ایستگاه آخر برای سیاست های امریکا در خاورمیانه
از این پس، امریکا به اقداماتی چون اعمال تحریم و تهدید متوسل خواهد شد تا از این طریق خود را همچنان قدرتمند معرفی کند. اما امریکا بر خلاف گذشته نه پول چندانی برای حمایت از این قبیل امور دارد نه سپاهیان چندانی برای حمله. در حال حاضر متحدان امریکا اعم از ژاپن و اتحادیه اروپا با مشکلات خود دست و پنجه نرم میکنند...
هنگامی که اوباما در سخنان خود خاورمیانه را مورد خطاب قرار میدهد به گونهای به صحبت میکند که گویا تمام موانع و مشکلات منطقه را به خوبی میشناسد و قادر به رویارویی با آنهاست، اما موضوع مهمی وجود دارد که همیشه از آن غفلت میشود و این موضوع آینده سیاست خارجی امریکا را بشدت تحت تاثیر قرار خواهد داد. این موضوع همانا کاهش تاثیرگذاری امریکا درمنطقه است؛ که روز به روز در حال کاهش است و حتی پایینتر از زمان جنگ جهانی دوم رسیده است.
به گزارش فردا، دیوید روسکوپ یکی از تحلیل گران مجله امریکایی فارین پالیسی در یادداشت خود به موضوع زوال قدرت امریکا در منطقه پرداخته است. او در این یادداشت می نویسد، اوباما در حال حاضر در فکر انجام سخنرانی برای خاورمیانه است- سخنرانی که بارها به تاخیر افتاده است-. اوباما اعلام کرده است که در آینده نزدیک تحریمهایی را علیه سوریه وضع خواهد کرد. اوباما با انجام چنین کاری قصد دارد به انتقادات رسانهها در خصوص عدم سخت گیری نسبت به سوریه پاسخ دهد؛ این در حالی است که افراد زیادی در بحرین هر روز مورد ضرب شتم نیروهای سعودی و پلیس آل خلیفه قرار میگیرند و امریکا هیچ واکنشی در برابر آن نداشته است.
سخنان اوباما قرار است در خصوص حوادث رخ داده در منطقه ایراد گردند، اما مسائل منطقه به اندازهای در هم گره خوردهاند که هیچ کس قادر نخواهد بود سیاست منسجمی را برای آن تعریف کند. اتفاقاتی چون بهار اعراب در تونس، مصر، لیبی، یمن، بحرین، اردن و فلسطین به اندازهای پیچیده و در هم تنیده هستند که امریکا قادر نخواهد بود با توجه به خصوصیات منطقه، ویژگیهای هر یک از این کشورها و... برنامهای یکسان برای همه آنها تعریف کند.
در کنار برنامه اعلام شده از سوی مقامات کاخ سفید بایستی به مسائلی چون برنامه صلح فلسطین، برنامه کاهش سلاحهای کشتار جمعی در سطح جهان، خروج امریکا از عراق و افغانستان، اختلافات امریکا و پاکستان، افزایش خواستههای ترکیه در عرصه جهانی، افزایش قدرت چین و تاثیرگذاری آن در جهان، سیاستهای مربوط به انرژی، افزایش قیمت مواد غذایی، رکود اقتصادی و افزایش تاثیرگذاری شبکههای اجتماعی و اینترنت در منطقه خاورمیانه اشاره کرد.
با توجه به مسائل عنوان شده، برنامه اوباما صرفا تصویری بسیار کوچک از عملکرهای او در برابر عملکردهای روسای جمهور پیشین میباشد. امریکا در حال خروج از افغانستان و عراق است و این مهم نه به دلیل اهداف بلند مدت امریکا بلکه به دلیل شکست امریکا در منطقه است. از سوی دیگر امریکا به مانند گذشته قادر به پرداخت هزینههای نظامی نیست. از این پس، دخالتهای نظامی امریکا در مقیاسهای کوچک خواهد بود و یا تلاش خواهد کرد با ایجاد ائتلاف به مانند حمله به لیبی در عملیات های جنگی شرکت کند. از سوی دیگر، سخنانی چون حمله به ایران هرگز محقق نخواهند شد.
از این پس، امریکا به اقداماتی چون اعمال تحریم و تهدید متوسل خواهد شد تا از این طریق خود را همچنان قدرتمند معرفی کند. اما امریکا بر خلاف گذشته نه پول چندانی برای حمایت از این قبیل امور دارد نه سپاهیان چندانی برای حمله. در حال حاضر متحدان امریکا اعم از ژاپن و اتحادیه اروپا با مشکلات خود دست و پنجه نرم میکنند. ناتو به عنوان شاخه نظامیان متحدان امریکا درسهای بسیاری در افغانستان و لیبی گرفته است، اما مهمترین درسی که آنها گرفتهاند، این بوده است که دیگر در امور دیگر کشورها مداخله نکنند.
در کنار همه این امور، نفوذ اقتصادی امریکا با خیزش کشورهایی چون چین و دیگر اقتصادهای در حال خیزش بشدت کاهش یافته است. این کشورها نسبت به امریکا نیز خواستههای کمتری دارند. برای مثال کشور چین در قاره افریقا که سالها محل جولان کشورهای اروپایی و امریکا بوده است، به تشیید روابط خود با این کشورها پرداخته و وامهایی را به این کشورها بدون پیش شرط ارائه میدهد.
تمامی این امور نشان میدهند که سیاستهای گذشته امریکا در منطقه دیگر پاسخگو نیستند. در این شرایط اوباما واقعا نمیداند که چه چیزی برای سخنرانی عنوان کند، زیرا امریکا به مانند سابق قدرتمند و تاثیر گذار نیست و همه چیز در منطقه تغییر یافته است.
دیدگاه تان را بنویسید