جمهوری اسلامی: افغانستان و مرگ رؤياهاي غرب
غرب بايد با روياهايش در مورد افغانستان خداحافظي كند.
جمهوری اسلامی: "كارل تئودور گوتنبرگ" وزير دفاع آلمان در ديدار خود از افغانستان گفت غرب بايد با روياهايش در مورد افغانستان خداحافظي كند. وزير دفاع آلمان خطاب به نظاميان آلماني مستقر در شمال افغانستان در توصيف نااميدي غرب از تحقق اهدافش در افغانستان گفت: بايد بپذيريم كه برخي از اهداف ما در افغانستان هرگز قابل دستيابي نيستند. اعتراف وزير دفاع آلمان به شكست هدفهاي غرب در افغانستان اگرچه موضوع جديدي نيست ولي صريحترين ابراز نظر يك مقام غربي عضو ناتو در اين باره محسوب ميشود. 9 سال قبل، كشورهاي غربي به سردمداري جناح محافظه كار حاكم بر كاخ سفيد و با بهره برداري از فضاي خاص پس از انفجارهاي 20 شهريور سال 80 برجهاي دوقلوي نيويورك، لشكركشي خود را به افغانستان آغاز كردند. اين لشكركشي درحالي صورت گرفت كه حاكمان وقت كاخ سفيد توانسته بودند با تبليغات جهتدار و منتسب كردن انفجارهاي نيويورك به عوامل القاعده، افكار عمومي آمريكا و اكثر كشورهاي جهان را براي انجام اين لشكركشي مهيا سازند. آمريكاييها با توسل به شيوههاي تبليغي خاص و يك صحنه سازي از قبل برنامه ريزي شده، چنين وانمود كردند كه يك گروه اسلامي وابسته به القاعده كه مركز كنترل آنها در افغانستان است در پشت انفجارهاي سال 1380 نيويورك قرار دارد. همان زمان نيز اكثر ناظران آگاه و بيطرف اين ادعاي آمريكا را رد كرده و صهيونيسم بين الملل را كارگردان انفجارهاي نيويورك دانستند چرا كه اين انفجارها شرايط بسيار مساعدي را براي صهيونيستها فراهم ساخت و فرصت بي سابقهاي براي تحقق اهداف صهيونيسم بين الملل ايجاد كرد. در چنين فضايي، آمريكاييها به همراه متحدانشان در ناتو، افغانستان را از زمين و هوا هدف حملات گسترده قرار دادند. اگرچه هدف نهايي جنگ افروزان حاكم بر كاخ سفيد تسلط بر كل منطقه خاورميانه بود ولي براي شروع، افغانستان نقطه خوبي به شمار ميرفت. برنامه ريزان آمريكايي چنين ارزيابي كرده بودند كه افغانستان به دليل اينكه دولت و ارتش منسجم و مجهزي ندارد و گرفتار جنگ داخلي است در برابر نيروهاي ناتو و تجهيزات پيشرفته شان مدت زيادي تاب تحمل نخواهد داشت و آمريكا ميتواند به سهولت و سرعت بر افغانستان مسلط شده و از آنجا مراحل بعدي اهداف خود را به اجرا در آورد. آمريكا و متحدانش پيش بيني كرده بودند مردم افغانستان كه از سياستهاي جاهلانه و افراطي طالبان به ستوه آمدهاند از نيروهاي غربي به عنوان منجي استقبال خواهند كرد. استراتژيستهاي غربي حتي در ابتداي كار چنين تبليغ ميكردند كه افغانستان را از هر نظر به كشور نمونه تبديل خواهند كرد تا الگويي براي ديگر كشورهاي منطقه باشد و آنها با ميل و خواست خود، به سمت سياستهاي مورد نظر واشنگتن ترغيب شوند. طولي نكشيد كه اين خوش بينيها رنگ باخت و متحدان آمريكا دريافتند كه واشنگتن آنها را در باتلاقي مخوف و عميق گرفتار ساخته است كه رهايي از آن به سادگي ميسر نخواهد بود. اكنون پس از 9 سال جنگ و صرف هزينههاي سنگين مالي و جاني، كشورهاي حاضر در جنگ افغانستان با اين واقعيت تلخ روبرو هستند كه به نقطه اول بازگشتهاند و اين لشكركشي غيرقانوني هيچ نتيجه و حاصلي براي غربيها در بر نداشته است. طبق اعتراف مقامات ناتو، غربيها نه تنها نتوانستهاند طالبان و القاعده را از بين ببرند بلكه آنها قدرتمندتر شده و هم اينك بخش عمدهاي از مناطق افغانستان در سيطره گروههاي شورشي طالبان و القاعده قرار دارد. وضعيت براي آمريكا و متحدانش در افغانستان هر روز وخيمتر ميشود به طوريكه در سال جاري، تلفات نيروهاي ناتو به بالاترين ميزان رسيد و به خونبارترين سال حضور ناتو در افغانستان تبديل شده است و اين روند صعودي همچنان ادامه دارد. باراك اوباما رئيسجمهور آمريكا كه در مبارزات انتخاباتيش بر لزوم خروج فوري نيروهاي آمريكايي از افغانستان تاكيد كرده بود اكنون مجبور شده است به دليل وخامت اوضاع، نه تنها نيرويي از افغانستان خارج نكند بلكه 30 هزار نيروي تازه نفس نيز به افغانستان اعزا م كرده است. اوضاع در افغانستان براي واشنگتن آنچنان نامساعد است كه بسياري از كارشناسان، افغانستان را ويتنام دوم آمريكا ميدانند و برخي مقامات آمريكايي تاكيد كردهاند بحران افغانستان بزرگترين تهديد براي بقاي دولت باراك اوباما ميباشد و چه بسا اين بحران، موجب فروپاشي زودرس دولت كنوني آمريكا گردد. موضوع مصالحه و مذاكره با طالبان با هر توضيحي كه صورت گرفته باشد براي آمريكا و متحدانش يك رسوايي به شمار ميرود چرا كه آمريكا اين گروه را منشأ تروريسم و از عوامل دخيل در زمينه سازي اقدام القاعده در انفجارهاي نيويورك معرفي ميكرد و اعطاي امتياز و مذاكره با اين گروه، يك عقب نشيني خفت بار براي آمريكا و متحدانش تلقي ميشود. دولتهايي كه سربازان خود را در معيت نظاميان آمريكايي به جنگ افغانستان فرستادهاند دچار بحران داخلي شديدي شدهاند. دولتهاي انگليس، آلمان، كانادا، هلند، ايتاليا و ديگر كشورهاي غربي حاضر در افغانستان اكنون به شدت از سوي افكار عمومي مردم خود تحت فشار هستند. مردم اين كشورها خواستار بازگشت هرچه سريعتر نظاميان آنها از افغانستان هستند تا بيش از اين در راه اين جنگ نافرجام و بيهوده قرباني نشوند. وزير دفاع آلمان اگرچه تعبير مناسبي را براي تشريح وضعيت ناتو در افغانستان به كار برده و اظهار ميدارد غرب بايد با روياهايش در افغانستان خداحافظي كند ولي واقعيت فراتر از اين موضوع است و غرب اكنون فقط به خروج آبرومندانه از افغانستان ميانديشد كه تحقق آن نيز چندان آسان نميباشد. غربيها اكنون بر سر يك دو راهي بسيار دشوار در افغانستان قرار گرفتهاند. از يكسو، از جانب ملتهاي خود به شدت تحت فشار قرار دارند تا نيروهاي خود را از اين باتلاق هولناك خارج سازند و از سوي ديگر از آن وحشت دارند كه با خروج از افغانستان، گروههاي ضد غربي بر افغانستان حاكم خواهند شد و نه تنها تمامي رشتههاي آن پنبه خواهد شد بلكه اوضاع از زمان پيش از حمله به افغانستان نيز بدتر خواهد گرديد.
دیدگاه تان را بنویسید