ابر یا آفتاب، مساله این است!

فارغ از اینکه معززی نیا به عنوان یک منتقد می‌تواند هر نقدی که دارد به حاتمی کیا داشته باشد اما نسبت دادن بی‌صداقتی به کارگردانی که تمام عمر هنری‌اش، نمایش صداقت و خلوص‌اش بوده جای سوال دارد. حاتمی کیا حرف‌اش در مورد هنرمندان کوچ کرده از سرزمین آفتاب، همواره همین بوده که در آن نامه هم نگاشته شده است. معززی نیا می‌تواند به‌‌ همان مصاحبه‌ای رجوع کند که سال پیش حاتمی کیا با ۲۴ تحت سردبیری خودش انجام داد.

کد خبر : 166706
چندی پیش، ابراهیم حاتمی کیا در یادداشتی برای میرکریمی در باب فیلم جدیدش سطری از دلتنگی‌هایش را بر کاغذ نگاشته که موجی از انتقاد را به همراه داشته است. حاتمی کیا در این یادداشت به رفتن فرهادی از کشور و سکونتش در آلمان با بیانی پر از استعاره خرده گرفته است. این خرده گیری اما همچنان از جنس هنر است و پر از ظرافت. به گزارش سرویس فرهنگی « فردا » ، در میان منتقدان این دلتنگی مکتوب شده حاتمی کیا، حسین معززی نیا بیش از همه صریح و بی‌پرده حاتمی کیا را محکوم کرده و نوشته حاتمی کیا را «تاسف آور‌ترین متنی» دانسته که در تمام زندگی‌اش خوانده است. معززی نیا در انتهای یادداشت‌اش به حاتمی کیا یادآوری کرده که یادش باشد که «روزگاری صراحتش با صداقت همراه بود». فارغ از اینکه معززی نیا به عنوان یک منتقد می‌تواند هر نقدی که دارد به حاتمی کیا داشته باشد اما نسبت دادن بی‌صداقتی به کارگردانی که تمام عمر هنری‌اش، نمایش صداقت و خلوص‌اش بوده جای سوال دارد. حاتمی کیا حرف‌اش در مورد هنرمندان کوچ کرده از سرزمین آفتاب، همواره همین بوده که در آن نامه هم نگاشته شده است. معززی نیا می‌تواند رجوع کند به‌‌ همان مصاحبه‌ای که سال پیش حاتمی کیا با ۲۴ تحت سردبیری خودش انجام داد. حرف حاتمی کیا نه تازه بوده و نه فرصت طلبانه. که اگر حاتمی کیا اهل فرصت طلبی بود و قرار بود صداقت‌اش را معامله به دینار کند، بازار بهتر و پر رونق‌تر برایش کم نبود و نیست. جنس حرف حاتمی کیا در نوشته کوتاهش برای میرکریمی و گلایه‌اش از فرهادی از جنس گلایه‌های حاج کاظم از دوستانش است. حاتمی کیا هیچ‌گاه عافیت طلب نبوده و بخل و حسدی هم نسبت به رفتگان از این دیار به دل ندارد که اگر چنین بود می‌بایست چند سال پیش به پشتک و وارو زدن‌های قبادی در آن سوی آب‌ها می‌تاخت. مغز و هسته این گلایه از جنس دلخوری‌های دوستانه است و ترس از به بیراهه رفتن این دوست و هنرش، آن هم در دامان اجنبی. آقای معززی نیا! خودتان به خوبی می‌دانید که این نوشته حاتمی کیا از جغرافیای کلامی و فکری او بیرون نرفته است و به بی‌صداقتی آلوده نشده است، پس چرا صداقت را زمین نهاده‌اید و او را بی‌صداقت می‌خوانید؟ پاسخ به این سوال در واقع تلقی از اسلوب و چارچوب نقادی را عیان می‌کند...
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: