"یوم الحساب دولت"
حجت الاسلام مسلم احمدلو: صحبتهای پرحاشیه سه شنبه شب رئیس جمهور محترم، به زعم بسیاری از صاحبنظران، آمیخته بود از حرفهای صحیح و ناصحیح؛ مواضع بر حق، و ادعاهای ناحق؛ حرفهای نیشدار و کنایههای بودارِ سیاسی (در خصوص تلاش برای استمرار حضور در قدرت)، با چاشنی شوخیهای نابهنگام که هیچگاه در شأن این جایگاه نبوده ولی متاسفانه، باب شده؛ گاهی هم(به خصوص تحت عنوان بیداری جوامع بشری) تداعی کنندهی تفکرات جریان خاص، دربارهی پایان دورهی اسلام گرایی! که نوعی التقاط فکری در آن نمایان بود.
تکرار بحث سکوت، بخاطر مصالح نظام، و استفاده از مظلوم نمایی ایجاد شده در سایهی آن؛ و در عین حال، تاختن به همهی ارکان نظام و فرافکنی حداکثری و مسئولیت ناپذیری در قبال مشکلات فعلی کشور. توجیه قانونی جالب برای عدم تمکین در مقابل قانون؛ تفاخر بر در اختیار داشتن انحصاری رأی مستقیم ملت، قراردادن منتقدین دلسوز در جایگاه تخریب کنندگان و فحش دهندگان به دولت و استفادهی ابزاری از این مسئله و مظلوم نمایی مکرر؛ از دیگر محورهایی بودند که در این یکی دو روز مورد اشکال و اعتراض قرار گرفتند.
مجال برای پرداختن تفصیلی به این موارد نیست لکن از این باب که در نظام علوی، آحاد امت میتوانند با کارگزاران ارشد نظام خود، بیهیچ محدودیت و لکنتی، خیرخواهانه سخن بگوید و درد دل کنند، در این وجیزه، کوچکترین سرباز نظام ولایی، به ذکر چند توصیهی اکتفا مینماید و اگر لازم شد، در جای خود، حرف برای گفتن بسیار است.
- چه بخواهیم و چه نخواهیم! باور کنیم و یا نکنیم، چند ماهی بیشتر به پایان کار دولت پرتلاش نمانده و یوم الحساب دولت، نزدیک است و دولتمردان باید آمادهی پاسخ گویی به ملتی باشند که دو دوره، سکان اجرایی کشور را به آنها به امانت سپردهاند؛ الان با سالهای اول فرق میکند و فرافکنی، مسموع نیست. به تعبیر رهبر فرزانهی انقلاب، در هفتهی دولت امسال، که البته خطاب به همهی قوا بود" تقصیرها را گردن هم نیاندازیم. این که ما بگوییم میخواهیم فلان کار را بکنیم، نمیگذارند! یا فلان کار را کردیم، جلویش را گرفتند! یا فلان تصمیم را گرفتیم، اقدام نکردند!... این را کسی قبول نمیکند! بلاخره حوزههای مسئولیت، مشخص است؛ یکی باید قانون بگذارد، یکی باید اجرا کند، یکی باید سیاستها را تنظیم کند، یکی عملیاتی کند". اکنون زمان پاسخگویی است و موقع آن فرا رسیده که در برابر کارشناسان و خبرگان دلسوز نظام و مردم بنشینید و به نقدهای عمیقی که به ویژه در حوزههای اقتصادی و فرهنگی وجود دارد جواب بدهید. نه اینکه در کنار یک مجری دست و پا بسته، (به قول آن نمایندهی محترم مجلس) او به شما پاس بدهد و شما آبشار بزنید! این مشکلی را حل نمیکند.
- هیچ کس نباید بر رأی ملی، اتکاء و بر انتخاب مستقیم توسط مردم، تفاخر کند. چرا که اگر رضایت و تنفیذ ولی فقیه از آن، سلب شود قانونا و شرعا مشروعیت خود را از دست خواهد داد و دیگر پشیزی نخواهد ارزید. نظام و مردم نمونهی این گونه امتحانات را اوایل انقلاب، پس داده و از آن سربلند بیرون آمدهاند. مردم واقعا هیچ وقت و با هیچ کس عقد اخوت نبسته و چک سفید امضا به کسی ندادهاند!
- مسئولان فقط باید برای خدا کار کنند. به قول حضرت آقا هر کس برای غیر خدا و برای کسب رضایت مردم کار کند نهایتا عزت را از کف خواهد داد و تودهنی خواهد خورد.
- یکی از حرفهای بسیار خوب شما این بود که گفتید: "به هیچ وجه زیر بار حرف زیاده خواهان نخواهم رفت و تسلیم آنها نخواهم شد". در تشخیص زیاده خواه اشتباه نکنید. دوست و دشمن را از هم جدا کنید. فحش و تخریب را از انتقاد دلسوزانه تفکیک نمایید. ناسزا را از گوش دیگر خود بیرون، ولی نصیحت و نقد دوستان را آویزهی گوش خود کنید و با جان و دل پذیرا باشید. زیبندهی یک دولت مکتبی و مهدوی نیست که بسیاری از مراجع (که بیشک، نواب عام امام عصر(عج) هستند) از آن در برخی از مواردِ با اهمیت، این همه گله و ناله داشته باشند. همهی منتقدان را با کسانی که به قول خودتان، به شما فحش میدهند یک کاسه نکنید. باور کنید خیلی از منتقدین، هم دلسوز نظامند و هم کمتر از شما انقلابی نیستند؛ سوابقشان در پیش از انقلاب و در دوران دفاع مقدس هم با شما قابل مقایسه نیست و الان هم پای نظام و ولایت در عمل ایستادهاند. لااقل حرف منتقدینی را که به پای این نظام، خون دادهاند بشنوید و نگذارید شما را از این پناهگاه جدا کنند.
- هیچ یک از مسئولین نباید هرگز در دام خودشیفتگی بیافتند که عاقبتش انحطاط است و بس. تصور قدسی از خود و برخی اطرافیان و اعتقاد به معنویتها و نورانیتهای کاذب، القائات افراد منحرف است. مواظب باشیم با این حرفها سرمان کلاه نگذارند. این خبرها نیست!
- تمام عقول و خردهای گرهگشا فقط در شما و حلقهی اطراف شما جمع نشده! احتمال بدهید نخبگان و دیگر منتخبان ملت هم تخصصهایی دارند که به درد ادارهی جامعه میخورد. اتفاقا قانون اساسی از همین رو امر خطیر ریل گذاری را بر عهدهی قوه دیگری گذاشته است.
- آقا سال گذشته فرمودند لازم است مقایسه ای بین وعدههایی که دادهاید با عملکرد خود داشته باشید و نتیجه را اعلام کنید. لااقل در این ماه های پایانی، این کار را انجام دهید. از این همه وعدههایی که به مردم داده شد چه مقدار از آن عملی شده؟
- به قول حضرت آقا سال آخر، "سال جمع بندی و شیرازه بندی کتاب خدمات است". شعارهای مداوم، کسالت آور میشود. شعارهای طوفانی دوران اصلاحات یادتان هست؟ آزادی؛ جامعهی مدنی؛ و دموکراسی؛ و توسعهی سیاسی ،این اواخر که توسط رئیس جمهور وقت استفاده میشد جدا ملالآور و گاهی دستمایهی طنز شده بود؛ مواظب باشید به این بلیه گرفتار نشوید.
- گفته بودید بساط ویژه خواری را از کشور جمع میکنید! نگذارید در اذهان مردم اینگونه تلقی شود که بساط ویژه خواری جمع نشده، فقط ویژه خواران تعویض شدهاند! برای دوری از این شائبه، خط قرمزی را که با صراحت، به دور کابینه کشیدید خودتان بردارید تا قاضی در نظام ولایی به راحتی بتواند به اتهامات هر متهمی رسیدگی کند؛ این با شعارهای شما سازگارتر است. بگذارید سند پاکترین دولت تاریخ ایران را دستگاه قضا به نامتان بزند، نه خودتان!
- و در آخر، به قول آن عزیز، عاقبت به خیری در عالم سیاست، فقط منحصر است در تبعیت مطلق از ولی فقیه جامع الشرایط زمان و بس؛ که ان شاءالله خدای رحمان و رحیم نصیب همه ی ما گرداند.