همدردی با توده مردم؛ سیره امام صادق(ع)

در یکی از سال‏های زمان امام صادق(ع)، در مدينه قطحى پيش آمد و اوضاع خيلى سخت شد. امام صادق(ع) از پيشكارشان پرسيدند كه آيا ما ذخيره‏ اى در خانه داريم يا نه؟ گفت: بلى ما به اندازه يك سال ذخيره داريم. پيشكار شايد پيش خودش خيال كرد كه آقا مى‏خواهد دستور بدهد چون سال سختى است برو مقدارى ديگر هم ذخيره كن. برخلاف انتظار او آقا دستور دادند هرچه گندم داريم همه را ببر بازار بفروش.

کد خبر : 162791

سید جواد میرخلیلی:یکی از توصیه‏ های اکید دین مبین اسلام و مذهب تشیع، همنوایی و همدردی با مردم و فقرا است که متأسفانه در زمانه ما به دلیل ناآگاهی برخی نسبت به آموزه‏های دینی و مذهبی و سیره ائمه معصومین علیهم السلام، به ورطه فراموشی سپرده شده و سنت حسنه توجه و همدردی با همنوع کم‏رنگ شده؛ هر چند هنوز هم هستند کسانی که اهتمام به امور مسلمین و توجه به مردم عادی و معمولی جامعه را فراموش نکرده‏اند. اما در این میان، آنچه بیشتر می‏ بایست مورد توجه قرار گیرد بالاخص در مقطعی که فقر و تورم بر مردم فشار می‏آورد، و عده‏ ای غافل از حساب و کتاب آخرت، چنان غرق در دنیا شده و به مال‏ اندوزی حرام و دست‏اندازی‏های نامشروع به بیت المال مسلمین مشغول هستند، توجه به همنوعان به خصوص آن‏هایی که از اقشار کم‏درآمد جامعه هستند، است. به مناسبت شهادت مبیّن المشکلات والحقایق و موضع المسالک والطرایق، امام جعفر صادق(ع)، داستانی را از همدری امام صادق(ع) به نقل از استاد شهید مرتضی مطهری نقل می‏کنیم که درس‏های بسیاری در آن نهفته است؛ باشد که همه ما با تمسک به سیره و گفتار مؤسس مذهب تشیع، حقیقتاً پیروان واقعی آن حضرت و جزو شیعیان راستین و حقیقی او باشیم. نقل شده که در یکی از سال‏های زمان امام صادق(ع)، در مدينه قطحى پيش آمد و اوضاع خيلى سخت شد؛ و مى‏دانيد در وقتى كه چنين اوضاعى پيش مى‏آيد، مردم دستپاچه مى‏شوند و شروع مى‏كنند به آذوقه خريدن و ذخيره كردن و احتياطاً دو برابر احتياج ذخيره مى‏كنند. امام صادق(ع) از پيشكارشان پرسيدند كه آيا ما ذخيره‏ اى در خانه داريم يا نه؟ گفت: بلى ما به اندازه يك سال ذخيره داريم. پيشكار شايد پيش خودش خيال كرد كه آقا مى‏خواهد دستور بدهد چون سال سختى است برو مقدارى ديگر هم ذخيره كن. برخلاف انتظار او آقا دستور دادند هرچه گندم داريم همه را ببر بازار بفروش. گفت: مگر شما خبر نداريد كه اگر بفروشيم دومرتبه نمى‏توانيم بخريم؟ فرمود: توده مردم چه مى‏كنند؟ عرض كرد: روزانه نان خودشان را از بازار مى‏خرند و در بازار، جو و گندم را مخلوط مى‏كنند و از آن و يا از جو به تنهايى نان درست مى‏كنند. حضرت فرمود: گندمها را مى‏فروشى و از فردا براى ما از بازار نان مى‏خرى؛ براى اينكه در شرايطى هستيم كه مردم ديگر ندارند و ما نمى‏توانيم كارى كنيم كه مردم ديگر مثل ما نان گندم بخورند، زيرا شرايطش فراهم نيست، ولى براى ما مقدور است كه خودمان را در سطح آنها وارد كنيم و لااقل با آنها همدرد باشيم تا همسايه ما بگويد اگر من نان جو مى‏خورم امام جعفر صادق عليه السلام هم كه امكان مادى‏ اش‏ اجازه مى‏دهد نان گندم بخورد نان جو مى‏خورد. حال چرا ما چنين زندگى‏ اى را انتخاب مى‏كنيم؟ به خاطر همدردى.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: