عراق؛ آزمون سرنوشت ساز
رهبران سياسي عراق درباره شكلگيري قريب الوقوع دولت جديد اين كشور وعده ميدهند. اين درحالي است كه رقابتهاي سياسي با پايان انتخابات عراق، نه تنها متوقف نشده كه حتي فشردهتر نيز گرديده است. از ديدگاه خوشبينانه، اين پديدهاي مبارك است كه مردم عراق و گروههاي سياسي بتوانند ساختار سياسي اين كشور را به دلخواه خود و با در نظر گرفتن مصالح سياسي كشور شكل دهند. اما با در نظر گرفتن مولفههاي موثر در مقطع كنوني، جاي محدودي براي خوشبيني باقي ميماند. چرا كه علاوه بر مردم و گروههاي سياسي عراق، اشغالگران و ساير بيگانان هم سعي دارند بخاطر تلاش در جهت تأمين اهداف و برنامههاي خود، بر نتايج انتخابات و در فرايند دولت سازي عراق اثرگذار باشند. آنچه طي ماههاي اخير از طريق شبكههاي تروريستي در گوشه و كنار عراق رخ داده، عمدتا براي قدرت نمائي گروههاي تروريستي بوده كه حيات سياسي اين كشور را تحت الشعاع جنايات خود قرار دهند. فجايعي كه بعثي ها، گروههاي وهابي و تكفيري و شركتهاي به اصطلاح امنيتي آمريكا مرتكب شده اند، تلفات سنگيني را بر ملت عراق تحميل نموده و علاوه بر تلفات انساني، به برخي از زيرساختهاي اين كشور نيز آسيب رسانده است. علاوه بر اين، اشغالگران با تشكيل گروههاي تروريستي موسوم به "شوراهاي بيداري"، يك ساختار به اصطلاح امنيتي به موازات ارتش و پليس عراق به وجود آوردهاند كه عموما در جهت اهداف اشغالگران عمل ميكند و گاه به انجام عمليات تروريستي دقيقا سعي در ايجاد ناامني و بي ثباتي دارد. اشغالگران در واقع با اين عمليات تروريستي مايلند ثابت كنند كه ارتش و پليس عراق هنوز هم قادر به ايجاد و حفظ امنيت در كشور نيستند و بايد اشغال عراق ادامه يابد و ارتشهاي اشغالگر در اين كشور باقي بمانند لكن سئوال اصلي اينست كه اگر وجود اشغالگران به توقف حوادث تروريستي كمكي نميكند و به زيان امنيت و ثبات عراق است، چگونه ميتوان از انفجارهاي بيشتر نتيجه گرفت كه هنوز به وجود آنها احتياج است؟ علاوه براين، تحركات سياسي و اقدامات برخي گروهها و جناحهاي سياسي عراق زمينههاي دخالت سياسي بيگانگان در امور داخلي اين كشور را فراهم كرده و بر پيچيدگي اوضاع نيز تا حدود زيادي افزوده است. از جمله تهديد اياد علاوي نخستوزير اسبق و رئيس "فهرست العراقيه" كه چندي قبل اعلام كرده بود اگر به او امكان تشكيل دولت داده نشود در كشور جنگ داخلي به راه خواهد انداخت و در هفتههاي گذشته خونينترين انفجارها در بغداد و ساير مناطق عراق رخ داد. با اين رويدادها همدستي علاوي با تروريستها به اثبات رسيد و عدم شايستگي او براي تصدي رياست دولت كاملا روشن شد. در دوران پس از اعلام نتايج انتخابات مجلس ملي عراق و حتي همين روزها شاهد فعاليت آشكار و نهان اشغالگران براي تغيير موازنه سياسي در عراق و تاثيرگذاري به سود اين جناح و به زيان ساير جناحها هستيم. همين امر، يك موضوع مهم و حياتي را به اثبات ميرساند و نشان ميدهد كه رفع اشغال و دفع اشغالگر، اولويت نخست عراق امروز محسوب ميشود. به عبارت بهتر، ساختارسازي، دولت سازي و تعيين بافت مجلس ملي در زماني عينا بازگو كننده اراده ملت عراق است كه نقش بيگانگان در آن موثر نباشد و اشغالگري در كار نباشد كه بخواهد به سود و زيان اين و آن و در واقع در جهت مطامع خود، اثرگذاري كند. مشكل بزرگ عراق، اشغال كشور و استمرار آن و اداره كشور تحت بند هفتم منشور ملل متحد است كه اشغالگران هنوز هم حاضر نيستند به اين بازي رسوا خاتمه دهند. نقش مرجعيت شيعه در زمينه پايان دادن به بحران عراق ميتواند موثر واقع شود و در جهت نزديكتر ساختن ديدگاهها و مواضع گروهها و جناحها و ايجاد يك اجماع قدرتمند و موثر، زمينههاي استقلال، يكپارچگي، اقتدار و ثبات سياس? عراق را فراهم سازد. ملت عراق امروز در معرض يك آزمون بزرگ و سرنوشت ساز قرار گرفته و ايفاي نقش مورد انتظار در چارچوب تقابل با اشغالگران، جلوگيري از بازگشت سلطه جهنمي بعثيها و كسب استقلال و تضمين آن از تكاليف تعطيلناپذيري است كه تنها در سايه همبستگي آحاد مردم در اين مسير پرفراز و نشيب قابل تحقق است. تاريخ نشان ميدهد كه شيعه در عراق همواره در اين زمينه نقشآفرين بوده و امروز هم بايد پرچمدار اين حركت تاريخ ساز باشد.
دیدگاه تان را بنویسید