دلایل ترامپ برای توجیه شکست احتمالی جمهوری‌خواهان
در این انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ خیلی ها را با اقدامات و تصمیماتش از خودش و حزب جمهوری خواه راند: سیاه‌پوستان، اسپانیایی‌تبارها، جوانان و جمهوری‌خواهانی که تا زمانی که اقتصاد سرپا بماند و کشور در جنگ‌های پرهزینه غرق نشود، رفتارهای عجیب او را تحمل می‌کردند اما ترامپ نه اقتصاد را حفظ کرد و نه از جنگ پرهیز کرد و درست نزدیک فصل انتخابات، حزب را بدون هیچ محافظی به سمت دردسر فرستاد.
جمهوری‌خواهان شکست احتمالی در انتخابات میان‌دوره‌ای را بیش از هر عامل دیگری مدیون دونالد ترامپ هستند! رئیس‌جمهوری که با تعرفه‌ها، یک جنگ پرهزینه، کینه‌توزی‌های سیاسی و بی‌توجهی به نیاز رای‌دهندگان، حزب را در آستانه شکست در برابر دموکرات ها قرار داد.
به گزارش ایسنا، جاناتان مارتین در پالیتیکو نوشت، تعرفه‌ها، یک جنگ پرهزینه و کینه‌توزی‌های سیاسی، جمهوری‌خواهان را در موقعیتی قرار داده که برای دفاع از اکثریت کنگره دست‌وپا می‌زنند. به نوشته او، وقتی نتیجه انتخابات سه‌شنبه شب یا چهارشنبه صبح روشن شود و جمهوری‌خواهان شکستی سنگین بخورند، ترامپ به‌سرعت دنبال مقصر می‌گردد و احتمالا بعدا برای توجیه شکست نامزدهای جمهوری‌خواه، چند دلیل خواهد آورد: می‌گوید آن نامزدها باید بیشتر از او حمایت می‌کردند، دموکرات‌ها تقلب کردند و اگر جان تون، رهبر جمهوری‌خواهان سنا، فقط قانون احراز هویت رای‌دهندگان را تصویب کرده بود، می‌شد جلوی شکست‌ها را گرفت.
به باور نویسنده، روسای جمهور هر دو حزب شکست‌های سنگین میان‌دوره‌ای را تجربه کرده‌اند، اما هیچ‌گاه تا سال ۲۰۲۶ یک رئیس‌جمهور آمریکا تا این حد شخصا مسئول موجی نبوده که قرار است به ضرر جمهوری‌خواهان باشد. ترامپ با اقدام‌ها و کوتاهی‌های خود، نامزدهای حزب را تضعیف کرد، به برند جمهوری‌خواهان آسیب زد و اجازه داد اپوزیسیونی بی‌رهبر و گرفتار جنگ‌های داخلی، دو سال پس از باخت در همه ایالت‌های رقابتی، بازگشتی به سبک ترومن در ۱۹۴۸ ترتیب دهد. ترامپ ائتلاف متنوع ۲۰۲۴ را که اگر حفظ می‌شد می‌توانست کمر حزب دموکرات را بشکند، رها کرد و این یکی از بزرگترین فرصت‌های ازدست‌رفته تاریخ سیاسی آمریکا خواهد بود.
در این انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ خیلی ها را با اقدامات و تصمیماتش از خودش و حزب جمهوری خواه راند: سیاه‌پوستان، اسپانیایی‌تبارها، جوانان و جمهوری‌خواهانی که تا زمانی که اقتصاد سرپا بماند و کشور در جنگ‌های پرهزینه غرق نشود، رفتارهای عجیب او را تحمل می‌کردند اما ترامپ نه اقتصاد را حفظ کرد و نه از جنگ پرهیز کرد و درست نزدیک فصل انتخابات، حزب را بدون هیچ محافظی به سمت دردسر فرستاد.
به باور نویسنده، تا امروز یک جمهوری‌خواه منتخب هم نمی‌تواند بگوید برنامه حزب برای دو سال آینده چیست چون نه طرحی وجود دارد، نه پلتفرمی و نه چشم‌اندازی؛ حزبی که به هوس‌های ساعتی یک مرد سپرده شده اصلا نمی داند برای آینده چه می خواهد.
نویسنده این مقاله همچنین پیشنهاد ۵۰۰۰ دلاری ترامپ به هر بزرگسال آمریکایی در صورت حفظ قدرت جمهوری‌خواهان را «رشوه» خواند و گفته است پیام ثابت و منسجم کاخ سفید چیز دیگری نبود جز تعریف و تمجید از ظاهر یکی از سناتورهای جمهوری‌خواه اوهایو.
وی در بخش دیگری از مقاله خود سه اشتباه بزرگ و کاملا قابل‌اجتناب را برمی‌شمارد: تعرفه‌ها؛ یک «جنگ انتخابی» که قیمت بنزین را بالا برد و هدر دادن بهترین موضوع حزب، یعنی مهاجرت، با فرستادن ماموران نیروهای گمرک و مهاجرتی به آشپزخانه رستوران‌ها و پشت‌بام‌های حومه، انگار تازه با هلیکوپتر در ابیت‌آباد فرود آمده‌اند تا اسامه بن لادن رهبر القاعده را پیدا کنند. ترامپ سپس به‌جای استفاده از فرصت‌های بی‌شمار برای کاهش آسیب سیاسی، به سرعت از کنارشان گذشت و تمرکزش را بر بازسازی و تزئین و تقدیس املاک واشنگتن و پروژه‌های عمرانی گذاشت؛ پروژه‌هایی که شاید وقت‌گذرانی بی‌خطر باشند، اما به حزبش آسیب زدند و اولویت‌های او را به رای‌دهندگان نشان دادند.
جاناتان مارتین سپس «صورت‌حساب» ترامپ برای جمهوری‌خواهان را مرور می‌کند؛ اصرار بر تغییر حوزه‌های انتخاباتی در میانه دهه برای حفظ اکثریت مجلس نمایندگان، که دموکرات‌ها را در ایالت‌های آبی به اقدام متقابل واداشت و خشم رای‌دهندگان سیاه‌پوست را برانگیخت و در سنا، کنار گذاشتن سناتور تام تیلیس در کارولینای شمالی بر سر یک دعوای قانونی، که راه را برای ورود رقیب دموکرات آسان‌تر کرد. پس از کنار رفتن لارا ترامپ، رئیس کمیته ملی جمهوری‌خواهان را وارد رقابت کرد که شناخت بسیار کمی در ایالت داشت. در مین، سوزان کالینز با افزایش قیمت گازوئیل، تیراندازی مامور مهاجرتی فدرال به یک مرد در بیدفورد و تصمیم ترامپ به احیای جنگ تجاری با کانادا و تلاش برای تغییر نام دریاچه انتاریو کار سختی پیدا کرد. در تگزاس و لوئیزیانا نیز ترامپ نمایندگان چنددوره‌ای را کنار گذاشت و با فرستادن خواهر لیندسی گراهام به کرسی او و ترغیبش به نامزدی برای دوره کامل، یک حرکت ساده را به ماجرایی پرتنش تبدیل کرد.
رئیس جمهور آمریکا، وقت خود را صرف تصفیه‌های درون‌حزبی کرد که قدرت او را نشان می‌داد اما اکثریت کنگره را تضمین نمی‌کرد؛ کنار گذاشتن مارجوی تیلور گرین، نماینده کنگره توماس مسی و چند سناتور ایالتی ایندیانا.
ستون نویس پالیتیکو در بخش پایانی نوشت، ترامپ برخلاف انتخابات میان دوره ای سال ۲۰۱۸ نتوانست موضوعی جنجالی برای بسیج رای‌دهندگان جمهوری‌خواه ایجاد کند. بسیاری از جمهوری‌خواهان هم پنهانی امیدوارند حزبشان در انتخابات شکست بخورد تا بتوانند آن را بازسازی کنند و ظاهرا ترامپ همین شکست را برایشان رقم می‌زند.
دیدگاه تان را بنویسید