جمهوری اسلامی: فصل مشترك حركتهاي پرشتاب در منطقه
قدرتهاي استعماري نميتوانند انكار كنند كه در برابر قيامهاي مردم در جهان عرب غافلگير شدهاند.
لرزهاي كه قيام اخير ملتهاي عرب و مسلمان بر پيكره استعمار سياه و صهيونيستها انداخته است، شايد حتي پس از شكل گيري حكومتهاي جديد در اين كشورها نيز مهار و جبران نشود، چرا كه اساس سلطه و ارتباطات نامشروع غرب استعمارگر با اين كشورها را هدف قرار داده است. در اين زمينه نكات فراواني گفته شده ولي ناگفتههاي بيشتري وجود دارد كه هنوز هم فرصتهاي زيادي را براي طرح آن ميطلبد. 1 - قدرتهاي استعماري نميتوانند انكار كنند كه در برابر قيامهاي مردم در جهان عرب غافلگير شدهاند. اين از عبرتهاي بزرگ تاريخ معاصر است كه تنها حكومتهاي عرب، حتي حاميان ماوراي بحاري آنها هرگز نتوانستند اين پديدههاي شگفت انگيز را پيشبيني كنند و خود را براي مقابله با طوفان عظيم خشم و خروش ملتها آماده سازند. براي سه دهه، آمريكا و متحدانش در مورد ناكامي سياستهاي شيطاني خود در برابر ايران اسلامي ادعا ميكردند كه رمز ناكامي آنها در اينست كه شبكههاي جاسوسي آنها در ايران حضور ندارند و به همين دليل نميتوانند ارزيابي صحيح و دقيقي از اوضاع داخلي ايران داشته باشند. اما سئوال اينست كه عليرغم نفوذ كامل اطلاعاتي غرب و صهيونيستها در مصر و اردن و ساير رژيمهاي عرب متحد آمريكا، چرا آنها از پيشبيني حوادث پرشتاب اخير عاجز ماندهاند؟ اين نكته بويژه در قبال رژيم كمپ ديويدي قاهره، بيشتر از ساير كشورهاي عرب موضوعيت دارد. ميدانيم كه اركان رژيم قاهره در هماهنگي كامل با آمريكا و صهيونيستها شكل گرفته بود. بعلاوه صهيونيستها در تارو پود رژيم قاهره بويژه ارتش و دستگاههاي امنيتي مصر، رخنه كرده و تقريباً بدون استثنا در تمامي موقعيتهاي كليدي آن حضور داشتند و از روند تحولات مصر آگاه بودند. طبعاً سئوال اصلي اينست كه براي توجيه "شكست عظيم اطلاعاتي" آنها چه ميتوان گفت؟ 2 - وابستگي شديد سران كشورهاي عربي از عوامل مهم روياروئي ملتها با آنهاست. براي ملتهاي عرب و مسلمان بسيار حائز اهميت است كه در روزهاي اخير ابعاد عظيم وابستگي رژيمهاي مفلوك عرب در مقياس گستردهاي آشكار شد. البته اين پديده كاملاً محرز بود ولي هرگز انتظار نميرفت كه جزئيات و ابعاد آن در اين حد و اندازه برملا شود. اين، بسيار دردناك است كه اختيار رفتن يا ماندن حاكمان كه 3 يا 4 دهه بر كشورهاي عرب حكمراني كرده اند، در اختيار آمريكا و رژيم صهيونيستي باشد و "بايدها و نبايدها" از واشنگتن و تل آويو براي آنها فهرست شود. علاوه بر اين، غرب مشخصاً به خاطر غافلگيري مطلق در قبال حوادث اخير آنچنان شتاب زده و انفعالي عمل كرد كه دستش در تمامي زمينهها "رو" شد. اين پديده چگونه قابل هضم است كه دلواپسي و سروصداي غرب در قبال سرنوشت مبارك و بن علي و قذافي، آنچنان وقيحانه و آشكار است كه اوباما، جوزف بايدن، نتانياهو و ديويد كامرون حتي بيش از مبارك و بن علي و ديگران امر و نهي ميكنند و براي ماندن يا رفتن آنها يا روند تحولات آينده خط و نشان ميكشند. 3 - فصل مشترك تمامي رژيمهاي مفلوك عرب اينست كه در تقابل جدي، كامل و هميشگي با ملتها قرار داشته و دارند و به محض نخستين اعتراض آنها، دست به اسلحه ميبرند تا با نابودي مردم، راه را براي ادامه حاكميت منحوس خود هموار سازند. تصادفي نيست كه ديكتاتورهاي خون آشام، وجود و حضور خود را معادل ثبات و آرامش كشور معرفي و تهديد ميكنند كه با كناره گيري آنها، جنگ داخلي به راه ميافتد. اين در واقع بزرگترين اهانت آشكار به ملتهاي عرب است كه حاكمانشان مدعي هستند عامل آرامش كشور، وجود آنها است و اگر مبارك و قذافي كناره گيري نمايند، مردم به جان همديگر خواهند افتاد و كشور دچار هرج و مرج خواهد شد، حال آنكه امروزه همين حاكمان جنايتكار و مزدوران آنها، عامل اصلي ناامني، بيثباتي، كشتار و تخريب اموال مردم و كشورند. 4 - يكي ديگر از عوامل سقوط ديكتاتورهاي جهان عرب، اشتباه آنها در محاسبات است. از عجايب تاريخ، يكي نيز همين است كه خداوند، دشمنان ملتهاي مسلمان را از عناصر نادان قرار داده و آنها در عين آنكه واقعيتهاي عيني و ملموس را ميدانند و ميبينند، اما همچنان در محاسبه و برداشت و عملكرد خود، دچار اشتباهات فراواني ميشوند كه حتي با اطلاعات و جمع بنديهاي آنها نيز در تضاد و تناقض است. مهمترين موردي كه در اين زمينه ميتوان بيان كرد، اينست كه حاكمان جنايتكار و ديكتاتورهاي تاريخ، هرگز روي مردم حساب نميكنند. حتي قدرتهاي شيطاني و حاميان ماوراء بحاري آنها نيز هرگز مردم را در محاسبات و مناسبات قدرت، در نظر نميگيرند. تصادفي نيست كه اوباما در عين ادعاي فريبكاري و ادعاي طرفداري از دمكراسي و درحاليكه براي رنج و سختي ملتهاي منطقه اشك تمساح ميريزد، به طور همزمان براي نابودي قيام و باز گرداندن اوضاع به نفع حاكمان جنايتكار، در تلاش است و از مردم مظلوم ميخواهد خويشتنداري كنند! و به حكومتها فرصت دهند تا خواسته آنها را در نظر بگيرند. البته هدف كاملاً روشن است و سعي بر اينست كه مردم، خسته و دلسرد شوند و فرصتهاي طلائي براي سركوب آنها در اولين زمان ممكن فراهم گردد. با اينهمه، باز هم قدرتها مداخله گر اشتباه ميكنند و تصويري كه در ذهن دارند، برمبناي به قدرت رساندن فرد ديگري است كه با همان ويژگيهاي حاكمان جنايتكار قبلي بتواند اوضاع را در چارچوب منافع نامشروع و اهداف مورد نظر آنها ساماندهي كند. نه دوستان، نه دشمنان، نه رقبا و نه حتي متحدين رژيمهاي وابسته و مفلوك، هرگز تصور نميكردند با چنين حركت پرخروشي مواجه گردند و طومار حاكميت پرننگ و نفرت آنها با چنين شتابي بسته شود. اما آيا كسي از طيف حاكمان عرب منطقه از اين پديدههاي پرنكته، عبرتها و درسهاي لازم را خواهد آموخت؟
دیدگاه تان را بنویسید