حاشیهنشینها در قاب تصاویر
در سال 2008، تعدادی از مردم برای اولین بار به مناطق روستایی هجوم آوردند. یک سوم از ساکنین شهرها که حدود 1 میلیارد نفر هستند در حاشیه زندگی میکنند. بنابر پیشبینی سازمان ملل تا 25 سال دیگر این تعداد دوبرابر خواهد شد.
یکی از موضوعات مورد بحث جامعهشناسان و خبرنگاران، زندگی حاشیهنشینی بودهاست. که در همه کشورها وجود دارد و مختص منطقه یا قاره خاصی نیست. به گزارش سرویس بینالملل «فردا»، روزنامه "فارینپالیسی" گزارشی تصویری از حاشیهنشینان مناطق مختلف در سراسر جهان تهیه کردهاست. "جوناس بندیکسن" به مدت 5 هفته در سال 2005 در یک اتاق کوچک در شهر کیبریا یکی از بزرگترین مناطق حاشیه نشین در نایروبی، زندگی کرده بود. او میگوید:" من دوست داشتم برخی از رفتارهای معمولی را که در آن مکان داشتم، ترک کنم. چیزی که من واقعاً میخواستم بر آن تمرکز کنم کمبودها، تنگدستی یا زندگی حاشیهنشینی یا چگونگی مدیریت مردم در زندگی روزمره چنین مکانهایی نبود."
چراغهای داخل منازل، حواشی شهر کاراکاس را در تاریکی شب روشن کردهاست. در سال 2008، تعدادی از مردم برای اولین بار به مناطق روستایی هجوم آوردند. یک سوم از ساکنین شهرها که حدود 1 میلیارد نفر هستند در حاشیه زندگی میکنند. بنابر پیشبینی سازمان ملل تا 25 سال دیگر این تعداد دوبرابر خواهد شد.
حاشیهنشینی چیست؟ این یک معنای گنگ دارد. در مفاهیم سازمان ملل چندین عامل را در تعریف حاشیه نشینی به کار میبرند که شامل، نوع ساخت زیربناها ومنازل، سطح خدماتی که توسط شهرداری ارائه میشود، مالکیت زمین و میزان فقر و جنایت است. بندیکسن میگوید: "با وجود جمعیت 1 میلیاردی که در حواشی زندگی میکنند، اما هیچدلیلی وجود ندارد که همه آنها با یک شیوه زندگی کنند. در حاشیه شهر کاراکاس، ساختار این بناها در عکس فوق یک پارچه هستند اما میزان جرائم بیشتر از دیگر مناطق حاشیهنشین است و بیشتر بیقانون هستند."
نام این مرد "ریتزه سیلوا" است در حاشیه کاراکاس به همراه همسر و سه دخترش زندگی میکند. هنگامی که بندیکسن با آنها دیدار کرد، سیلوا بسیار سرزنده و شاد در مورد خانواده و نقشهاش برای رنگ کردن خانهاش صحبت میکرد. عکاس فارینپالیسی میگوید: "تعدادی از مردم در مورد مشکلاتشان صحبت میکنند اما تعداد دیگری نیز در مورد آرزوها و بلندهمتیهایشان حرف میزنند. این چیزی است که بسیاری از خبرنگاران و عکاسان آن را از دست میدهند ما بیشتر به جنبه منفی مسائل توجه میکنیم. ما زندگی را به تصویر میکشیم که شما هیچگاه نمیتوانید آن را لمس کنید. اما بلندهمتیهای زیادی در حاشیه شهرها وجود دارد."
سانتوش لوهار نجار هندی به همراه همسرش مینا و پسر کوچکش در دهاراوی، بزرگترین منطقه حاشیه نشین در بمبئی، زندگی میکند. بندیکسن میگوید: "من قصد دارم نشان دهم که چه کسانی در حواشی زندگی میکنند. مردم تصور میکنند آنها مجرم و یا بدکاره هستند. اما مردمی که اینجا زندگی میکنند پدرها و مادرهایی هستند که با وجود همه مشکلات زندگی روزمره خود را دارند." وی افزود:" این همانجایی است که فیلم میلیونر زاغهنشین در آن ساخته شدهاست."
کودکی در حال بازی با چراغهای رنگین است که به مناسبت عروسی در دهاراوی آویخته شدهاند. آنچه که باعث شد وی این عکس را بگیرد تولدپسرش در سال 2002 بود. چنانچه میگوید: "هنگامی که من پدر شدم، به این فکر کردم: دنیا چه شکلی خواهد بود وقتی که پسرم به سن من برسد؟. هنگامی که من با آمار افزایش تعداد حاشیهنشینها در سراسر جهان روبرو شدم. این مسئله خیلی آزارم داد."
کنار خط آهنی که از مرکز جاکارتا در اندونزی عبور کردهاست، زنی با نوزاد 9 ماهه خود روی یک سکو که با روکشی موقتی پوشیده شدهاست، زندگی میکند. این عکاس میگوید:" این اتاقی است که فضای داخلی ندارد. این سکو اتاق این زن است. من سعی کردم نمایی از خیابانی که سکو در آن قرار دارد تهیه کنم."
در کمپونگز جاکارتا خانههای حاشیهنشینها کوچکتر از مواردی بود که بندیکسن پیش از آن دیده بود. یک زوج به همراه سه دختر نوجوان خود در آن زندگی میکنند. در این خانه فضا به اندازهای است که بتوان در آن صاف نشست اما نمیتوان در آن ایستاد. اگرچه این اتاق به طرز فوقالعادهای کوچک است اما بسیار منظم و تمیز است. چنانچه میگوید: "شما در این اتاق همه آنچه را که در خانه خودتان وجود دارد میبینید که شامل عکس خانوادگی قاب شده و حتی کاغذ دیواری است." وی در پایان میافزاید: "مهم نیست که مردم با چه جور شرایط اقتصادی در اینجا زندگی میکنند، ما نه تنها نیاز به ساختن سقف و سرپناه داریم بلکه نیاز به ساختن یک خانه داریم."
دیدگاه تان را بنویسید