شايد خودم مربي قطر در جامجهاني 2022 باشم
بورا ميلوتينوويچ/ يك قرارداد طولانيمدت با قطريها بستهام
بورا ميلوتينوويچ صربستاني و مشهور بينياز از معرفي و از سرشناسترين و ديرپاترين مربيان جهان فوتبال است. او تنها كسي است كه 5 كشور مختلف را در ادوار نهايي جامهاي جهاني هدايت كرده است. آخرين پست مربيگري او، هدايت تيم ملي عراق بود كه به جام كنفدراسيونهاي 2009 در خاك آفريقاي جنوبي هم بسط يافت. اگر اين جهانگرد اسلاو كه مردي بسيار خوشرو و اهل صحبت و معاشرت و صميمي است و سفرها و اقامتهايي در ايران هم داشته است، مدتي است پست مربيگري تيمي را قبول نميكند، به سبب اشتغالات جدي او در قطر است كه خود وي در مصاحبه پيش رو توضيحاتي را در اين خصوص ارائه ميدهد. او در عين حال سايت اينترنتي خود را كه براي اطلاعرساني و درج ايدههاي خود درخصوص مسائل روز فوتبال جهان است و يك دفتر مركزي در خاك چين دارد، حفظ كرده و به رسم هميشگياش به اين سو و آن سوي جهان ميرود و براي مردم جهان از عالمگيرترين ورزش دنيا ميگويد. ببينيم ميلوتينوويچ كه براي بسياري از اهالي و مقامهاي فوتبال با همان نام كوچك مخفف بورا شناخته و صدا زده ميشود و تا اطلاع ثانوي در قطر مستقر است، در جديدترين نظريهپردازيهايش درباره فوتبال جهان چه ميگويد. شما چندي پيش جزو گروه نامداري بوديد كه به نفع قطر تبليغ ميكردند تا صاحب امتياز ميزباني جامجهاني 2022 شود و اين اتفاقي بود كه افتاد. واقعا به صلاحيت قطر براي اين مهم معتقد هستيد؟ فكر ميكنم حقانيت آن را دارند و براي مقامهاي ورزشي و مردم اين كشور بسيار شادمانم، زيرا به هدفشان رسيدند. فكر ميكنم نه فقط قطر بلكه كل خاورميانه ميتواند از طريق برگزاري شايسته اين رقابتها پيشرفتي را كه در اين منطقه حاصل آمده است، به نمايش بگذارد. مطمئنم كه يك جام جهاني بسيار موفق و استثنايي را برگزار خواهند كرد و فقط مشكل از من است كه سنم بالا رفته (او 67 ساله شده) و مطمئن نيستم كه 11 سال بعد هم زنده هستم تا آن تجربه را از نزديك و به چشم ببينم يا خير. شما از جام ملتهاي آسيا 2011 هم كه در ژانويه اين سال در دوحه قطر برگزار شد، از نزديك ديدن كرديد. برداشتتان چه بود؟ تجربه موفقي بود. بازيها بخوبي سازماندهي شده بود و استاديومها عالي بودند. من پيشتر هم 3دوره اين مسابقات را از نزديك ديده بودم كه يك بار در هيات مربي تيم ملي چين بود (2004 كه چينيها نايب قهرمان شدند) و 2 بار ديگر مثل مرتبه اخير فقط در هيات يك تماشاگر عادي بود. بنابراين در قياس اين ادوار با هم ميتوانم متذكر شوم كه اين دوره چيز ديگري بود و بسياري از بازيها پرشور و صاحب سطحي نسبتا بالا بود و بازيكنان مجربي هم در اين دوره به چشم خوردند. حالا كه قطر 11 سال وقت دارد خودش را براي مسابقه اصلي (جام جهاني 2022) مهيا كند، فكر ميكنيد چه كاري بايد انجام بدهند تا به سطحي متعالي به عنوان يك ميزبان برسند؟ در مدتي كه با قطريها نشست و برخاست داشتهام، متوجه شدهام كه آنها به لحاظ ساماندهي و ويژگيهاي لازم براي ميزباني در سطح بالايي قرار دارند و ملزومات اين كار را دارند و توصيه چنداني را هم نميطلبند و وقت زيادي هم كه تا زمان برگزاري اين رقابتها مانده است كمك ميكند تا اگر به چيز اضافهاي نياز داشته باشند آن را تامين كنند. با اين حال توصيه من به آنها بالا بردن سطح ديدشان و استفاده تمام و كمال از تجربه ميزبانان قبلي جام است. به خود قطريها هم گفتهام با كارشناساني كه در اين زمينه وجود دارند و بخصوص آلمانيها، فرانسويها و همچنين كره و ژاپن كه يك ميزباني مشترك موفق در سال 2002 داشتند و مثل خود قطر آسيايي هستند، همكاري نزديكي داشته باشند و از اصل تعامل و همفكري غافل نمانند كه از چنين چيزي ضرر نخواهند ديد. شما چه حسن خاصي را در قطر ميبينيد كه مي گوييد متفاوت و ارجح بر ساير كانديداها بوده است؟ چيزي كه يك حسن بزرگ است و احتمالا در آراي صادره هم تاثيرگذار بوده، كوچكي قطر و به تبع آن فاصله بسيار كم استاديومهاي دوحه با يكديگر است كه سبب ميشود شما براي رفتن از اين استاديوم به ورزشگاهي ديگر فقط 20 و گاهي 15 دقيقه وقت سپري كنيد. با اين حساب در ايامي كه در جام جهاني 2022 در هر روز 4 يا 5 مسابقه خواهيم داشت در صورت همزمان نبودن آنها و چنانچه خودتان حال و حوصله داشته باشيد، ميتوانيد هر 4، 5 مسابقه را از نزديك ببينيد. كافي است يك ماشين زيرپايتان باشد و از اين استاديوم به آن استاديوم و به واقع از يك گوشه دوحه به گوشه ديگر آن برويد. از آنجا كه تعداد جمعيت قطر هم زياد نيست حتي اگر يك ميليون توريست در آن زمان به اين كشور بريزند بعيد ميدانم كه ترافيك در خيابانها به حدي برسد كه نتوانيد به موقع به استاديومها برسيد. در ادوار قبلي جام جهاني گاه فاصله يك مسابقه با ديداري ديگر و به واقع يك استاديوم با ورزشگاهي ديگر به اندازه فاصله يك شهر تا شهري ديگر و گاهي بيش از 300 كيلومتر بوده و به اين خاطر هرگز امكان نداشته كه شما مثلا هر 4 بازي يك روز را از نزديك ببينيد، زيرا با هواپيما هم رسيدن به موقع به تمامي آن 4 شهر غيرممكن بوده و مجبور بودهايد كه دست به انتخاب بزنيد. دوحه آن قدر كوچك و استاديومهاي آن به قدري نزديك هستند كه در نيم ساعت كل شهر را ميرويد و ميآييد. شما را در درجه اول متخصص فوتبال آمريكاي شمالي و مركزي (كونكاكاف) ميدانند. چه تغييراتي را در جغرافياي فوتبالي اين منطقه قائل و متصور هستيد؟ اگر بخواهم تكبه تك به كشورهاي شاخص اين منطقه اشاره كنم، بايد بگويم كه مكزيك به رغم حضور قابل قبولش در جامجهاني نوزدهم نياز به يك بازنگري در اصول و ابزار كارش دارد و بايد مشكلات بازدارندهاش را بيابد و آنها را رفع كند. حسن اصلي اين كشور، شور و عشق وصفناپذير مردم آن به اين ورزش است و خوزه مانوئل دلاتوره هم كه مربي تيم ملي مكزيك شده، مردي بالنسبه جوان و پرانگيزه است و بازيكنان جوان مستعدي هم مثل خاويير هرناندز منچستر يونايتدي را دارند. به عنوان كسي كه قبلا مربي مكزيك بوده است بايد متذكر شوم كه نياز اصلي آنها تنظيم يك برنامه طولانيمدت تشكيلاتي و ساماندهي عمومي كارهاست. كاستاريكا با ريكاردو لاوولپه، آرژانتيني يك مربي مجرب دارد ولي مردم و اهالي فوتبال اين كشور بيش از اندازه بيصبرند و ميترسم به اين مربي وقت كافي براي اجراي برنامههايش ندهند. هندوراس هم تيمي است كه هر كار مهم و نتيجهاي از آن برميآيد. با اين اوصاف دوره جديد جام ملتهاي آمريكاي شمالي (گولدكاپ كه از اواسط خرداد در آمريكا شروع ميشود) جام جالبي از آب درخواهد آمد. در مجموع فكر ميكنم مشكل و نياز فوتبال كونكاكاف نه پرسنل و استعداد آدمهايش، بلكه كار تشكيلاتي در آنجا است كه در اكثر كشورهايشان لنگ ميزند. بلافاصله بعد از گلدكاپ، كوپا آمريكا (جام ملتهاي آمريكاي جنوبي) را در خاك آرژانتين خواهم داشت، دراين باره بگوييد. اميدوارم در آن موقع در آرژانتين حاضر و رقابتها را از نزديك نظارهگر باشم.كوپا هميشه نسخهاي كوچك و حتي بزرگ و برابر از جام جهاني بوده زيرا امثال برزيل، آرژانتين، اروگوئه، شيلي و پاراگوئه در آن حاضرند. حسن و ويژگي اضافي اين دوره جام اين است كه خواهناخواه مقدمهاي بر دوره بعدي (2014) جام جهاني هم به شمار ميآيد كه در يك كشور ديگر آمريكاي جنوبي (برزيل) برگزار خواهد شد. با اين اوصاف اهالي و مقامهاي اين منطقه ميتوانند با بررسي شرايط و دستاوردهاي آرژانتين در كوپا 2011 دريابند كه مسوولان ورزش برزيل براي يك نسخه عريض و طويل شده از آن براي جام جهاني 2014 به چه چيزهايي نياز دارند و چه بايد بكنند تا مجري جامي بزرگتر و دشوارتر به فاصله 3 سال بعد باشند و چگونه به سمت آن دورخيز كنند. در سالي كه گذشت، خوزه مورينيو با راي فيفا مربي سال شد. آيا با اين گزينش موافق بوديد؟ صد درصد. چه كسي ميتوانست با او برابري كند؟ او با اينترميلان ايتاليا جامهاي متعدد و مهمي برد و بسيار مسلط و هوشيارانه كار كرد. او يك مربي فوقالعاده و كاملا متفاوت است. نظرتان درباره ليونل مسي چيست؟ اين آرژانتيني تمامي محسنات لازم را دارد و به لحاظ فني غيرقابل توصيف است و زندگي خصوصي كمنقصي هم دارد. او توانسته است بارسلونا را به سطوحي ناشناخته برساند و بهرغم تمامي احترامي كه براي ساير بازيكنان اين تيم اسپانيايي قايل هستم، بايد متذكر شوم كه اگر مسي نباشد، بارسا نيمي از توانش را از دست ميدهد. شما كي دوباره مربي يك تيم خواهيد شد. خيليها از ركود اخير شما در اين زمينه خسته شدهاند. حقيقتش را بخواهيد يك قرارداد طولانيمدت با قطريها بستهام كه براي جاافتادن و ريشه گرفتن بيشتر فوتبال در نزد آنان و كشورشان است. درست است كه مربي تيم مليشان نيستم، اما در گرداندن آكادمي فوتبال ملي قطر سهيم و از تصميمگيرندهها در اين زمينه هستم و تا وضع چنين است شايد نتوانم پستي از آن دست را بگيرم كه شما از آن پرس و جو كرديد. دنيا را چه ديديد؟ شايد من زنده ماندم و ساير مربيان مردند(!) و مربيگري تيم ملي قطر را در جام جهاني 2022 هم به خود من سپردند.