ميرحسين دولت وحدت ملی تشکيل می‌‏دهد؟

اگر چه پيشنهاد دولت وحدت ملي مغفول ماند اما رويکرد جديد جناح‌‏ها و جريانات سياسي براي انتخابات حاکي از تحولاتي در عالم عمل سياسي است.

کد خبر : 71726

ایلنا: استقبال و خواست جريانات و طيف‌‏هاي مختلف و متنوع کشور براي ورود ميرحسين موسوي به عرصه انتخابات سال آينده حاکي از پتانسيل بالاي ميرحسين براي ايجاد وفاق و ياد آور روزهاي خوب "حزب جمهوري" است. سايت کلمه با انتشار گزارشي با عنوان"ميرحسين موسوي "دولت وحدت ملي" را تشکيل مي‌‏دهد؟"آورده است: شايد اين نخستين بار در تاريخ جمهوري اسلامي باشد که درآستانه پايان دور اول رياست جمهوري يک رييس‌‏جمهور، گمانه زني‌‏ها و احتمالات تا اين حد وآن هم اينچنين زودهنگام شروع و اوج گرفته باشد، چرا که معمولا دوره‌‏هاي رياست جمهوري در ايران دو دوره‌‏اي بوده و معمولا نامزدها براي خود شانس چنداني قائل نيستند. اما با توجه به وضع موجود جريانات و جناح‌‏ها اين اميد را دارند و اين ضرورت ناشي از دلسوزي انقلاب را حس مي‌‏کنند که دوره رياست جمهوري جناب آقاي احمدي نژاد مي‌‏تواند و بايد يک دوره‌‏اي باشد. در اين ميان پيشنهاداتي نيز براي "تشکيل دولت وحدت ملي" از سوي عقلا و دلسوزان طرح شد که البته اين پيشنهاد درحد تئوري و نظريه باقي ماند. البته اين پيشنهاد سوالي را در درون خود مستتر داشت: " چه کسي مي‌‏تواند و اين قابليت را دارد که کانديداي دولت وحدت ملي باشد؟" پاسخ به اين سوال از آن رو اهميت دارد که طيف‌‏هاي متنوع و با اختلافات فکري فراواني خود را براي انتخابات آينده آماده مي‌‏کنند. در واقع شايد گزينه‌‏اي که هم مورد قبول طيفي گسترده از جريان اصولگرا باشد و نيز مورد تاييد طيفي گسترده از جريان اصلاح طلب باشد، عامل اصلي مخالفت با طرح دولت وحدت ملي شد. اگر چه پيشنهاد دولت وحدت ملي مغفول ماند اما رويکرد جديد جناح‌‏ها و جريانات سياسي براي انتخابات حاکي از تحولاتي در عالم عمل سياسي است. رايزني هاي انجام شده با ميرحسين موسوي براي شرکت در انتخابات اگر چه به رويه‌‏اي مرسوم براي همه دوره‌‏هاي انتخابات رياست جمهوري از سال 76 تا کنون شده است اما شنيده‌‏ها و اخبار در مورد رايزني شخصيت‌‏هاي مختلف نظام با ميرحسين، همچنين اخبار رسيده از ابراز نگراني ميرحسين موسوي درباره وضع موجود و آينده انقلاب حاکي از جدي بودن تلاش شخصيت‌‏ها و احزاب براي متقاعد کردن ميرحسين براي ورود به عرصه انتخابات است. نگاهي به اخبار منتشر شده در هفته‌‏هاي گذشته حاکي از جدي بودن اين مساله است. انتشار اخباري مبني بر ملاقات شخصيت‌‏هاي دو جناح و استقبال آن‌‏ها از ورود ميرحسين به عرصه انتخابات نيز بر اين گمانه‌‏ها دامن مي‌‏زند. جالب اينجاست که وابستگي فکري کساني که از ميرحسين براي حضور در عرصه دعوت کرده و يا حتي رايزني کرده‌‏اند طيفي از جناح‌‏ها و گروه‌‏ها را در بر مي‌‏گيرد. شخصيت‌‏هايي از حزب موتلفه اسلامي، جامعه روحانيت مبارز، جامعه اسلامي مهندسان، جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي و حزب توسعه و عدالت گرفته تا چهره‌‏هايي ازمجمع روحانيون مبارز، نيروهاي خط امام، حزب کارگزاران سازندگي، جبهه مشارکت ايران اسلامي و سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي و... در دو طيف جريان‌‏ها و جناح‌‏هاي نظام موزاييکي از سلايق مختلف را شکل مي دهند که در هفته هاي گذشته از کانديداتوري ميرحسين موسوي استقبال نموده‌‏اند. اگر چه نظرات شخصي را نمي‌‏توان و نبايد موضع احزاب لحاظ کرد اما همين مساله حاکي از پتانسيل بالاي ميرحسين براي ايجاد وفاق و ياد آور روز هاي خوب حزب جمهوري است. با اينکه به نظر مي‌‏رسد دولت وحدت ملي درحد يک پيشنهاد باقي مانده است اما شايد اين ظرف مظروف خود را يافته باشد. با اين حال اين هنوز يک شايد و احتمال است و هفته‌‏هاي آينده مي‌‏تواند سرنوشت ساز باشد اما نه لزوما براي اعلام حضور يا عدم حضور مستقيم در عرصه انتخابات بلکه براي رسيدن به اين نتيجه که آيا "حضور مستقيم در انتخابات" يا "حضور فعال در عرصه عمومي براي حمايت از کانديدايي که بتواند دغدغه‌‏هاي دوستداران انقلاب را کم کند"، مساله اصلي بررسي‌‏ها و رايزني‌‏ها هفته‌‏هاي آينده است. در نهايت اينکه به نظر مي‌‏رسد "حقيقت"، "ضرورت" ، و "مصلحت" نظام و انقلاب معيار اصلي تصميم گيري براي ورود به عرصه انتخابات است و نه "احتمال پيروزي" در آن.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: