نگرش کوته بينانه اوباما درقبال ايران
پاتريک سييل- ايالات متحده در روزهاي 12 و 13 آوريل ميزبان بيش از 40 مقام ارشد دنيا از جمله نخست وزير چين و رئيس جمهور روسيه در اجلاسي در واشينگتن در مورد امنيت امور هستهاي بود. اين در حالي است که قرار است در ماه مه نيز کنفرانسي در مورد معاهده « ان. پي. تي» در نيويورک برگزار شود. در هر دو اين نشستها، موضوع برنامه هستهاي ايران بدون شک در کانون توجهها قرار ميگيرد. ايران يکي از امضاکنندگان معاهده «ان. پي. تي» است که از سوي غرب به ويژه ايالات متحده به تلاش براي ساخت تسليحات هستهاي متهم شده است؛ ادعايي که تاکنون به اثبات نرسيده است. موضوع فعاليتهاي هستهاي اسرائيل نيز در کانون توجهها در اين دو کنفرانس هستهاي قرار ميگيرد. تفاوت اسرائيل و ايران در اين زمينه اين است که اسرائيل معاهده «ان. پي. تي» را امضا نکرده و غرب هيچ اتهامي به اسرائيل در مورد برنامه هستهاي اش مطرح نکرده اما ايران که معاهده ان. پي. تي را امضا کرده با اتهامات غرب روبروست. اسرائيل که يک زرادخانه هستهاي در اختيار دارد نه تنها از امضا معاهده ان. پي. تي امتناع کرده بلکه اجازه بازرسي از زرادخانه هستهاي خود را نيز به بازرسان نداده است. اسرائيل براي حفظ حق انحصاري هستهاي خود در خاورميانه بارها تهديد کرده که اگر مجامع بين المللي در متقاعد کردن ايران از داشتن تسليحات هستهاي ناکام بماند، به ايران حمله خواهد کرد. کارشناسان و تحليلگران ميگويند «چرا اوباما که به دنبال ايجاد دنياي عاري از تسليحات هستهاي است و گفته است که به دنبال يک خاورميانه باثبات ميباشد، از اسرائيل نميخواهد که فعاليت زرادخانه هستهاي خود را متوقف کند؟ مادامي که اسرائيل تهديدکننده و عنانگسيخته عمل کند، پرسش از برنامه هستهاي ايران مضحک است. مطمئناَ تا زماني که ايران در خاورميانه احساس خطر کند، به توانايي بازدارندگي نيز نياز خواهد داشت. ايالات متحده آمريکا در حال حاضر به دنبال جلب حمايت جامعه جهاني براي اعمال تحريمهاي جديد عليه ايران است و مدعي است که چين و روسيه نيز با اعمال دور جديد تحريمها عليه ايران موافقت خواهند کرد. بنابراين آشکارا ميتوان گفت که واشينگتن گزينه ديپلماتيک را در قبال ايران کنار گذاشته است. اما اين اطمينان وجود ندارد که چين و روسيه با اين تحريمهاي جديد موافقت کنند. برخي از کشورهاي مهم ديگري همچون ترکيه و برزيل نيز همچنان گزينه مذاکره را مفيدترين ابزار در قبال حلوفصل موضوع برنامه هستهاي ايران ميدانند. حال در اين شرايط آيا ميتوان گفت که اعمال فشارهاي بيشتر عليه ايران از سوي دولت اوباما عاقلانه است يا محکوم به شکست؟ مطمئناَ اين اقدام اوباما نتايج معکوسي در پي خواهد داشت. «محمد البرادعي» رئيس پيشين آژانس بينالمللي انرژي اتمي و «هانس بليکس» رئيس سابق بازرسان تسليحاتي آژانس با قاطعيت معتقدند که گزينه «مذاکره» با ايران از اعمال تحريمها يا تهديد به استفاده از اهرم نظامي سازندهتر است. البرادعي اخيرا در گفتگو با روزنامه گاردين گفت: هيچ راه حلي در قبال برنامه هستهاي ايران به جز ادامه « مذاکره» سازنده و مفيد نيست. هانس بليکس نيز که پيشتر در سال 2005 به ايالات متحده در مورد حمله به عراق هشدار داده بود، توصيهاي به دولت اوباما ميکند. بليکس در مقالهاي در روزنامه «هرالد تريبيون» در پنجم آوريل سال جاري نوشت: آيا اين عاقلانه نيست که به ايران پيشنهاد ايجاد روابط ديپلماتيک و تضمينهايي در برابر حملات نظامي به عنوان بخشي از يک توافق هستهاي داده شود؟ اين پيشنهاد به کره شمالي داده شده پس چرا نبايد به ايران اين پيشنهاد مطرح شود؟ بدون شک نگرش اوباما در قبال ايران فقط بر موضوع هستهاي اين کشور محدود شده است. لازم است که اوباما نگرانيهاي امنيتي ايران را در خاورميانه و ايران را به عنوان يک قدرت در خاورميانه به رسميت بشناسد. اين موضوع ارزشمند است که عمروموسي دبير کل اتحاديه عرب اخيرا از کشورهاي عربي خواسته تا ابتکارعملي در راستاي تعامل با ايران در امور امنيتي خاورميانه طراحي کنند و نگذارند ايالات متحده و ديگر قدرتهاي غربي کنترل اين موضوع را به دست بگيرند.
دیدگاه تان را بنویسید