منتظر جرج دبلیو اوباما باشیم؟
بر هیچکس پوشیده نیست که دولت اوباما در تعدادی از مسائل نظیر ایران،موضعی یکسان با جورج بوش دارد؛ به همین دلیل بسیاری دولت اوباما را دنباله دولت بوش می دانند. با این تفاوت که اوباما یهودیان بیشتری را به کابینه آورد و البته پستهای کلیدی را هم به آنها سپرد.
همان طور که پیش بینی می شد، چهل و سومین رئیس جمهور آمریکا از کاخ سفید رفت و طبیعتا چل و چهارمی جایش را گرفت؛ یعنی بوش رفت و اوباما آمد. به همین آسانی.
به گزارش «فردا»، نشریه تخصصی فارن پالیسی در گزارشی به بررسی این پرداخته است که «آیا اوباما، بوش سوم است یا لینکلن زنده؟» و در این رابطه با بیان مطلب فوق، می افزاید:« اما آنچه که سخت است، جا انداختن این حقیقت دست و پا شکسته است که باراک اوباما، چیزی جز جانشین همانندسازی شده بوش نیست. مردی تا این اندازه محبوب در کاخ سفید، به هیچ وجه برای دولتمردانی نظیر رهبران کوبا خوب نیست، آنها رهبری ساده و قابل مذاکره می خواهند.» این گزارش با اشاره به اینکه بسیاری به افکار ضدآمریکایی شان افتخار می کنند، می نویسد:« اینگونه افراد، دوست دارند که روسای جمهور آمریکا بر خلاف اوباما، منفور باشند تا ظلم آمریکایی را جار بزنند.» فارن پالیسی این عقیده را منجر به تبدیل باراک اوباما به بوش می داند، رویه ای که به یک ژست تبدیل خواهد شد و تصریح می کند که در این مرحله، فقط یک جمله تبلیغ می شود: «باراک با بوش تفاوتی ندارد.» نویسنده این
مطلب با یادآوری اینکه در آغاز رقابت های انتخاباتی بسیاری از مفسران حتی مفسران آمریکایی معتقد بودند که نظام سیاسی آمریکا، اجازه راهیابی یک سیاه پوست به کاخ سفید را نمی دهد، اما پیروزی اوباما در چهارم نوامبر این فرضیه را برهم زد؛ سپس نوبت به تخریب چهره باراک اوباما از چهارم نوامبر تا 21 ژانویه (روز تحلیف اوباما) رسید که در این مدت هم اوباما با سکوت در قبال برخی حوادث بین المللی نظیر غزه، بهانه کافی را به دست مخالفان داد. این گزارش می افزاید:« شور و هیجان آمریکایی های در روز تحلیف اوباما، مبین محبوبیت اوباما بود. پس از نطق نسبتا جذاب، دعوت به صبر آمریکایی ها از سوی اوباما را به چالش های پیش رو تعبیر کردند. همه اظهار می داشتند که اوباما نمی تواند به تنهایی از پس این همه میراث ناخوشایند برآید.» به گزارش «فردا»، فارن پالیسی با اشاره به نام میانی اوباما، حسین، معتقد است که مسلمانان به صرف نام میانی «حسین»، وی را نزدیک به خود نمی بینند. هوگو چاوز رئیسجمهوری ونزوئلا که به مخالفت با استراتژیهای ایالات متحده شهرت دارد،شاید از نخستین دشمنان باراک بود که به صراحت اعلام کرد که «اوباما هم مانند بوش، بخاری متعفن بیشتر
نیست.» البته اصرار جامعه بین المللی بر پوشاندن قبای بوش بر تن اوباما، فقط به هوگو چاوز ختم نشد. تنها دو روز پس از ورود اوباما به کاخ سفید، جنگندههای امریکایی با حمله به مناطق قبیلهنشین پاکستان،14 شهروند غیرنظامی را کشتند. دولت پاکستان، سریعا به انتقاد از آمریکا پرداخت و این کشور را به نقض حریم هوایی خود و زیر سوال بردن استقلال پاکستلان متهم کرد. پاکستانیها به خیابان ریختند و پلاکاردهایی را در دست داشتند که بر روی آن نوشته شدهبود: باراک = بوش. دولت پاکستان نیز تلویحا اعلام کرد که امیدهای این کشور به بهبود اوضاع پس از روی کارآمدن باراک اوباما تحلیل رفتهاست. به دنبال این حادثه وزیر خزانهداری ایالات متحده، چین را به برافروخته کردن آتش بحران اقتصادی در سطح بینالمللی متهم کرد و دولت چین نیز با زیرکی تمام ادعا کرد که دولت جدید باراک به جای حل مشکل اقتصادی خود به اتهام پراکنی می پردازد. بر هیچکس پوشیده نیست که دولت اوباما در تعدادی از مسائل نظیر معامله با ایران، مذاکره با کرهشمالی و حمایت از اسرائیل موضعی یکسان با جورج بوش اتخاذ خواهد کرد؛ به همین دلیل است که در جهان عرب بسیاری، دولت باراک را دنباله
دولت بوش میدانند. با این تفاوت که اوباما یهودیان بیشتری را به کابینه آورد و البته پستهای کلیدی را هم به آنها سپرد. اما حامیان و طرفداران اوباما بر این باورند که خلق شباهتهای اساسی میان اوباما و بوش چندان هم منصفانه نیست. به باور این طیف؛،اوباما شاید اندکی به بوش در دور نخست ریاستجمهوریاش شبیه باشد اما به بوش در دوره دوم کمتر شباهتی دارد. تعدادی هم اوباما را بوش سوم می خوانند. پس از بوش پدر و جورج بوش، حالا او لقب بوش سوم را به خود اختصاص دادهاست.
به گزارش «فردا»، نشریه تخصصی فارن پالیسی در گزارشی به بررسی این پرداخته است که «آیا اوباما، بوش سوم است یا لینکلن زنده؟» و در این رابطه با بیان مطلب فوق، می افزاید:« اما آنچه که سخت است، جا انداختن این حقیقت دست و پا شکسته است که باراک اوباما، چیزی جز جانشین همانندسازی شده بوش نیست. مردی تا این اندازه محبوب در کاخ سفید، به هیچ وجه برای دولتمردانی نظیر رهبران کوبا خوب نیست، آنها رهبری ساده و قابل مذاکره می خواهند.» این گزارش با اشاره به اینکه بسیاری به افکار ضدآمریکایی شان افتخار می کنند، می نویسد:« اینگونه افراد، دوست دارند که روسای جمهور آمریکا بر خلاف اوباما، منفور باشند تا ظلم آمریکایی را جار بزنند.» فارن پالیسی این عقیده را منجر به تبدیل باراک اوباما به بوش می داند، رویه ای که به یک ژست تبدیل خواهد شد و تصریح می کند که در این مرحله، فقط یک جمله تبلیغ می شود: «باراک با بوش تفاوتی ندارد.» نویسنده این
مطلب با یادآوری اینکه در آغاز رقابت های انتخاباتی بسیاری از مفسران حتی مفسران آمریکایی معتقد بودند که نظام سیاسی آمریکا، اجازه راهیابی یک سیاه پوست به کاخ سفید را نمی دهد، اما پیروزی اوباما در چهارم نوامبر این فرضیه را برهم زد؛ سپس نوبت به تخریب چهره باراک اوباما از چهارم نوامبر تا 21 ژانویه (روز تحلیف اوباما) رسید که در این مدت هم اوباما با سکوت در قبال برخی حوادث بین المللی نظیر غزه، بهانه کافی را به دست مخالفان داد. این گزارش می افزاید:« شور و هیجان آمریکایی های در روز تحلیف اوباما، مبین محبوبیت اوباما بود. پس از نطق نسبتا جذاب، دعوت به صبر آمریکایی ها از سوی اوباما را به چالش های پیش رو تعبیر کردند. همه اظهار می داشتند که اوباما نمی تواند به تنهایی از پس این همه میراث ناخوشایند برآید.» به گزارش «فردا»، فارن پالیسی با اشاره به نام میانی اوباما، حسین، معتقد است که مسلمانان به صرف نام میانی «حسین»، وی را نزدیک به خود نمی بینند. هوگو چاوز رئیسجمهوری ونزوئلا که به مخالفت با استراتژیهای ایالات متحده شهرت دارد،شاید از نخستین دشمنان باراک بود که به صراحت اعلام کرد که «اوباما هم مانند بوش، بخاری متعفن بیشتر
نیست.» البته اصرار جامعه بین المللی بر پوشاندن قبای بوش بر تن اوباما، فقط به هوگو چاوز ختم نشد. تنها دو روز پس از ورود اوباما به کاخ سفید، جنگندههای امریکایی با حمله به مناطق قبیلهنشین پاکستان،14 شهروند غیرنظامی را کشتند. دولت پاکستان، سریعا به انتقاد از آمریکا پرداخت و این کشور را به نقض حریم هوایی خود و زیر سوال بردن استقلال پاکستلان متهم کرد. پاکستانیها به خیابان ریختند و پلاکاردهایی را در دست داشتند که بر روی آن نوشته شدهبود: باراک = بوش. دولت پاکستان نیز تلویحا اعلام کرد که امیدهای این کشور به بهبود اوضاع پس از روی کارآمدن باراک اوباما تحلیل رفتهاست. به دنبال این حادثه وزیر خزانهداری ایالات متحده، چین را به برافروخته کردن آتش بحران اقتصادی در سطح بینالمللی متهم کرد و دولت چین نیز با زیرکی تمام ادعا کرد که دولت جدید باراک به جای حل مشکل اقتصادی خود به اتهام پراکنی می پردازد. بر هیچکس پوشیده نیست که دولت اوباما در تعدادی از مسائل نظیر معامله با ایران، مذاکره با کرهشمالی و حمایت از اسرائیل موضعی یکسان با جورج بوش اتخاذ خواهد کرد؛ به همین دلیل است که در جهان عرب بسیاری، دولت باراک را دنباله
دولت بوش میدانند. با این تفاوت که اوباما یهودیان بیشتری را به کابینه آورد و البته پستهای کلیدی را هم به آنها سپرد. اما حامیان و طرفداران اوباما بر این باورند که خلق شباهتهای اساسی میان اوباما و بوش چندان هم منصفانه نیست. به باور این طیف؛،اوباما شاید اندکی به بوش در دور نخست ریاستجمهوریاش شبیه باشد اما به بوش در دوره دوم کمتر شباهتی دارد. تعدادی هم اوباما را بوش سوم می خوانند. پس از بوش پدر و جورج بوش، حالا او لقب بوش سوم را به خود اختصاص دادهاست.
دیدگاه تان را بنویسید