پیامدهای یک قطعنامه برای غرب
ایران می خواهد با اعلام ساخت تاسیسات جدید به گروه 5+1 بفهماند که در صورت اتخاذ تصمیم جهت تحریمهای سختگیرانهتر، باید انتظار داشته باشند که ایران نیز این اقدام را با خروج از NPT پاسخ دهد. ایران میداند که غرب از اینکه چنین تصمیمی را بگیرد، نگران است
در قطعنامهای که در 27 نوامبر توسط شورای حکام آژانس بینالمللی اتمی علیه ایران صادر شد, ادعا شده بود که ایران به اندازه کافی با آن همکاری نکرده و سطح اطمینان میان ایران و جامعه بینالملل تنزل یافتهاست. به گزارش سرویس بینالملل «فردا» و سایت خبری آمریکایی "Right Side News"، به تحلیل محتوای قطعنامه اخیر پرداختهاست و درباره پیامدهای آن به گمانهزنی پرداختهاست. نویسنده بیانیه را شامل 5 نکته مهم دانستهاست: این قطعنامه دو نکته جداگانهای را برای تاسیسات غنیسازی قم اختصاص دادهاست: خواستار تعلیق فوری روند ساخت و شفافسازی هدف و تاریخنگاری روند ساخت آن شدهاست. این قطعنامه از ایران خواسته است که تایید کند هیچتصمیمی مبنی بر ساخت یا دادن مجوز برای تاسیسات دیگر هستهای نگرفتهاست. تعداد زیادی از اعضای شورای حکام این قطعنامه را امضا کردند طوریکه با 25 رای مثبت، 3 رای مخالف، شش رای ممتنع و یک غایب تصویب شد. این اولین قطعنامه صادر شده توسط آژانس در سه سال اخیر است. با توجه به شهرت آن در جامعه بینالملل به عنوان سازمانی که نسبت به ایران نظر مساعد دارد، این بیانیهها میتواند تاثیرگذاری زیادی در دنیا داشتهباشد. این قطعنامه بازتابی از افزایش نگرانیهای بینالمللی از برنامه و فعالیتهای هستهای ایران است. در این قطعنامه از مدیر کل آژانس درخواست شدهاست که گزارشی از شرایط را به شورای امنیت ارائه دهد. در ادامه این گزارش آمدهاست:" دو روز پس از اینکه قطعنامه صادر شد، ایران عنوان کرد که 10 تاسیسات دیگر برای غنیسازی اورانیوم خواهد ساخت. آیا به دنباله این تهدید همکاریهای خود را با آژانس نیز متوقف خواهد کرد؟ آیا همانطور که نمایندگان مجلس ایران پیشنهاد دادند این کشور از NPT خارج خواهد شد؟ واکنش اعتراضی صورت گرفته نسبت به این قطعنامه، تایید کننده نظریه جدیدی است که تحلیلگران غربی از زمان آغاز کار دولت جدید آمریکا بر آن پافشاری کردهاند: سرسختی دولت بوش تنها منجر به تندتر شدن موضع ایران و افزایش سرعت در روند برنامه هستهای ایران شد. " در حقیقت عکسالعمل ایران به قطعنامه تند آژانس نوعی مبارزه طلبی است. این مرحله میتواند برای این برنامهریزی شدهباشد، که ایران به گروه 5+1 بفهماند که در صورت اتخاذ تصمیم جهت تحریمهای سختگیرانهتر، باید انتظار داشته باشند که ایران نیز این اقدام را با خروج از NPT پاسخ دهد. ایران میداند که غرب از اینکه چنین تصمیمی را بگیرد، نگران است و ممکن است مخالفان تحریم یا کسانی که در این زمینه دچار شک و تردید هستند، را متثقاعد کند که برای جلوگیری از واکنش تند احتمالی، مانع تحریم شدیدتر شوند. نویسنده تحلیل میافزاید: "به همان میزان که این قطعنامه شدیداللحن است، میزان تاثیرگذاری آن به قدم بعدی جامعه بینالملل بستگی خواهد داشت. تا زمانی که ایران واقعاً تحت فشار قرار نگیرد، نمیتوان انتظار عقبنشینی از آن داشت. موافقت روسها و چینیها باید در واقع به حمایت از تحریمهای بیشتر تعبیر شود. در غیر این صورت، تاثیر این حمایت کوتاه مدت خواهد بود. در نقطه مقابل، اگر ایران مسیرش را تغییر دهد و تا حدی حاضر به همکاری شود، باز هم این مساله به تلاش برای توقف ایران برای غنیسازی ضربه خواهد زد. اگر چنین همکاریهایی با توجه به شرایط بد کنونی به عنوان یک پیروزی تلقی شود، در حالی که دولت اوباما نیاز دارد که موفقیت عینیای برای تلاشهای دیپلماتیک خود ارائه کند، اینها موجب خواهد شد که توجهات از هدف اصلی که متوقف کردن ایران از دستیابی به تسلیحات هستهای است، منحرف شود. " ما شاهد بودهایم که ایران در گذشته تلاش کردهبود که سطح همکاریهایش را به حداقل برساند. آنها به دنبال این بودند که از این رهگذر به امتیاز کوچکی دستیابند تا در نقطه مقابل همکاریهای خود را از سر گیرند. پیش از دیدار اول اکتبر گروه 1+5 با ایران هم شرایط به همین نحو بود. ایران بسته پیشنهادی ارائه داده بود که با بسیاری از مسائل جهانی مرتبط بود اما در آن سخنی از برنامه هستهای به میان نیامده بود. هنگامی که در این دیدار به موضوع هستهای ایران تمرکز شد، در حقیقت هیچ دستور جلسهای در این زمینه وجود نداشت، از ایران برای همکاری قدردانی شد.
دیدگاه تان را بنویسید