زيرپوست انتخابات عراق

کد خبر: 107974

انتخابات مجلس عراق با اينكه بيش از يكماه است كه برگزار شده اما هنوز موضوع تحليل هاي متفاوت در كشورهاي منطقه جهان عرب و اروپائي و آمريكائي است . محور اصلي تحليل ها پاسخ دادن به اين سئوال است كه آيا شيعيان عراق كه حدود 70 درصد مردم اين كشور را تشكيل مي دهند در دومين انتخابات مجلس در عراق بعد از صدام همچنان جايگاه خود را حفظ كرده اند يا جريان ديگري درحال ظهور است تا قدرت را از شيعيان تحويل بگيرد خاستگاه اصلي اين سئوال بالاتر بودن تعداد كرسي هاي به دست آمده براي ائتلاف العراقيه به رياست « اياد علاوي » است كه عليرغم شيعه بودن به دليل گرايش هاي سياسي غيرديني و تمايل به آمريكا با همفكران خود و با اهل سنت عراق ائتلاف كرد و از مجموع 325 كرسي مجلس عراق به 91 كرسي دست يافت . تحليل گران غربي و همسرايان منطقه اي آنها به ويژه در كشورهاي عربي اين پديده را ظهور يك جريان تازه وانمود مي كنند كه توانسته در برابر شيعيان سنتي عراق قد علم كند و به رقم قابل ملاحظه اي از كرسي هاي مجلس اين كشور دست يابد و تا يك قدمي احراز پست نخست وزيري و تشكيل دولت بغداد پيش برود. اما واقعيت انتخابات مجلس عراق كه در تاريخ 16 اسفند گذشته برگزار شد چيز ديگري است كه عليرغم تلاش فراوان آمريكا و عربستان و گروه ائتلافي العراقيه براي پنهان نگهداشتن آن زير پوست فعل و انفعالات اين انتخابات نتوانست مكتوم بماند و چاره اي جز اين نداشت كه چهره واقعي خود را آشكار نمايد. علاوه بر پولهاي كلاني كه آمريكا و عربستان براي بالا آوردن « اياد علاوي » و ائتلاف العراقيه در انتخابات مجلس عراق خرج كردند دست بردن در نتيجه آرا اين انتخابات و انجام تقلب در آن كه مورد اعتراض بالاترين مقامات رسمي دولتي عراق يعني رئيس جمهور جلال طالباني و نخست وزير نوري المالكي قرار گرفت بي پايه بودن ادعاي غربي ها مبني بر ظهور پديده جديد قدرت در عراق را به اثبات رساند. اما مهمتر اينست كه حتي اگر همين نتيجه اعلام شده و مورد تاييد آمريكاي اشغالگر را نيز بپذيريم مجموع كرسي هاي شيعيان عراق كه در قالب دو ائتلاف بزرگ دولت قانون (89 كرسي ) و ملي (70 كرسي ) به 159 كرسي بالغ شده و با احتساب كرسي هاي ديگر متعلق به شيعيان كه در ساير ائتلاف ها و يا به صورت متفرقه به دست آمده اند باز هم با نسبت جمعيت شيعيان در اين كشور نزديك است و شيعيان همچنان قدرت اول محسوب مي شوند. علاوه بر اين با توجه به اينكه تشكيل دولت و تعيين نخست وزير با برخوردار بودن 163 كرسي از مجموع 325 كرسي مجلس يعني نصف باضافه يك امكان پذير خواهد بود اكنون دو ائتلاف بزرگ شيعيان عراق با در اختيار داشتن 159 كرسي فقط 4 كرسي كم دارند كه آنرا به راحتي مي توانند از ساير شيعيان و يا كردها تامين نمايند و دولت را تشكيل بدهند. اين واقعيت به روشني نشان مي دهد كه تحليل هاي غربي ها و همسرايان منطقه اي آنها برخلاف ظاهر حق به جانب كاملا هدفدار و القائي است . اين تحليل ها نشانگر وجود فعل و انفعالات شديد آمريكا و عربستان در زير پوست انتخابات عراق براي جلوگيري از تشكيل دولت شيعيان و تحميل نمودن گروه وابسته به خود به رياست اياد علاوي بر مردم عراق و باز گرداندن بعثي ها به قدرت است كسي كه قبلا نيز باخواست آمريكا نخست وزير عراق شد ولي در عمل نشان داد كه توانائي اداره كشور را ندارد و آنرا به بعثي ها تحويل خواهد داد. برخلاف نظر و تلاش هاي آمريكا و عربستان براي به قدرت رساندن اياد علاوي در بغداد اكنون ائتلاف هاي شيعيان عراق 4 نامزد براي احراز پست نخست وزيري در اختيار دارند كه قطعا شانس آنها براي تشكيل دولت اين كشور بيش از علاوي است . اين چهار نفر عبارتند از : نوري المالكي از ائتلاف دولت قانون ابراهيم جعفري از ائتلاف ملي (مجلس اعلي ) محمد جعفر الصدر از ائتلاف دولت قانون وعادل عبدالمهدي از مجلس اعلي از اين چهار نفر هر چند نوري المالكي از زمينه بيشتري برخوردار است ولي محمد جعفر الصدر نيز به دليل حمايت هاي همه جانبه اي كه از وي مي شود شانس قابل توجهي براي احراز پست نخست وزيري دارد. وي فرزند آيت الله شهيد سيد محمدباقر صدر است كه توسط صدام به شهادت رسيد و جناح صدر كه سيد مقتدي صدر در راس آن قرار دارد از وي حمايت مي كند. سيد محمد جعفر الصدر كه اكنون 40 سال دارد در جواني از روحانيون حوزه علميه نجف بود و بعد از سفر به ايران در اواخر دهه 70 به انگليس رفت و در رشته حقوق تحصيل كرد و بعد از سقوط صدام به عراق بازگشت و در انتخابات اخير مجلس عراق به ائتلاف دولت قانون به رياست نوري المالكي پيوست و به مجلس راه يافت . بنابر اين مورد حمايت ائتلاف مالكي نيز قرار دارد. هر چند غربي ها تلاش مي كنند او را متمايل به لائيك ها معرفي كنند اما اين تبليغات واقعيت ندارد و علائق او به حزب الدعوه كه پدر او از بنيانگذاران آن بود و موجب پيوستن او به ائتلاف مالكي در انتخابات اخير شد از نشانه هاي بي پايه بودن اين ادعاست . آنچه مي تواند آمريكا و عربستان را از به قدرت رساندن اياد علاوي و گروه لائيك وي در اين مرحله از تاريخ عراق مايوس نمايد وحدت دو ائتلاف بزرگ شيعيان يعني ائتلاف دولت قانون به رياست نوري المالكي و ائتلاف ملي به رياست سيد عمار حكيم است . اكنون آمريكا و عربستان تلاش زيادي براي جلوگيري از پديد آمدن چنين اتحادي بعمل مي آورند و همچون دوران انتخابات هزينه هاي زيادي صرف رسيدن به اين هدف استعمارگرانه مينمايند. درست به همين دليل است كه شيعيان عراق در يكي از حساس ترين شرايط تاريخ كشور خود قرار دارند و فقط با هوشياري است كه مي توانند از اين مرحله با موفقيت عبور كنند. هدف آمريكا اينست كه با به قدرت رساندن مهره هاي خود راه را براي ادامه اشغالگري به اشكال گوناگون هموار نمايد. عربستان نيز منافع خود را در همين چارچوب است كه مي تواند تامين نمايد. همين واقعيت هاي تلخ به روشني نشان مي دهند كه مردم عراق براي پايان دادن به اشغال كشورشان و رسيدن به استقلال كامل بايد مجال مهره چيني در رده هاي حكومتي را از آمريكا بگيرند و فريب وعده ها و تبليغات فريبنده دولتمردان واشنگتن را نخورند. تاكيد بر وحدت شيعيان و رسيدن به دولت ائتلافي بهيچوجه به معناي ناديده انگاشتن حقوق اهل سنت و اقليت ها در عراق نيست بلكه قدرتمند بودن شيعيان كه اكثريت مردم عراق را تشكيل مي دهند به نفع استقلال كشور و فراهم شدن زمينه براي تامين مصالح همه اقشار و اقوام و پيروان مذاهب و اديان است . به همين دليل به نفع همه است كه براي تشكيل دولتي قدرتمند توسط اكثريت تلاش كنند و از اين طريق به اشغال و سلطه بيگانگان پايان دهند مانع بازگشت بعثي ها به قدرت و حكومت گردند امنيت كشور را تامين كنند و براي پايه ريزي عراق مستقل و آزاد گام هاي اساسي بردارند.

۰

دیدگاه تان را بنویسید