آقای کارگردان در کن از ماکان یاد می‌کند

فستیوال فیلم کن چند روز دیگر در جنوب فرانسه برگزار می‌شود. فیلمسازان بزرگی از اروپا، آسیا و حتی آمریکا برای شرکت در این رویداد به فرانسه ‌می‌روند. «اصغر فرهادی» و «پگاه آهنگرانی» هم به‌عنوان دو تن از چهره‌های سرشناس سینمای ایران برای پخش آثار خود در بخش‌های رقابتی و غیررقابتی کن در این فستیوال حضور دارند. 

این دونفر، به‌خصوص فرهادی نه مانند امثال «جعفر پناهی»، «محمد رسول‌اُف»، «حمید فرخ‌نژاد» و... پل‌های پشت‌سرشان را خراب کرده‌اند و نه از آن طرف نسبتی با انقلاب و هنرمند انقلابی دارند. آن‌ها بدون آنکه شرف خود را روی سینی قرار دهند و با جایزه از این فستیوال و آن جشن تاخت بزنند در اروپا و آمریکا به کار خود می‌پردازند و نیم‌نگاهی هم به این رویداد‌ها دارند. ما می‌توانیم نسبتی با سینما و کاراکتر هنری و شخصی این دو نفر برقرار نکنیم و حتی نسبت به آن مانند هر انسان دغدغه‌مندی انتقاد داشته باشیم، اما در مسیر پویایی و عزت‌نفس موجودیتی به اسم ایران با یکدیگر هم‌قسم شویم. 

کن معتبرترین و شناخته‌شده‌ترین جشنواره سینمایی سال است و حال که فرهادی و آهنگرانی با آثارشان در آن حضور یافته‌اند می‌توانند به دفاع از ایران بپردازند. کافی است این دو در مراسم فرش قرمز، فوتوکال یا حاشیه جشنواره با نمادی از مدرسه شجره طیبه میناب حاضر شوند تا با یک تیر دو نشان ‌زده و ضمن معطوف کردن نگاه‌ها به خویش، صدای مظلومیت فرزندان معصوم ایران باشند. 

اهمیت مدرسه «شجره طیبه» به‌گونه‌ای است که سلبریتی و مردم می‌توانند بر سر آن با هم توافق کنند و به مصالحه‌ای کوتاه‌مدت و موقتی دست یابند، زیرا نشان دادن واکنش به واقعه هولناک میناب به‌مثابه یک راه گریز عمل می‌کند و باعث می‌شود تا شخص مشهور هم موضعش را اعلام کند و هم از اتهام هم‌سویی با حکومت خلاصی یابد.