مذاکره ایران و آمریکا با طعم حاشیه!
سیاست قطعی نظام این بوده كه آمریكا شرطهای سهگانه عذرخواهی بابت مداخلات گذشته تعهد سپردن برای خودداری از مداخله در آینده و آزادسازی اموال ایران را تحقق بخشد و از كشاندن پرونده هستهای ایران به بازیهای سیاسی خودداری کند.
با پایان مذاکرات ایران و گروه موسوم به 1+5، نگاه اکثر خبرگزاریها به آن جلب شده است و با انتشار تحلیلها و گزارشهایی به این موضوع میپردازند. به گزارش «فردا» اما آنچه در این خصوص فارغ از دستاوردهای این نشست جلب توجه میکند اخباری است که درباره دیدارهای مقامات ایرانی با مسئولین آمریکایی منتشر میشود. فارغ از آنکه وزیر امور خارجه اعلام کرده است در سفر خود به واشنگتن با هیچ مقام آمریکایی دیدار نداشته است و صرفاً جهت سركشی به دفتر حفاظت منافع ایران به آن شهر سفر کرده و گفتگوی سعید جلیلی هم با ویلیام برنز معاون وزیر خارجه و نماینده آمریکا در نشست ژنو بسیار حاشیهای بوده است، اما به نظر میرسد در نمای کلی از رفتارهای دستگاه دیپلماسی کشور در این چند روز مسائل حاشیهای بیشتر مورد توجه برخی رسانهها قرار گرفته است. در این زمینه البته روزنامه جمهوری اسلامی با انتقاد از دستگاه سیاست خارجی کشور نوشته است: در این خصوص به نظر میرسد قرار گرفتن در حاشیههای پررنگتر از متن و مبادرت به این قبیل اقدامات برای دستگاه دیپلماسی كشورمان كه وظیفه حفظ عزت و اقتدار ملی باید در سرلوحه اقدامات این دستگاه قرار داشته باشد قابل تأمل است. سیاست قطعی نظام در مورد از سرگیری روابط با آمریكا همواره این بود كه آمریكا شرطهای سهگانه عذرخواهی بابت مداخلات گذشته تعهد سپردن برای خودداری از مداخله در آینده و آزادسازی اموال ایران را تحقق بخشد و از كشاندن پرونده هستهای ایران به بازیهای سیاسی نیز خودداری نماید آنگاه جمهوری اسلامی ایران درباره مذاكره با دولتمردان واشنگتن تصمیم بگیرد. این روزنامه ادامه داده است: به نظر میرسد آنچه اكنون درحال رخ دادن است صرفنظر كردن از همه این شرطهاست اقدامی كه قطعاً با منافع ملی كشورمان ناسازگار است. هنگامی كه حاشیه از متن پررنگتر باشد باید نگران فراموش شدن متن بود. آیا این حواشی پرطمطراق ما را از متن دور نمیكند؟ به گزارش «فردا» کیهان هم در بخشی از یادداشت خود نوشته است: جمهوری اسلامی ایران نباید در ادامه مذاكرات از مطالبات برحق خود كه با افكار عمومی جهانیان نیز همخوانی فراوانی دارد، دست بكشد و این مطالبات را در حاشیه مذاكرات بپذیرد. به عنوان مثال، خلع سلاح هستهای با تمركز روی رژیم جعلی صهیونیستی نباید تنها به عنوان یك برگ برنده در عرصه جدال بیحاصل!! به كار گرفته شود، بلكه هیئت مذاكره كننده كشورمان میتواند این مطالبه و مطالبات مشابه دیگر را كه با موضوع هستهای نیز بیتناسب نیستند، پیشاپیش در محور مذاكرات جای دهد و خروج آن از دستور كار مذاكرات را، نشانه بیصداقتی 1+5 و همراهی و همكاری آشكار آنان با جنایتكاران بینالمللی معرفی كند.
دیدگاه تان را بنویسید