هدف از اين گفت و گو محاكمه كردن علي كفاشيان نيست. در واقع هدف پيدا كردن راهحلي براي خارج كردن فوتبال ايران از بحران و بنبستي است كه به آن گرفتار شده. شما فكر ميكنيد چه كسي بايد قدم اول را براي اين تغييرات بردارد؟ طبيعي است كه باني اين كار فدراسيون فوتبال است اما بهتر است بدانيد كه اين كار شروع شده و تا حدي هم پيش رفته است. برنامهريزي در فوتبال زود بازده نيست و اين كار نياز به نهادهاي پايه، كار تشكيلاتي و سيستماتيك دارد. متاسفانه بايد اعتراف كنيم كه فوتبال ما كيفيت لازم را ندارد. بازيكنان ما در ليگ بيشتر از 8 - 7 كيلومتر نميدوند؛ اين درحالي است كه اين استاندارد در دنيا 15 - 14 كيلومتر است و اين نشان ميدهد كه ما چقدر با فوتبال روز دنيا فاصله داريم. در چند سال گذشته تحت فشارهاي AFC مجبور شديم تا حدودي به سمت استاندارد سازي باشگاهها حركت كنيم و به فكر ساختن باشگاههاي حرفهاي باشيم. حقيقت اين است كه اگر اين فشارها نبود ما همين شرايط نيمه حرفهاي باشگاهها را هم نداشتيم. با اين شرايط آيا ميتوانيم در كوتاه مدت به جمع تيمهاي سطح اول آسيا برگرديم؟ متاسفانه فوتبال ما بين آسيا و اروپا معلق مانده. استعدادهايي داريم كه ميتوانند در اروپا مطرح باشند اما امكانات ما در سطح تيمهاي درجه دوم آسياست. با اين شرايط نبايد از فوتبال ملي انتظار معجزه داشته باشيم. فدراسيون فوتبال دقيقا به همين دليل چشمانداز20ساله تدوين كرده تا بتوانيم به مرور زمان خودمان را با ساختار فيفا تطبيق بدهيم. چه تضميني وجود دارد كه پس از رفتن شما از فدراسيون، اين چشمانداز تغيير نكند؟ هر مدير ديگري هم بيايد بايد اين مسير را ادامه بدهد، چون سند چشمانداز، خواسته فيفا و AFC از فدراسيون فوتبال است. فكر نميكنيد وابستگي بيش از حد باشگاهها به بودجههاي دولتي باعث حاضريخوري آنها شده و اكثرشان ديگر به فكر سازندگي نيستند؟ كاملا موافقم و اتفاقا يكي از مسببان اصلي اين اتفاق را مديران فوتبال كشور و البته خودم ميدانم. مدير يك باشگاه به جاي اينكه دنبال برنامهريزي و ساختن تيمهاي پايه باشد، آنقدر درگير كارهاي اجرايي و رفع تنگناهاي مالي است كه بهطور كامل وظيفه اصلياش را فراموش ميكند. همانطور كه گفتم اين انتقاد به خود من هم وارد است. من به جاي اينكه دنبال حل مشكلات فوتبال باشم، آنقدر خودم را درگير مسائل تيمهاي ملي كردهام كه ديگر فرصتي براي برنامهريزيهاي كلان براي رفع مشكلات فوتبال ندارم. همين چند روز پيش كميته فني و توسعه فوتبال براي اجرايي كردن چشمانداز 20 ساله جلسه داشت كه نيمي از اعضا در آن شركت نكردند، در حالي كه اگر قرار بود همين جلسه براي انتخاب سرمربي تيمملي برگزار شود، همه آقايان با سر و دست در آن شركت ميكردند. ميدانيد دليلش چيست؟ چون انتخاب سرمربي براي تيمملي بزرگسالان براي همه جذاب است اما برنامهريزي و كار زيربنايي زحمت دارد و كسي دنبال كار پرزحمت نيست. فكر نميكنيد تحقق اهدافي مانند سند چشمانداز 20 ساله با مشكلات ريشهاي موجود بيشتر شبيه روياپردازي باشد؟ بالاخره بايد از يك جا شروع كرد. مطمئن باشيد اگر فشارهاي AFC روي باشگاهها نبود، ما همين استانداردهاي فعلي را هم در ليگمان نداشتيم اما اگر به دنبال توسعه پايدار فوتبال هستيم، اين راهي است كه كشورهاي آسيايي سالها قبل شروع كردهاند و امروز نتيجه آن را با صعود راحت و بدون دردسر به جامجهاني ميبينند. در مورد حق پخش تلويزيوني اتفاقات جديدي در راه است؟ به نظر ميرسد با محدوديتهاي دولتي موجود نميتوان روي دريافت هزينه واقعي اين مسابقات از صدا و سيما حساب كرد. هشت ماه است مشغول كار كردن روي يك طرح جديد هستيم و ميخواهيم آن را به صدا و سيما ارائه بدهيم تا بتوانيم حق پخش واقعي را جذب كنيم. پخش مسابقات ليگ ما در خارج از كشور مشتري دارد و ميتوانيم آن را چهار برابر رقمي كه از صدا و سيما دريافت كردهايم واگذار كنيم. ما براي ليگ دهم مبلغي نزديك به 12 ميليارد تومان دريافت كرديم و حالا پيشبينيمان اين است كه با واگذاري مسابقات به شبكههاي خارجي اين رقم حداقل به 50 ميليارد تومان برسد. اين رقم ميتواند بخشي از مشكلات فوتبال را حل كند. در نظر داريم علاوه بر حق پخش اين مسابقات، ليگ دسته اول را هم واگذار كنيم و از اين طريق درصدي هم در اختيار تيمهاي ليگ دسته اول قرار بگيرد تا بتوانيم كيفيت اين مسابقات راهم افزايش دهيم. قبول داريد كه فدراسيون دادكان در بخش درآمدزايي بسيار موفقتر از شما عمل كرد؟ نه اينطور نيست. آنها يك قرارداد به مبلغ يك ميليارد و 250 ميليون تومان با شركت ايرانول داشتند و قراردادشان با شركت نايك هم در ميانه راه نيمهكاره ماند. درآمدزايي فدراسيون ما چندين برابرگذشته بوده و طي اين مدت توانستيم كارهاي زيربنايي مانند ساخت آكادمي فوتبال، خوابگاه بانوان، مركز پزشكي، پيست تارتان و احداث دو هتل را انجام بدهيم. ما در حال حاضر براي تيمهاي ملي هيچگونه مشكل مالي نداريم اما براي توسعه فوتبال به كمكهايي فراتر از درآمدهاي فدراسيون نياز داريم. در همين آكادمي فوتبال 8 - 7 ميليارد تومان هزينه كرديم تا آن را از يك خرابه به محلي آبرومند تبديل كنيم. باور نميكنيد ولي در كمپ تيمهاي ملي ساختماني بود كه محل زندگي موشها بود اما امروز آن را به گونهاي بازسازي كردهايم كه مورد استفاده اهالي فوتبال قرار ميگيرد و همه خانواده فوتبال از آن بهرهمند ميشوند. شما يك قرارداد صوري هم با باشگاه سايپا منعقد كرديد ولي اين قرارداد هيچ پولي را عايد فدراسيون نكرد؟ بله، قبول دارم. متاسفانه اين ايراد به ما وارد است اما به نظر من مسئولان وقت سايپا از آن قرارداد بيشتر بهرهبرداري سياسي كردند تا كمك به فوتبال. شما در حالي بحث بالا بردن كيفيت فوتبال ايران را مطرح ميكنيد كه همه ساله شاهد ورود بازيكنان بيكيفيت خارجي به ليگ برتر هستيم. چه فكري براي حل اين مشكل كردهايد؟ اين مشكل را بايد سازمان ليگ حل كند. من از آنها خواستهام مسابقات ليگ را آناليز كنند و طرحي را به فدراسيون ارائه بدهند كه بتوانيم از طريق آن كيفيت بازيها را بالا ببريم؛ چرا كه خروجي ليگ، تيمملي را ميسازد. ما امروز بايد دنبال اين باشيم كه بازيكنانمان از نظر ميزان دوندگي به استاندارد روز دنيا برسند اما متاسفانه اين كيفيت را در ليگ نميبينيم. يك بخش از اين مشكلات هم به نتيجهگرايي مديران باشگاهها برميگردد كه به جاي سازندگي و كيفيسازي، به دنبال نتيجه گرفتن و حفظ صندليشان هستند. آقاي دادكان پيشنهاد كرده براي حل مشكلات فوتبال، بازيكنان و مربيان شاغل در ليگ، يك سال رايگان براي تيمهايشان بازي كنند. شما فكرميكنيد اين اقدام براي فوتبال چارهساز است؟ از نظر من دليلي براي انجام اين كار وجود ندارد و تصور نميكنم اين راهحل منطقي باشد. مشكل ما پول دادن به بازيكنان و مربيان نيست، بلكه بايد نظارت و ارزيابي كيفي بيشتري داشته باشيم تا بتوانيم كيفيت همين مجموعه فعلي را بالا ببريم. چه عواملي ميتوانند در افزايش كيفيت ليگ تاثيرگذار باشند؟ شما بسكتبال را ببينيد. آنها با استخدام بازيكنان خوب خارجي توانستند سطح كيفي ليگ و بازيكنان ايراني را افزايش بدهند. يكي از راهكارها همين است و در كنار آن بايد از دانش فني مربيان كارآمد هم استفاده كرد. فوتبال ما به تجهيز سختافزاري هم نياز دارد، امكانات امروز فوتبال ما متعلق به 30 سال گذشته است. ما قانون استفاده از بازيكنان جوانان و نوجوانان را هم در ليگ برتر از فصلآينده اجباري خواهيم كرد تا بازيكنان تيمهاي پايه هم از تجربه حضور در بازيهاي سخت ليگ برخوردار شوند و از اين طريق بتوانيم در تيمهاي نوجوانان و جوانان بازيكنان با كيفيتتري را در اختيار بگيريم. اين روزها بحث پرداخت پاداش برانكو ايوانكوويچ هم جدي شده و فدراسيون تا 16 اسفند فرصت دارد 450 هزار دلار بدهياش را به او پرداخت كند. اين موضوع هم به لجبازي آقاي دادكان بر ميگردد. ايشان زماني كه ميخواستند بروند، عنوان كردند كه عملكردشان رضايتبخش بوده و بايد اين ميزان پاداش به ايشان تعلق بگيرد. در واقع مقصر اصلي در خصوص اين پاداش تحميلي، آقاي دادكان هستند كه فقط بهخاطر لجبازي با رئيس وقت سازمان خواستهاند حرف خودشان را به كرسي بنشانند. وقتي به كارنامه شما نگاه ميكنيم، بهجز قهرماني تيم نوجوانان در ازبكستان، در ساير ردههاي سني تيمهاي ملي فقط شكست و ناكامي براي فوتبال ما رقم خورده است. خودتان را تا چه اندازه در اين شكستها سهيم ميدانيد؟ من مقصر ناكامي فوتبال نيستم چون بهطور تمام وقت در خدمت فدراسيون بودهام و كار تداركات، اعزام و پشتيباني از تيمهاي ملي را انجام دادهام اما بههرحال نتيجه لازم براي تيمهاي ملي به دست نيامده و اين نشان ميدهد يك جاي كار ما ايراد داشته است. در اين موضوع ترديدي نيست و بحثي وجود ندارد. با توجه به شرايط كاريتان در فدراسيون فوتبال در اين چند سال، آيا باز هم براي رياست اين فدراسيون نامزد خواهيد شد؟ يك سال تا پايان دوره چهار ساله من باقي مانده و هنوز تصميمي در اين زمينه نگرفتهام. در سه سال گذشته برنامهريزيهاي بلند مدتي را براي فدراسيون انجام دادم كه فكر ميكنم نتايج آن در سالهاي آينده مشخص خواهد شد. شايد خيليها من را مقصر ناكامي فوتبال بدانند اما مطمئن باشيد در تمام اين ناكاميها فقط يك فرد مقصر نيست و مشكلات فوتبال فراتر از مجموعه فدراسيون است. به هرحال اميدوارم دريك سالي كه اين مسئوليت را برعهده دارم بتوانم موج تازهاي را در فوتبال كشور هدايت كنم.